ช่วงนี้ชีวิตมันนิ่งเกินไป จนเริ่มไม่แน่ใจว่านี่คือความสบายหรือความว่างเปล่ากันแน่

สวัสดีครับ ชีวิตช่วงนี้ของผมต้องบอกว่ามันนิ่งมาก นิ่งในแบบที่หลายคนน่าจะมองว่าโอเคแล้ว
งานก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร รายได้ก็ยังไปได้เรื่อยๆ ความสัมพันธ์กับคนรอบตัวก็ไม่ได้มีอะไรให้ต้องหนักใจ ทุกอย่างมันเหมือนจะลงตัวในระดับหนึ่ง

แต่แปลกตรงที่ยิ่งมันนิ่งเท่าไหร่ ผมกลับยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองลอยๆ มากขึ้น เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ
โดยที่ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือคาดหวังอะไรเป็นพิเศษ มันไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีจนรู้สึกอยากเล่าให้ใครฟัง
บางวันนั่งคิดย้อนกลับไปก็ยังนึกไม่ออกเลยว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเราทำอะไรไปบ้าง
เหมือนเวลามันไหลผ่านไปแบบเงียบๆ โดยที่เราไม่ได้รู้สึกมีส่วนร่วมกับมันจริงๆ

ผมยังทำทุกอย่างเหมือนเดิมนะครับ ตื่น ทำงาน กินข้าว กลับบ้าน ใช้ชีวิตตามปกติ แต่ข้างในมันเหมือนมีช่องว่างเล็กๆ ที่อธิบายไม่ถูก
มันไม่ถึงกับทุกข์ แต่มันก็ไม่ใช่ความสุข มันเหมือนอยู่ตรงกลางอะไรสักอย่างที่จับต้องไม่ได้ แล้วก็ไม่รู้ว่าควรจะเรียกมันว่าอะไรดี

เลยได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้ก่อน ใช้ชีวิตไปตามจังหวะเดิมๆ แล้วก็เก็บความรู้สึกนี้ไว้เงียบๆ
เผื่อว่าสักวันมันจะค่อยๆ ชัดขึ้นเองว่าเรากำลังรู้สึกอะไรอยู่กันแน่