สวัสดีครับ คือผมห่างจากการคุยกับผู้หญิงไปนานมากครับ ก่อนหน้านี้เคยมีความสัมพันธ์ที่จริงจังอยู่ช่วงนึง
พอจบไปก็ใช้เวลาอยู่กับตัวเองยาวเลย ไม่ได้เปิดใจให้ใครใหม่จริงๆ
จนช่วงหลังๆเริ่มรู้สึกว่า เออ เราน่าจะโอเคขึ้นแล้วนะ เลยลองเปิดใจดูบ้าง แต่พอถึงจังหวะต้อง “เริ่ม” จริงๆ กลับกลายเป็นว่าไม่รู้จะทำตัวยังไงเลยครับ
แบบจะทักไปยังไงดีไม่ให้ดูแปลก จะชวนคุยเรื่องอะไรดี กลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกว่าเราพยายามเกินไป หรือบางทีก็คิดเยอะจนสุดท้ายไม่ได้ทักไปเลย
มันไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ทำอะไรไปตามฟีล ตอนนี้เหมือนมีความระวังมากขึ้น กลัวพลาด กลัวเสียจังหวะ กลัวอีกฝ่ายไม่โอเค
เลยกลายเป็นว่าทั้งที่อยากเริ่ม แต่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิมอยู่ดีครับ
ตอนนี้เลยพยายามบอกตัวเองว่าไม่ต้องเพอร์เฟกต์ก็ได้ แค่เริ่มจากการเป็นตัวเองก่อน แต่เอาจริงๆก็ยังแอบเกร็งอยู่ดี 😅
ห่างหายจากการจีบคนไปนานมาก กลับมาอีกทีไม่รู้จะเริ่มยังไงเลยครับ 😅
พอจบไปก็ใช้เวลาอยู่กับตัวเองยาวเลย ไม่ได้เปิดใจให้ใครใหม่จริงๆ
จนช่วงหลังๆเริ่มรู้สึกว่า เออ เราน่าจะโอเคขึ้นแล้วนะ เลยลองเปิดใจดูบ้าง แต่พอถึงจังหวะต้อง “เริ่ม” จริงๆ กลับกลายเป็นว่าไม่รู้จะทำตัวยังไงเลยครับ
แบบจะทักไปยังไงดีไม่ให้ดูแปลก จะชวนคุยเรื่องอะไรดี กลัวอีกฝ่ายจะรู้สึกว่าเราพยายามเกินไป หรือบางทีก็คิดเยอะจนสุดท้ายไม่ได้ทักไปเลย
มันไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ทำอะไรไปตามฟีล ตอนนี้เหมือนมีความระวังมากขึ้น กลัวพลาด กลัวเสียจังหวะ กลัวอีกฝ่ายไม่โอเค
เลยกลายเป็นว่าทั้งที่อยากเริ่ม แต่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิมอยู่ดีครับ
ตอนนี้เลยพยายามบอกตัวเองว่าไม่ต้องเพอร์เฟกต์ก็ได้ แค่เริ่มจากการเป็นตัวเองก่อน แต่เอาจริงๆก็ยังแอบเกร็งอยู่ดี 😅