"เงินเดือน = ค่าตอบแทนการทำงานในหน้าที่มอบหมาย" ดังนั้น สิ่งใดนอกเหนือจากหน้าที่ ตามการว่าจ้าง ไม่ควรนำมาเป็นปัจจัยต่อเงินเดือน
พนักงานอายุ 25 ปี ร้องเรียนและโพสต์โซเชียลโวยความไม่ยุติธรรมของระบบประเมินบริษัทนายจ้าง
เพื่อนอายุเท่ากัน ทำงานมาเท่าๆกัน ผลงานโดยรวมไม่บกพร่อง ได้ประเมินงานตามหน้าที่ดีเหมือนกัน
แต่เพื่อนได้พิจารณาเงินเดือนขึ้นมากกว่า เพราะ
1.ขยันร่วมกิจกรรมบริษัท กีฬาสี งานเลี้ยง ร้องเพลง อาสาสมัครจัดของ ทำบุญ
-อยู่ร่วมนอกเวลาทำงานตลอด ทั้งเช้า และกลางคืน
-ลงชื่อเป็นอาสาสมัครทุกครั้งที่มีกิจกรรม เช่น อาสาแพ็คของบริจาค
-ร่วมประกวดกิจกรรม"กล้าพูด" (สร้างอินฟลูฯภายในองค์กร
-เข้าร่วมชมรมกีฬาหลากหลาย วันหยุดนัดเจอเพื่อเล่นกีฬา
-ร่วมแสดง MV เพลงที่บริษัทแต่ง
2.มีแผนกอื่น มาขอตัวไปทำงานนอกเหนือหน้าที่
-ส่งหนักสือขอตัวไปช่วยงานนอกแผนก
-ถ้างานนอกแผนก กินเวลานอกเหนืองาน ได้รับโอทีตามปกติไปแล้ว
-ถ้าอยู่ในเวลางาน หัวหน้าไม่ติดก็ส่งให้ไปช่วยงานแผนกอื่น ถือว่าเป็นเวลาว่าง
พนักงานคนต้นเรื่อง ไม่พอใจ การประเมินขึ้นเงินเดือนโดยใช้เกณฑ์พิจารณานอกเหนือหน้าที่งาน สัญญาจ้างงาน ระบุถึงขอบเขตุการทำงานตามหน้าที่จ้างมา การทำกิจกรรมนอกเหนือและงานนอกเหนือสัญญาจ้าง ไม่ควรนำมามีส่วนกับการขึ้นเงินเดือน
กิจกรรมสังคม
ควรเป็นความสมัครใจ ไม่ควรเกี่ยวข้องกับพิจารณาค่าตอบแทน ตราบใดที่พนักงานยังสามารถทำงานตามหน้าที่มอบหมายได้ควรได้ผลตอบแทนและการก้าวหน้าเสมอภาคกัน
งานนอกหน้าที่
ควรให้ค่าตอบแทนเป็นโอที นอกเวลางาน หรือ ให้เงินจ้างพิเศษ เพราะเทียบเท่าการรับจ็อบ การทำอาชีพเสริมส่วนตัว แต่ไม่ใช่การขึ้นเงินเดือนให้จากผลประเมิน
ยังนำเสนอว่า นี่คือการเอาเปรียบลูกจ้าง เป็นวัฒนธรรมองค์กรที่กดดันให้พนักงานทุกคนต้องยอมทนเสียเรปียบทำงานและมีหน้าที่นอกเหนือสัญญาจ้างงาน ที่ต้องสมยอมโดยปริยาย เป็นวัฒนธรรมของคนรุ่นเก่า Gen X ยอมเสียเปรียบทำมาตลอดแต่ไม่รู้ตัว แล้วคาดหวังให้คนอื่นต้องทำตาม
พนักงานคนนี้ ทำงานได้ดี รับผิดชอบงานได้ดี ไม่มีปัญหาอะไรเป็นประเด็น ไม่สุงสิงสังคมกับที่ทำงาน ไปงานสัมมนาแผนกและบริษัทตามหน้าที่ แต่ไม่เคยร่วมกิจกรรมนอกเหนืออื่นๆ ไม่ทำอะไรที่นอกเหนือหน้าที่ต้องทำ เพราะ มีชีวิต มีสังคมของตัวเอง อยากเล่นยิม กับเพือ่น ไม่ได้อยากเล่นกีฬากับที่ทำงาน เลิกงาน อยากเจอเพื่อนที่อยากเจอ ไม่อยากไปกินข้าวกับที่ทำงาน วันหยุด อยากมีเวลาส่วนตัว การต้องมีสังคมกับที่ทำงาน ควรต้องได้โอที
คนที่ยินยอม ถือเป็นสิทธิ์ แต่ เมื่อรู้ว่าคนนั้นได้พิจารณาดีกว่า ก็รู้สึกว่าตนเอง โดนเอาเปรียบ
Gen Z ไม่เอากิจกรรมบริษัทไม่ทำงานนอกหน้าที่ ไม่พอใจที่ได้ประเมินน้อย
พนักงานอายุ 25 ปี ร้องเรียนและโพสต์โซเชียลโวยความไม่ยุติธรรมของระบบประเมินบริษัทนายจ้าง
เพื่อนอายุเท่ากัน ทำงานมาเท่าๆกัน ผลงานโดยรวมไม่บกพร่อง ได้ประเมินงานตามหน้าที่ดีเหมือนกัน
แต่เพื่อนได้พิจารณาเงินเดือนขึ้นมากกว่า เพราะ
1.ขยันร่วมกิจกรรมบริษัท กีฬาสี งานเลี้ยง ร้องเพลง อาสาสมัครจัดของ ทำบุญ
-อยู่ร่วมนอกเวลาทำงานตลอด ทั้งเช้า และกลางคืน
-ลงชื่อเป็นอาสาสมัครทุกครั้งที่มีกิจกรรม เช่น อาสาแพ็คของบริจาค
-ร่วมประกวดกิจกรรม"กล้าพูด" (สร้างอินฟลูฯภายในองค์กร
-เข้าร่วมชมรมกีฬาหลากหลาย วันหยุดนัดเจอเพื่อเล่นกีฬา
-ร่วมแสดง MV เพลงที่บริษัทแต่ง
2.มีแผนกอื่น มาขอตัวไปทำงานนอกเหนือหน้าที่
-ส่งหนักสือขอตัวไปช่วยงานนอกแผนก
-ถ้างานนอกแผนก กินเวลานอกเหนืองาน ได้รับโอทีตามปกติไปแล้ว
-ถ้าอยู่ในเวลางาน หัวหน้าไม่ติดก็ส่งให้ไปช่วยงานแผนกอื่น ถือว่าเป็นเวลาว่าง
พนักงานคนต้นเรื่อง ไม่พอใจ การประเมินขึ้นเงินเดือนโดยใช้เกณฑ์พิจารณานอกเหนือหน้าที่งาน สัญญาจ้างงาน ระบุถึงขอบเขตุการทำงานตามหน้าที่จ้างมา การทำกิจกรรมนอกเหนือและงานนอกเหนือสัญญาจ้าง ไม่ควรนำมามีส่วนกับการขึ้นเงินเดือน
กิจกรรมสังคม
ควรเป็นความสมัครใจ ไม่ควรเกี่ยวข้องกับพิจารณาค่าตอบแทน ตราบใดที่พนักงานยังสามารถทำงานตามหน้าที่มอบหมายได้ควรได้ผลตอบแทนและการก้าวหน้าเสมอภาคกัน
งานนอกหน้าที่
ควรให้ค่าตอบแทนเป็นโอที นอกเวลางาน หรือ ให้เงินจ้างพิเศษ เพราะเทียบเท่าการรับจ็อบ การทำอาชีพเสริมส่วนตัว แต่ไม่ใช่การขึ้นเงินเดือนให้จากผลประเมิน
ยังนำเสนอว่า นี่คือการเอาเปรียบลูกจ้าง เป็นวัฒนธรรมองค์กรที่กดดันให้พนักงานทุกคนต้องยอมทนเสียเรปียบทำงานและมีหน้าที่นอกเหนือสัญญาจ้างงาน ที่ต้องสมยอมโดยปริยาย เป็นวัฒนธรรมของคนรุ่นเก่า Gen X ยอมเสียเปรียบทำมาตลอดแต่ไม่รู้ตัว แล้วคาดหวังให้คนอื่นต้องทำตาม
พนักงานคนนี้ ทำงานได้ดี รับผิดชอบงานได้ดี ไม่มีปัญหาอะไรเป็นประเด็น ไม่สุงสิงสังคมกับที่ทำงาน ไปงานสัมมนาแผนกและบริษัทตามหน้าที่ แต่ไม่เคยร่วมกิจกรรมนอกเหนืออื่นๆ ไม่ทำอะไรที่นอกเหนือหน้าที่ต้องทำ เพราะ มีชีวิต มีสังคมของตัวเอง อยากเล่นยิม กับเพือ่น ไม่ได้อยากเล่นกีฬากับที่ทำงาน เลิกงาน อยากเจอเพื่อนที่อยากเจอ ไม่อยากไปกินข้าวกับที่ทำงาน วันหยุด อยากมีเวลาส่วนตัว การต้องมีสังคมกับที่ทำงาน ควรต้องได้โอที
คนที่ยินยอม ถือเป็นสิทธิ์ แต่ เมื่อรู้ว่าคนนั้นได้พิจารณาดีกว่า ก็รู้สึกว่าตนเอง โดนเอาเปรียบ