อยู่คนเดียวจนชิน พอจะเริ่มเปิดใจใหม่มันยากกว่าที่คิด ใครเคยเป็นบ้างคะ

สวัสดีค่ะ ขอมาเล่าความรู้สึกช่วงนี้เผื่อมีใครเคยผ่านมาแบบเดียวกันนะคะ คือเราโสดมาหลายปีแล้วค่ะ
ไม่ได้มีดราม่าอะไรกับความรักครั้งก่อนนะคะ แค่หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตคนเดียวมาเรื่อย ๆ
ทำงาน เจอเพื่อนบ้าง ใช้ชีวิตปกติ จนมันเริ่มกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว

ช่วงแรก ๆ ก็ไม่ได้คิดอะไร รู้สึกว่าการอยู่คนเดียวมันสบายดี อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องปรับตัวเข้าหาใคร
แต่พอเวลาผ่านไป เพื่อนรอบตัวเริ่มมีแฟน มีครอบครัวกันมากขึ้น เราก็เริ่มมีแอบเหงอบ้างเป็นบางเวลา
ทีนี้พอมีคนเข้ามาคุยจริง ๆ กลายเป็นว่าเรารู้สึกไม่คุ้นเคย ไม่รู้จะวางตัวยังไง บางทีก็เผลอถอยออกมาเองแบบงง ๆ

มันเหมือนเราอยู่ใน safe zone ของตัวเองนานเกินไป จนการจะเปิดใจให้ใครสักคนมันไม่ง่ายเหมือนเมื่อก่อน
อีกอย่างคือเราก็เริ่มคิดเยอะขึ้น กลัวเสียเวลา กลัวไม่เวิร์ค ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มอะไรจริงจังเลย
บางทีก็แอบสงสัยว่ามันเป็นเรื่องปกติไหม หรือเราควรพยายามฝืนตัวเองให้เปิดมากขึ้น

เลยอยากถามคนที่เคยอยู่ในจุดนี้ค่ะ ว่ามีวิธีค่อย ๆ เปิดใจโดยที่ไม่รู้สึกกดดันตัวเองเกินไปยังไงบ้าง
หรือปล่อยให้มันเป็นไปตามจังหวะชีวิตจะดีกว่าคะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาแชร์นะคะ 🙏