ครอบครัวของผมมี4คนได้แก่ ผม(อายุ17ปี) แม่(อายุ57) ยาย ลุง ผมรู้สึกว่าครอบครัวของผมไม่มีความผูกพัน อบอุ่นเลย เนื่องจากเวลารับประทานอาหารกันทุกมื้อครอบครัวอื่นเขาจะกินพร้อมหน้าพร้อมตากันแต่ครอบครัวผมเขาไม่กินด้วยกัน อย่างเช่น แม่ผมเวลาทำกับข้าวเขาจะทำเมนูจากปลาเป็นประจำแล้วกินรสชาติจืดคนที่กินได้ก็มีแม่ ยาย ลุง แล้วผมจะทำอาหารกินเองทุกมื้อเพราะผมเป็นคนไม่ค่อยชอบปลาสิ่งที่ผมกินก็มีไข่ เนื้อหมู เนื้อไก่ เป็นต้น แล้วเมื่อเวลาแม่ผมทำกับข้าวเสร็จแม่ผมก็จะตักใส่ถ้วยไว้ในตู้กับข้าวเมื่อถึงเวลากินต่างคนก็ต่างตักใส่จานไปกินคนละที่อย่างเช่น แม่ผมก็จะกินช้ากว่าคนอื่นแล้วเวลากินจะไปกินที่เตียงหลังบ้าน ยายผมก็จะกินในห้องนอน ส่วนลุงก็จะกินที่หน้าบ้านซึ่งทั้ง3คนจะกินเวลาต่างกัน แล้วลุงผมเป็นโรคประสาท ติดบุหรี่ แล้วเหมือนช่วงนี้ติดยาเสพติดด้วยแล้วเมื่อไม่กี่วันก่อนแกมาโวยวาย อาละวาดเรื่องมรดกที่ดินที่ยายผมไม่ให้ขึ้นเป็นชื่อลุง(ลุงผมไม่ได้ทำอาชีพอะไรรายได้มาจากเบี้ยคนชรา ผู้พิการ) แล้วผมไม่ค่อยคุยกับแม่ด้วยเพราะว่าเวลาคุยกันไม่ค่อยเข้าใจกันแบบว่าแกหัวโบราณ ไม่ค่อยเปิดโลกกว้างแล้วอยู่บ้านนอกด้วยตามต่างจังหวัด บางครั้งผมก็แอบคินนะว่าด้วยความที่แม่ผมอายุห่างกันมากเลยทำให้คุยกันไม่เข้าใจกันรึป่าว แล้วในครอบครัวผมรู้สึกว่าเหมือนต่างคนต่างไม่ค่อยสนใจกันสักเท่าไหร่แบบว่าทำด้วยตัวเองตลอดไม่ค่อยช่วยเหลือกัน แล้วผมรู้สึกว่ามันทำให้ครอบครัวไม่มีความใส่ใจกัน ไม่มีความสามัคคี บางทีผมรู้สึกหว้าเหว่เคว้งคว้าง เหงา แล้วเวลาลุงผมโวยวายกับยาย ผมรู้สึกเสียสุขภาพจิตมาก
**ผมอยากได้แนวทางทำให้ครอบครัวกลับมาอบอุ่นอีกครั้งครับ