ไม้จิ้มฟันในตำนาน ตราน้ำพุ Fountain Brand
หากคุณโตมากับทีวีขาวดำ โทรศัพท์หมุน และปั๊มน้ำโยกหลังบ้าน คุณน่าจะรู้จัก “ไม้จิ้มฟันน้ำพุ” ไม้จิ้มฟันระดับตำนาน ที่ไม่ได้แค่แคะฟัน...แต่มอบประสบการณ์ “น้ำตาไหล” ทุกครั้งที่ใช้
ไม้จิ้มฟันตรา น้ำพุ
ผลิตในช่วงปลาย 70 - 80 บรรจุกล่องกระดาษกลิ่นไม้แห้งโชยเบาๆ ยี่ห้อนี้ไม่เน้น “แหลมคม” แต่เน้น “ทู่มั่นคง” ใช้แล้วเหงือกบาน ฟันแหว่ง แต่ใจยังฮึดสู้ทุกครั้งที่เสียบเข้าไปในซอกฟัน
สรรพคุณหลัก คือแคะไม่ได้ แต่ “หักง่ายมาก” และ “หลุดกลางทาง” ต้องตามด้วยไม้กวาดหรือไม้ลูกชิ้น แก้สถานการณ์ เป็นไม้จิ้มฟันที่ต้องใช้ “สติและศิลปะ” ก่อนใช้จริง ผู้ใช้ต้องฝึกปรือ ฝน หัก ฉีก ให้แหลมเสียก่อน
ตำนานเล่าขาน ว่าไม้จิ้มฟันน้ำพุเคยครองตลาดจนไม้ไผ่เหลาแหลมสมัยใหม่ต้องหลบซ้าย พ่อบ้านแม่บ้านยุคพ่อยังหนุ่มชอบนัก เอามากองไว้เป็นฟืน เผาเล่น ทำกลิ่นหอมอ่อนๆ เวลางับไว้ในปาก เคี้ยวเพลินเหมือนอมลูกอมไม้
แต่สิ่งที่ทำให้คนรุ่นใหม่อ้าปากค้างคือ “ความวิบัติหลังใช้”
- แคะอันแรก หัก
- แคะอันสอง ติด
- แคะอันสาม แทนที่อันสอง
- จบด้วย 5 อันคาฟัน พร้อมกองซากไม้ข้างจาน
ที่สยองสุดคือมีคนใช้แล้ว “เสียบคืนกล่อง” แบบไม่แคร์สุขอนามัยโลก! กลิ่นไม้+กลิ่นขี้ฟันผสมกันอย่างมีศิลป์
สรุป...ไม้จิ้มฟันน้ำพุ คือบทเรียนชีวิตว่าของห่วยๆ ก็สามารถสร้างความทรงจำมหาศาลได้ ถ้าใช้ด้วยใจ...และเล็บที่แข็งแรงพอ
ใครยังมีเก็บไว้...บอกเลยว่า “คุณคือผู้รอดชีวิตแห่งยุค”
แคะฟันไม่ได้ แต่แคะความทรงจำได้เต็มซอกหัวใจ!
เจาะเวลาหาอดีต
ขอบคุณภาพประกอบจาก Internet
https://www.facebook.com/share/18chFxiTiV/
ปล.มันเป็นของที่ใช้แล้วได้เลือดตลอดด้วยนะ ถ้าไปร้านก๋วยเตี๋ยวก็สั่งน้ำใสพอ เดี๋ยวมีเลือดไปผสมจนเป็นน้ำตกเอง 😅
ว่าแต่มีท่านใดทราบไหมครับว่าเป็นไม้อะไร?
⛲ ไม้จิ้มฟันในตำนาน ตราน้ำพุ Fountain Brand
หากคุณโตมากับทีวีขาวดำ โทรศัพท์หมุน และปั๊มน้ำโยกหลังบ้าน คุณน่าจะรู้จัก “ไม้จิ้มฟันน้ำพุ” ไม้จิ้มฟันระดับตำนาน ที่ไม่ได้แค่แคะฟัน...แต่มอบประสบการณ์ “น้ำตาไหล” ทุกครั้งที่ใช้
ไม้จิ้มฟันตรา น้ำพุ
ผลิตในช่วงปลาย 70 - 80 บรรจุกล่องกระดาษกลิ่นไม้แห้งโชยเบาๆ ยี่ห้อนี้ไม่เน้น “แหลมคม” แต่เน้น “ทู่มั่นคง” ใช้แล้วเหงือกบาน ฟันแหว่ง แต่ใจยังฮึดสู้ทุกครั้งที่เสียบเข้าไปในซอกฟัน
สรรพคุณหลัก คือแคะไม่ได้ แต่ “หักง่ายมาก” และ “หลุดกลางทาง” ต้องตามด้วยไม้กวาดหรือไม้ลูกชิ้น แก้สถานการณ์ เป็นไม้จิ้มฟันที่ต้องใช้ “สติและศิลปะ” ก่อนใช้จริง ผู้ใช้ต้องฝึกปรือ ฝน หัก ฉีก ให้แหลมเสียก่อน
ตำนานเล่าขาน ว่าไม้จิ้มฟันน้ำพุเคยครองตลาดจนไม้ไผ่เหลาแหลมสมัยใหม่ต้องหลบซ้าย พ่อบ้านแม่บ้านยุคพ่อยังหนุ่มชอบนัก เอามากองไว้เป็นฟืน เผาเล่น ทำกลิ่นหอมอ่อนๆ เวลางับไว้ในปาก เคี้ยวเพลินเหมือนอมลูกอมไม้
แต่สิ่งที่ทำให้คนรุ่นใหม่อ้าปากค้างคือ “ความวิบัติหลังใช้”
- แคะอันแรก หัก
- แคะอันสอง ติด
- แคะอันสาม แทนที่อันสอง
- จบด้วย 5 อันคาฟัน พร้อมกองซากไม้ข้างจาน
ที่สยองสุดคือมีคนใช้แล้ว “เสียบคืนกล่อง” แบบไม่แคร์สุขอนามัยโลก! กลิ่นไม้+กลิ่นขี้ฟันผสมกันอย่างมีศิลป์
สรุป...ไม้จิ้มฟันน้ำพุ คือบทเรียนชีวิตว่าของห่วยๆ ก็สามารถสร้างความทรงจำมหาศาลได้ ถ้าใช้ด้วยใจ...และเล็บที่แข็งแรงพอ
ใครยังมีเก็บไว้...บอกเลยว่า “คุณคือผู้รอดชีวิตแห่งยุค”
แคะฟันไม่ได้ แต่แคะความทรงจำได้เต็มซอกหัวใจ!
เจาะเวลาหาอดีต
ขอบคุณภาพประกอบจาก Internet
https://www.facebook.com/share/18chFxiTiV/
ปล.มันเป็นของที่ใช้แล้วได้เลือดตลอดด้วยนะ ถ้าไปร้านก๋วยเตี๋ยวก็สั่งน้ำใสพอ เดี๋ยวมีเลือดไปผสมจนเป็นน้ำตกเอง 😅
ว่าแต่มีท่านใดทราบไหมครับว่าเป็นไม้อะไร?