รถไฟชั้น 3 ของไทยคือ รถร้อนพัดลม ส่วนที่นั่งของผู้โดยสาร บางทีก็เป็นที่นั่งไม้ บางทีก็เป็นที่นั่งเบาะ แต่ที่สังเกตุมานานคือ รถไฟชั้น 3 ของไทยที่นั่งจะเป็นแบบที่ผู้โดยสารจะหันหน้ามองสบตากันและไม่ได้มีที่นั่งแบบหันไปทิศทางเดียวกันเหมือนเช่น รถเมล์และรถไฟตู้นั่งชั้น 2

บางครั้งก็เป็นตู้ที่จัดที่นั่งในรูปแบบเดียวกับรถไฟฟ้าที่ผู้โดยสารจะนั่งหันหน้าเข้าหากันแต่อยู่กันคนละฝั่ง ในขณะที่ภาพที่คุ้นเคยส่วนใหญ่ คือ ที่นั่งจะเป็นแบบผู้โดยสารนั่งหันหน้าเข้าหากันซึ่งที่นั่งก็จะสามารถนั่งได้สูงสุดคือ 4 คนแต่ถ้ามีผู้โดยสารแน่นหนาก็อาจจะนั่งกันถึง 5-6 คน

โดยที่นั่งบนรถไฟชั้น 3 แบบนี้ในบางครั้งก็ได้สร้างความอึดอัดให้กับผู้โดยสารบางประเภท เช่น พวกอินโทรเวิร์ต โลกส่วนตัวสูง คนขี้อาย ซึ่งเท่าที่สังเกตุพบว่าหลายคนที่เดินทางคนเดียวบนรถไฟชั้น 3 ก็มักจะนั่งก้มหน้า แกล้งหลับ ขณะที่พวกที่ได้นั่งริมหน้าต่างก็มักจะหันหน้าออกไปมองวิวข้างทาง

แต่ในยุคปัจจุบันที่มือถือเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์ ทำให้หลายคนเลือกที่จะกดโทรศัพท์เล่นเรื่อยเปื่อยเพื่อฆ่าเวลาระหว่างการเดินทาง

สาเหตุหลักๆเป็นเพราะอะไรกันแน่ที่ทำให้ที่นั่งบนรถไฟชั้น 3 ถึงให้ผู้โดยสารต้องหันหน้าเข้าหากันโดยที่ไม่ยอมทำที่นั่งให้หันหน้าไปทิศทางเดียวกันเหมือนอย่างรถเมล์และรถไฟตู้นั่งชั้น 2 หรือเป็นเพราะการรถไฟไทยต้องการส่งเสริมให้คนไม่รู้จักกันสร้างมนุษยสัมพันธ์กันด้วยการพูดคุยกันระหว่างเดินทางด้วยรถไฟ กรณีนี้คิดเห็นกันเป็นประการใด

ที่มาภาพ - Richard Barrow's Thai Train Guide