..อ่อนอ่อนแตกต้นแก้ว เติบโต..

แง่โสภาราคเรื้อง         อัมพุช
นิรมิตบุษยสถาน          เล่าไว้
ในบรรพ์หนึ่งมืดดุจ       นัยน์ดับ
เห็นเท่าเห็นนั้นได้        แค่มโน

ดรุณีนามหนึ่ง "น้อย"    กว่าศูนย์ แลฤา
ไยต่ำต้อยค่าโซ           กว่าเถ้า
ชีพาช่างอาดูร              เกินขีด
ถูกแต่งให้เจ้าแพ้           แต่เยาว์..

..ชะตาซัดคลื่นนี้            ให้ครอง
ครั้งแม่อุ้มท้องเอา        แอ่นโย้
คลำหาพ่อให้ลอง        คลำเถิด
ส่ำสอดก่อนใบ้โอ้         หดหาย

ครั้นคลอดลูกแม่น้อ      บัดสี
มีพ่อเหมือนพ่อตาย      จากเจ้า
อยู่กันต่างตามมี            ตามเกิด
ขื่นแม่ขอดเลี้ยงเฝ้า       แนบฤดีสุขฤดี

ยืนอาชีพเก่าใช้              ทำเงิน
เปลื้องปลดราคชาตรี       กลัดกลุ้ม
ใช่แม่จะเพลิดเพลิน        ก็เปล่า
ยังชีพยัง "น้อย" อุ้ม        อะหนอ

เลี้ยงเจ้าปูเสื่อใกล้       เคียงกัน
รับแขกไปด้วยนอ        ลูกเอ้ย
เช้าสายบ่ายเย็นยัน      ค่ำสว่าง
สลับอกป้อนข้างเย้ย    โชคหยัน

จิตและกายแม่ล้า           โรยโรย
นานขวบหย่อนผิวพรรณ  ย่นแล้ว
ไม้แก่เปลือกแตกโดย      อายุ
อ่อนอ่อนแตกต้นแก้ว       เติบโต

บนบานศาลกล่าวไท้          ธ เทอญ
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดโว               กราบได้
ช่วยผลักอกข้าเผชิญ          นรกเดี่ยว เดียวเอย
ทั้งปลดปล่อย "น้อย" ให้     หลุดทัณฑ์..

" ..อย่าพึงเหยียดแม่เจ้า       เลยหนอ
เพศต่ำมาแต่บรรพ์               บุรุษเจ้า
ทางเลือกไป่มากพอ             ดำรงชีพ
ทักษะเคียงเข้าเค้า               หนึ่งงาน "

แง่โสภาราคเรื้อง              อัมพุช
นิรมิตบุษยสถาน               เล่าไว้
ในบรรพ์หนึ่งมืดดุจ            นัยน์ดับ
เห็นเท่าเห็นนั้นได้             เพราะมโน..




* "น้อย" คือบุคคลสมมติ แต่มีคนแบบ "น้อย" และแม่อาจมีอยู่จริงในสังคม


- งานทดลอง โคลงดั้นวิวิธมาลี ขอบคุณครูทูแชร์ ที่มักนำการประพันธ์อื่นมาให้รู้จัก

อนึ่ง การรับสัมผัสโทคู่ ในวรรคแรกบาทที่สี่  ผังของวัดโมลีฯ จะกำหนดสัมผัสเฉพาะคำที่ 4

- บทนี้ที่แต่ง โดยยึดผังบ้านกลอนน้อยฯ ครับ โคลงดั้นวิวิธมาลี บ้านกลอนน้อย
และหากมีความผิดพลาดก็คงเป็นเพราะผู้แต่ง ยังศึกษามาไม่ครบถ้วน ยินดีน้อมรับคำติติง ทักท้วง เพื่อแก้ไขงานในอนาคตครับ




*** และเช่นเคยครับ.. กระทู้นี้ไม่จำกัดหัวข้อ และ ชนิดของร้อยกรอง เน้นร่วมสนุกกันมากกว่าครับ