ควรเเก้ปัญหาอย่างไงกับเเม่ดี

เรางงกับนิสัยเเม่มากคือเเม่เป็นมานานเเล้ว คือเวลาเราถามอะไรจะชอบตอบไม่ตรงคำถาม พี่ถามก็เป็นเพื่อนของเเม่ถามก็เป้น เเล้วคือเวลาจะถามเเม่อะไรว่าไปเที่ยวได้ไหม เเม่จะเงียบทุกรอบเราก็พูดเงียบทำไมก็มาด่าเราอีกเเล้วเราจะรุ้คำตอบอย่างไง เเล้ววันสงกรานต์พาเเม่มาคอนเสิร์ตเราบอกว่ามันมีน้ำเเต่เเม่ไม่ฟังเรา เเม่บอกมันกันได้อยู่กระเป๋าสรุปโดนน้ำเข้าทรศ เพื่อนเเม่ถามว่าเรากินน้ำไหมเราก็บอกกินได้หรอค่ะเเม่เราได้ยินนะเเต่พาเราไปซื้อสรุปกลับไปที่เดิมเเม่เพื่อนบอกเป็นตาซังเด้เเม่ลุกคุ่นี้คนเขาซื้อมาให้ เราก็เอ้ะตอนเเม่พาไปซื้ออยุ่เพราะเขาชวนเรากิน เราอึดอัดมานานเเล้วคือถ้าไม่ถามอะไรก็ไม่ทะเลาะกัน เทศกาลไหนก็ทะเลาะกัน เเล้วเเม่กลัวพี่ทั้งที่เป็นลูกตัวเอง พี่ชอบโวยวายตะคอก เเม่เราเป็นคนยอมคนง่ายเเละโดนเอาเปรียบเราว่าเเม่มีปม ไม่เคยใช้พี่เราเลยตั้งเเต่อนุบาลจนโตมีเเต่เราที่โดนใช้อนุบาลจนโต เราไม่อยากให้ยึดติดคำว่าผญควรทำงานบ้านเพราะผชก็ทำได้ เเม่ชอบใช้เราตลอดพี่ไม่ใช้เลย วันนึงเราทนไม่ไหวถามไปทำไมใช้เเต่หนูทำไมพี่ไม่ใช้เเม่ก็บอกใช้อยู่เราก็ตอบไปใช้น้อย คือเราอยู่บ้านเราก็สังเกตว่าใครทำอะไรอยู่เเต่พี่เเทบไม่ทำไม่ทำเลยล่ะ วันนี้เราก็โดนผึ้งต่อยเเม่พามานอนข้างหน้าประตูเพราะร้อนเเต่เเม่ไม่มานอนกับเราสรุปเราโดนต่อยเเละคำพุดเเรกที่เเม่พุดมันร้อนๆๆ4-5รอบ เราก็งงเเทนที่จะเป็นห่วงเรา เราเตือนอะไรก็ไม่ฟังเราเเต่ถ้าเป็นเพื่อนเเม่ เเม่เราจะฟังทุกอย่างเลย เขาเเนะนำที่เรียนพิเศษก็พาไป เขาบอกว่าอยู่บ้านมันสบายเพราะเห็นใจเรา ที่เเม่พามาที่ทำงานทุกวันเเละเราก็โดนด่าบ้างล่ะเเต่เเม่ยอมเขา ไม่ปลอมไรเราพี่เราก็โดนเเต่เเม่ไม่ทำอะไรไม่คิดจะสู้ คือคนที่ด่ามันเชิงดับความฝันเชิงลบนี้เเหละ เราขอย้ายรรก็ไม่ให้ย้ายสรุปเราใข้ชีวิต3ปีเศร้ามาตลอดเราเเถมจะคิดฆ่าตัวเองปกติเป็นคนตบกจนตอนนี้เป็นเงียบ เราระบายเรื่องที่รรทุกวันเพราะสังคมไม่ดีคนอื่นเขาก็คิดเหมือนเราสรุปจนถึงปีที่3เราโดนเกลียดทั้งห้องเเละเเม่ก็บอกจะเรียกผอมา ก็ไม่เรียกมาบอกจะไปคุยถึงห้องเรียนก็ไม่ทำเวลาเราระบายอะไรก็ไม่คิดจะเเก้เเถมไม่ตอบเราอีกปล่อยเราร้องไห้  คนอื่นมายืมเงินเเม่เราเเน่นอนว่าเเม่เราให้ทุกคนเเละใครพุดว่าเเค่เงินยังให้ยืมไม่ได้เเม่เราเก้บมาคิดเราก้เก้บมาคิดนะเพราะมีญาติ13คนยืมเงินเเม่เราไปเเล้ว11คนเเละเพื่อนที่ทำงานอีก เเต่เเม่เราเลิกให้ยืมเเล้วเเละปล่อยเงินไว้เเบบนั้นไม่ท่วง สรุปเเม่ต้องไปจ่ายหนี้ให้เขาอีกเเละไปซื้อบ้านเขาเพื่อให้เขาปล้นหนี้ เเละคนที่เป็นหนี้เอาไปซื้อรถในเวลาพริบตา เเละเราเก้บมาคิดตลอดเรื่องยืมเงินมันเป้นเรื่องตอนอนุบาลถึงประถม จนตอนนี้เรายุม3เขาก้ไม่ท่วงเงิน ไม่ใช่เล่นๆนะคนยืมเงินหลักเเสน หมื่น เเน่นอนว่าชีวิตเราเเถมไม่ค่อยมีความสุขตั้งเเต่อนุบาลจนถึงตอนนี้เราเป็นคนทำอะไรมีเหตุมีผลตลอด มีทางเเก้ไหมค่ะหนูท้อเกือบทุกวัน