เคยตั้งใจไปหาหมอ เพื่อจะรักษา อาการนี้
จะเรียกว่าไงก็ได้ หูแว่ว หลอน คิดไปเอง

อาการคือ : ใด้ยินเสียง แล้วสมองตีความไปเอง
เช่น เสียงนกร้อง ก็คิดว่านกพูดประโยคบางอย่าง ซึ่งแปลจากโทนเสียง เสียงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และเสียงแวดล้อม เช่น เสียงจากคนคุยกัน เสียงจากข้างถนน ก็จะคิดเองว่า มีคนมาว่า

เคยไป รพ.รัฐแห่งหนึ่ง อธิบายไป พยาบาลถามอาการ และบอกว่า ไม่ได้เป็นอะไร (ซ้ำๆ) สุดท้ายก็ เหมือนไปเดินเล่นเสียเวลา ทำใจ หายเองตามที่บอก ไม่ได้เป็นอะไร

ช่วงแรกๆที่เป็น อาการมันจะตกใจ  แต่พอเป็นแบบนี้นานๆ ก็ปรับตัว โต้ตอบกลับ ทางความคิด ทางคำพูด ตามแต่จะได้ยิน ว่า มันหูแว่ว สมองแว่ว เรื่องอะไร เช่น ถ้าได้ยินคนพูด ก็คิดไปเองว่ามีคนด่า เราจะด่ากลับ ( เสียง เบา-ดัง แล้วแต่สถานการ ) โดยไม่หันไปมอง ที่มาของเสียง  

บางครั้ง กำลังคิดเครียดเรื่องชีวิต แล้ว ได้ยินเสียงจากแวดล้อมธรรมชาติ ตอบกลับ ตามเรื่องที่คิด ก็ตกใจ บางครั้ง ก็เออ ออ บางครั้งก็ ไม่สนใจเพราะคิดว่า อาจจะหลอน คิดไปเอง จินตนาการสูงล้ำ