เรามีเพื่อนคนนึงซึ่งที่ผ่านมาเพื่อนในห้องชอบแซวเรากับเขา...ละพอโดนแซวไปนานไขมันก็คิดจริงอะเนอะ555  แต่ข่าวร้ายที่สุดก็คือเขาต้องย้ายไปเรียนจังหวัดอื่นแล้วไกลมากกกก ที่นครสวรรค์ ก่อนวันสุดท้ายที่เขาจะไปเราไม่มีอะไรให้เขาเลยเราลืมเขานกกระดาษที่พับมาตั้งใจจะให้เขาแต่ก็ลืมหยิบมาจังหวะนั้นคิดไรไม่ออกแล้วโทษตัวเองว่าทำไมถึงลืมของแบบนี้สำคัญมากเลยนะ...5555  เราเลยรีบพับนกตัวใหม่ขึ้นมา3ตัวอีดตัวนึงเป็นตัวเล็กสาเหตุที่พับนกให้ก็เพราะพ่เขาชื่อ นก 5555 ตลกเนอะพับนกให้เขา  เย็นวันนั้นก็เลิกเรียนตอนนั้นเราก็กล้าๆกลัวๆเลยไม่ได้ทักอะไรเราก็เดินกลับบ้านตามหลังเขาไป...แต่มันบังเอิญนะไม่ได้จงใจเดินตามเพราะทางไปทางเดียวกัน   เราก็เดินตามไปสักพักมีเสียงโทรศัพท์ดีเอ็มมาเราเปิดดูก็เป็นเขาที่ทักมาพอหันหน้าขึ้นไปมองอีกทีเขาก็หายไปแล้ว..เราเลยงงในใจว่าทักมาทำไมทั้งๆที่เราอยู่ข้างหลังและข้อความที่ทักมาคือ ... 55555 พีคจัด เรา อ่านแล้วของขึ้นมากแต่ก็ไม่รู้เขาเดินไปไหนจนเดินมาถึงสี่แยกเห็นเขานั่งรออยู่จังหวะนั้นเรารีบเดินไปหาจะไปตบหัวมัน555 แต่ๆๆ! เหมือนฟ้าเล่นตลก...เพื่อนมันขี่รถมาพอดีจังหวะที่เรากำลังจะเดินไปหา...บอกไว้ก่อนว่าเวลาเราสองคนอยู่ใกล้กันจะโดนเพื่อนแซวตลอด เราเลยเว้นระยะห่างกันเพราะโดนแซวแล้วมันเขิน555  เข้าเรื่องต่อ พอเพื่อนมันขับมาพอดีเราเลยทำอะไรมากไม่ได้แค่ยืนเหมือนจะตีแต่ทำไม่ได้เลยด่าๆบ่นๆไปละก็รีบเดินหนีอหมาเลย...ถึงในใจเราจะรู้อยู่แล้วว่าวันนี้วันสุดท้ายที่จะได้เจอ ในหัวเราวางแผนไว้ว่าจะเอานกที่พับไว้ให้และขอกอด คือ...มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแต่แค่อยากกอดเขา  พอถึงบ้านเราก็ถามย้ำกับตัวเองแล้วก็โกรธตัวเองมากว่าทำไมถึงไม่เข้าไปเล่นกะเขาตอนนั้นมันเป็นโอกาสสุดท้านแล้งนะ... จากนั้นไม่นานเขาก็ดีเอ็มมาคุยกันเหมือนเดิมเขาก็ถามว่าทำไมตอนนั้นไม่เดินมาตีอะอุส่ารอเลยนะเนี่ย  เราอ่านไปยิ้มไปเลยบอกไปว่าเพื่อนมาไม่กล้า
เราเลยถามเขาว่าเขาไปนครสวรรค์ตอนไหนเขาบอกพรุ่งนี้ตอนเย็นตอนนั้นในหัวเราคิดเยอะมากว่าจะเอาไงดี  วันต่อมาตอนเย็นเลิกเรียนเขาก็ถ่ายรูปมาว่าเขาจะกลับมาลาเพื่อนครั้งสุดท้ายวันนี้  เราเลยแอบมีหวังเล็กๆว่าเราจะทำตามแผนที่วางไว้ได้มั้ยแต่ๆๆ!  ฟ้าก็ดันเล่นตลกอีกแล้ว😭 เขามาเร็วไปเร็วเขาถ่ายรูปส่งมาว่าจะกลับแล้วนะ ตอนนั้นเรานอยมากกก  นกที่พับไว้ก็ไม่ได้ให้กอดสักครั้งก็ไม่เคย  เขาบอกเราช้าไปปป  แล้วสักพักก็บอกว่าเดี๋ยวกลับไปหาอีกรอบ  ตอนนั้นเราโครตหวังเลยว่าจะตามแผนมั้ย เพราะมัน5โมงกว่าแล้วเราก็เดินรอนั่งรอที่สะพานในใจก็แอบหวังแต่ความเป็นจริงก็คิดว่าคงไม่ทันหรอก...เราเลยจะเดินกลับบ้านสักพัก  ปาดติหารก็เกิดขึ้นค่ะทุกคน!  รถมอไซค์เขาขับเข้ามาในสะพานและจอดลงเขามากับเพื่อนซี้ ละมันก็แซวด้วยแหละ555แค่ดีที่ตรงนั้นมีแค่เรา3คน เลยไม่ได้เขินมาก แต่เขาเขินอะไรไม่รู้ไม่ค่อยกล้าคุย5555  เราเลยเอาซองจดหมายที่พับนกไปให้เขาเปิดดูแล้วยิ้มขำออกมาตอนนั้นเรามีความสุขมาก! แล้วไอตัวป่วนก็เกิดขึ้นค่ะ! อีเพื่อนมันเอานกอีกตัวที่เราพับไปลอยลงน้ำ 555 แล้วมันเอาตัวพิเศษลอยไปด้วยนะมันเอาตัวที่เราวาดรูปยิ้มไว้ข้างๆปีกนกไปลอยตอนนั้นเราด่ายับเลยมันตอบแค่ว่าอยากรู้เฉยๆว่าจะลอยน้ำป่าวจะจมมั้ยเรามองไปขำไป บรรยากาศตอนนั้นไม่แน่ใจเลยว่าดีมั้ยเพราะเหมือนฝนจะตกแต่เป็นอะไรที่หน้าจดยำมากเพราะทุกอย่างมันลงตัวไปหมดเลย  มาถึงจุดพีคจริงๆแล้วค่ะ! คืออย่างที่บอกว่าฝนใกล้ตกแล้วช่วงนั้นเป็นฤดูหนาวทำให้ฟ้ามืดเร็วขึ้นถ้าให้เดอนกลับคงไม่ทันเราเลยขอให้เขาไปส่งเพื่อนเขาก็เชียร์สุดใจเลยสนับสนุนจัดว่าไปส่งเลยๆพร้อมกะเอากุญแจรถให้5555 รู้มือจัด5555  แต่เขาก็ยังไม่กล้าอ่าาา แบบขออยู่นานจนเพื่อนมันบอกว่างั้นเดี๋ยวกูขับพวกนั่งซ้อนกันไปเขาก็ตกลง   จากนั้นก็ซ้อนท้ายรถไปแล้วเพื่อนมันแสบมากกกก  มันตั้งใจเบรกรถแรงๆให้เราไกลไปนั่งใกล้ๆเขาแต่ดีที่เราทรงตัวอยู่เพราะเคยนั่งรถพ่อบ่อยขับเร็วมาก5555  พอใกล้ถึงบ้าน  เราเลยให้เขาจอดลงตรงหน้าคลองซึ่งคลองนี้เรามาเคยมาลอยกระทงและขอแม่คงคาว่าถ้าหนูกับเขาใช้คู่กันขอให้เราสองคนสมหวังภายในอาทิตย์นี้ก็ได้ขอแค่สมหวังบลาๆ ก็ไปจอดตรงนั้นแล้วเราก็บอกให้เขาลงมาจากรถ
และ  นี่แหละทุกคน! จุดพีคที่เราโครตหวังเลยว่าจะได้มั้ย  เราเข้ายืนใกล้ๆอ้อนๆทำจาปิ๊งๆใส่แล้วบอกว่าขอกอดได้มั้ย...พูดไปทำหน้าอ้อนๆใส่5555  ตอนนั้นหน้าเขาแดงมากแล้วยิ้มไม่หุบเลย แต่เขาไม่มองหน้าเราแต่กลับมองหน้าเพื่อนแล้วหันไปพูดว่า  เอาไงดีวะมันขอกอด เพื่อนมันได้ยินเลยยิ้มแล้วตอบแบบแซวๆว่า เห่ยๆ กอดแล้วสอดเลยหน่า  เราขำเลย555  เราก็บอกเขาอีกรอบว่าขอกอดได้มั้ยในใจโครตกลัวผิดหวังเลย  เขาก็กล้าๆกลัวๆทำตัวไม่ถูก เขาบอกว่าคนมันเยอะรถขับผ่านเขาเขินไม่กล้า  เราเลยมองหาที่รอบตัวว่าพอมีตรงไหนลับๆได้รึป่าว
จนสายตาไปสดุดกับหลังรถกระบะคันนึง  มันอยู่ในซอยและติดกับริมคลองมีต้นไม้บัง อยู่บ้าง เราเลยรีบดึงมือเขาไปหลังรถแล้วก็พูดอะไรไม่รู้จำไม่ได้  แล้วเราก็พูดย้ำอีกทีว่ากอดได้มั้ย  เขาก็เขินๆแล้วพูดว่า  เออวะมา  จังหวะนั้นเราดีใจ รีบพุ่งเข้ากอดเลยตอนนั้นรู้สึกเวลาผ่านไปไวมากกก  อยากกอดเขานานๆอีก  เรากอดแน่นมากแล้วพูดว่า  
(ดูแลตัวเองดีๆนะ  อย่าทำให้พ่อแม่ผิดหวัง
บลาๆ) ตอนนั้นเหมือนเราจะร้องไห้อะ555  ตอนกอดเราลุ้นมากว่าเขาจะกอดกลับมั้ย  สรุปกอดกลับจ้าา  แต่ใช้มือข้างเดียวกอดแล้วเหมือนเขาก็ดันเราเข้าไปหาตัวเองอีกด้วย  ตอนนั้นเขินมากกก ก็อยู่อย่างงั้นไปสักแปปก็คลายอ้อนกอดออก  แล้วก็พากันเดินไปหาเพื่อนซี้มัน 5555จากนั้นก็คุยเล่นกันสักพักแล้วก็แยกย้ายกันกลับ  ถึงบ้านไม่นาน เขาก็ดีเอ็มมาบอกว่าเขาไม่เคยกอดใครเลยทำตัวไม่ถูก  ไม่ในที่นี้คือแม้แต่ผู้หญิงสักคนหรือพ่อแม่ก็ไม่เคย  เราคือคนแรกที่กอดเขา....  ตอนนั้นฟังแล้วรู้สึกโครตคิดถึงเขาเลย  จากนั้นเขาก็พิมพ์มาว่าเป็นคนคุยกันมั้ย5556  แต่เราแอบเอะใจเพราะรู้สึกว่าเหมือนไม่ใช่เขาพิมพ์เพราะตลอดที่ผ่านมาเขาไม่เคยพิมพ์ผิดปกติแบบนี้แต่ให้ทำไงได้เราเลยตอบกลับไปว่า โอเค  แล้วเขาก็มาเฉลยที่หลังว่า  คนที่พิมพ์ไปคือเพื่อนซี้มันนั่นแหละ6655  เพื่อนมันเชียร์เขากับเรามาก  เขาบอกเราว่า มันพูดว่า เอาเลยคนนี้แหละจริงๆเชื่อกู  เราอ่านไปยิ้มไปเพื่อนมันก็รู้มือจัด5555  เชียร์หนักมากกก  จนเราคุยกันมาเรื่อยๆประมาณสัก1-2เดือนได้ก็ตัดสินใจคบกันบอกรักกันคิดถึงกันโทรหากันแทบทุกวันตอนนั้นมีความสุขจัดแต่ก็มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ้างแต่ก็ยังอยู่ด้วยกันผ่านมาด้วยกันถึงแม้ความรู้สึกมันจะเริ่มลดลงแต่เราไม่รู้หรอกว่าเขารู้สึกยังไงเพราะคนที่พูดที่ง้อมีแต่เราที่พยายามอธิบายเพราะอยากให้เราอยู่ด้วยกันนานๆจนพอความเสียใจของเรามันสะสมไปเรื่อยๆช่วงนึงเคยร้องไห้หนักมากบ่อยมากแบบกลางคืนร้องไห้จุก อกมากมันเย็นไปหมดทั้งตัวมีแค่น้ำตาที่ไหนออกมานอนกอดตัวเองทุกคนร้องไห้บ่อยมาก  แต่สิ่งที่เขาเลือกทำก็คือ..หายไปดื้อๆ....ถ้าไม่ตามเขาก็ไม่ทักมาหรือเรียกง่ายกว่าอีโก้นั่นแหละทุกคนจนมันสะสมไปเรื่อยแต่เราก็ไม่เคยคิดจะหยุดรักเขาเลยต่อให้เขาทำร้ายความรู้สึกแค่ไหนเราก็ยังรักเหมือนเดิม...จนมันมาถึงวันนั้น...วันที่เราคิดไว้อยู่แล้วว่ามันต้องจบแบบนี้คืออยู่ๆเขาก็หายไป โดยใช้ข้ออ้างว่าเล่นเกมกับเพื่อนเราก็เข้าใจเลยไม่ได้ยุ่งอะไรมากจนมันเริ่มแปลกไปเพราะนับวันยิ่งเหมือนเราห่างกันขึ้นเรื่อยๆทั้งที่เราก็งงว่าเป็รไปได้ยังไงวันก่อนยังเล่ยเกมสนุกด้วยกันอยู่เลย เราน้อยใจมากเลยทักไปเคลียร์ถามว่าเป็นอะไรบลาๆ  ก็ทะเลาะกัน ในใจเรามีคำถามเป็นร้อยอ่านไปร้องไป  เราเลยพิมพ์ไปประโยคนึงว่า  เราเคยดีในสายตาเองบ้างมั้ยความรู้สึกเราเคยสำคัญในสายตาเองบ้างรึป่าวผู้หญิงแบบไหนหรอที่เองอยากได้..หรืออะไรสักอย่างเราจำไม่ได้อะ  แต่คำถามนั้นออกมาจากใจเรามาก  เราโครตเสียใจ จนข้อความสุดท้ายของเขา  ตอบมาว่า  อย่าเลอะเทอะ  สายตาเราจ้องไปที่คำตอบนั้นน้ำตาไหลแบบจุกออกมาจากข้างในจริงๆเราอ่านแต่ไม่ตอบและคว่ำโทรศัพท์ลงนอนร้องไห้หนักมากถามตัวเองซ้ำๆว่า กูดีพอเท่าคนเก่าเขารึป่าว ผู้หญิงแบบไหนที่เขาต้องการ ทะเลาะกันทีไรคนผิดคนง้อเป็นเราตลอด...จนผ่านไปไม่รู้กี่วันเขาทักมาบอกจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้จริงๆหรอ...  เราอ่านแล้วตอบไปว่าไม่รู้ เขาเลยถามว่าทำไมตอนนั้นไม่คุยให้จบให้รู้เรื่อง  น้ำตาเราเริ่มไหลอีกแล้วทุกคน555  เราเลยตอบไปว่า  ก็เองพิมพ์เหมือนหงุดหงิดเราเลยคิดว่าพอก่อนไม่อยากทะเลาะไปมากกว่านี้  เขาก็ตอบแบบใจร้อนอะก็เหมือนหงุดหงิดตอบว่า เอองั้นขอโทด...(เอองั้นขอโทด) เราอ่านแล้วร้องไห้หนักกว่าเดิมนั่งกอดตัวเองเลยคือมันแบบข้อความที่เขาพิมพ์เหมือนแค่ส่งๆแต่ไม่ได้ออกมาจากใจเราโครตเสียใจเราพยามยามทุกอย่างพยายามคุยพยายามปรับความเข้าใจกันแต่เหมือยเราพยามอยู่คนเดียวเราโครตเสียใจตอนนั้นทั้งท้อทั้งเหนื่อยร่วมถึงตอนนั้นเราทะเลาะกับเพื่อนด้วยแบบเอาจริงๆไม่เหลือใครเลยเขาก็มาทำแบบนี้ใส่กว่าเราจะผ่านมาได้คือโครตเจ็บปวดแบ้วสิ่งที่ทำให้เราเจ็บมากที่สุดคือเขาฟอลแฟนเก่าไป...เราแอบไปส่องคนที่เขากำลังติดตามก็เจอแฟนเก่าเขาทั้งที่แต่ก่อนไม่มีจนชื่อมันโผล่ขึ้นมาแล้วเขาก็ลงเพลงเหมือนสื่อถึงอยากให้ใครสักคนกลับมาก็แบบอยากให้คนเก่ากลับมาทั้งๆที่เรายังไม่ทะเลาะกันเลยแบ้วแต่ละเพลงมันไม่ได้สื่อถึงเราเลยดูไปเจ็บไปเลยทักไปว่าจะเอาไงต่อจะพอแค่นี้มั้ย...ทั้งๆที่เราเป็นคนพิมพ์เองแต่แม้งโครตเจ็บทั้งที่ยังรักอยู่แต่ต้องปล่อยเพราะที่ตรงนั้นไม่ใช่เราแล้วเขาก็ก็ลดสถานะจังหวะนั้นเราจิตตกมากแบบ...ไม่เหลือใครแล้วว่ะเอาไงดีวะ...  จุกไปหมดทั้งตัวเย็นชาไปหมดเราเลยตอบไปว่าไม่ต้องลดหรอก...เพราะยังไงมันก็ไม่ได้กลับมาเป็นเหมือนเดิม..เขาก็ตอบกลับมาว่าคิดงี้จริงหรอ  แล้วเราก็ตอบไปว่าแล้วแต่เขาจะเอายังไง เขาบอกแล้วแต่เรา  เราเลยสวนไปว่า ไม่ได้หรอกคนที่หายไปควรตัดสินใจมากกว่านะ...เจ็บใจจัดอะตอนนั้น  เขาเลยเลือกที่จะเลิก  อ่านไปร้องไป เราบอกแต่ให้เขาดูแลตัวเองดีๆนะ   ทั้งๆที่เราสองคนจะได้เจอกันอยู่แล้ว  เขาจะกลับมานี่อีกครั้งแต่สุดท้ายเราก็ดันเลิกกันก่อน..ทั้งๆที่เราเคยสัญญากันไว้ว่าถ้าเจอกันจะกอดกันอีกแน่นๆ...แล้วตอนนี้  เป็นได้แค่คนแปลกหน้าที่เดินผ่านกันไป🙂ในใจเรายังภาวนาให้เขาเจอคนที่ดีขอให้เขามีความสุขมากๆ สรุปแล้วมันเป๋นแค่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เรามาเจอกันแล้วจากกันโดยสมบูรณ์😃#กอดแรกของกันและกัน