อาจจะอธิบายวกไปวนมาบ้าง ขอโทษด้วยนะคะ เรียบเรียงไม่เก่ง
เรากับแฟนอายุห่างกันแค่ 2 ปี เราอยู่ในกรอบบ้านที่หวงตลอด ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่กลับบ้านดึก ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เพื่อนน้อยมาก ตั้งแต่เด็กจนเรียนมหาลัย เราก็เรียนภาคพิเศษ(เสาร์-อาทิตย์)เช่าหออยู่เพราะขับรถไกล วันธรรมดาก็ทำงานกลับมานอนบ้าน ทำให้ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นมากนัก คืออิจฉาคนที่เรียนมหาลัยภาคปกติอะ ได้ใช้ชีวิตส่วนตัวจริงๆ เราอยากมีฟีลลิ่งแบบนั้นบ้าง เพราะเราอยู่แต่ในบ้าน ส่วนแฟนเราก็เรียนภาคปกติ เพื่อนเขาเยอะ เขาได้ใช้ชีวิตมาเต็มที่แล้ว เขากับเพื่อนก็ไปร้านเหล้ากันเราก็ใช้เวลาเสาร์อาทิตย์ที่บางทียกคลาสถึงไป
-เข้าเรื่อง-
เรากับแฟนกับเพื่อนแฟนไปร้านเหล้า เราก็เอนจอยสนุกกับร้านเหล้าได้ปลดปล่อย แต่แฟนเราทำหน้าเฉยๆ นั่งนิ่ง ดื่ม เราก็ชอบเต้น พอมีผู้หญิงโต๊ะข้างๆเต้นเหมือนกัน เราก็ไปเต้นกับเขา เราจอยมาก แต่พอแฟนเริ่มเมา เขาก็ไปเต้นกับเพื่อน แล้วก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ เราก็ให้เพื่อนชายเขาดูแลกันไป เรามีหน้าที่พากลับห้อง พอเลิกงาน เขาก็มาคุยกัน ถามว่า ทำไมไม่อยู่โต๊ะ ไปโต๊ะอื่นทำไม เราก็ให้เหตุผลไปว่า ก็แกทำหน้าไม่จอย เราก็คิดว่าแฟนไม่จอยด้วย นางบอกว่า “เข้าใจหลายๆอย่างจากแกนะ แกอาจจะถูกบังคับอยู่ในกรอบไม่ค่อยได้ใช่ชีวิต มีโอกาสก็อยากจะใช่อยากจะจอย ชั้นเต้นมาเยอะแล้ว แกไม่ได้รุ้จักชันตอนมหาลัย มารู้จักตอนทำงานแล้ว แกอย่าคิดลบกันชันมากเลยนะ“
สิ่งที่เราต้องการคือ
อยากให้แฟนจอยกับเราบ้าง ในสถานการที่มันควรจะทำอะ ไม่ใช่เต้นแต่กับเพื่อน อยู่กับเราไม่เอาอะไรเลย ไปคอนเสิร์ตในงานสงกรานต์ เรายืนดู เราเต้น เราเอนจอย แต่แฟนยืนนิ่ง พอเราอยากไปตรงนั้นนี้ก็จะมีคำถามว่า ไปทำไม? พอเราอยากไปตรงนี้อีก ก็จะถามอีกว่า ไปทำไม? คือไม่เข้าใจจริงๆนะ แล้วก็วันปกติทำไมตอนเราชวนไปนั่งกินเบียร์ชิวๆกันมั้ย หาไรกินชิวๆ ใช้ชีวิตกลางคืนบ้าง แฟนเราก็พูดสารพัดอย่าง ปวดหลัง กรดไหลย้อน ง่วง เบื่อ แต่พออยู่กับเพื่อน ตี2 ตี3 ไม่เลิกไม่กลับ แล้วบอกเรา นานๆเจอเพื่อนที เราก็เข้าใจไม่ได้ว่าอะไร แต่กับเราเราไม่เคยทำเลยอะ ไม่ได้นานๆที แต่เราไม่ได้มีกิจกรรมร่วมกันเลย ในเรื่องที่เราอยากทำ
คำถามคือ
เราต้องปรับอะไร แล้วเราต้องคุยกับเขาว่าอะไรบ้าง เพราะเราคุยหลายรอบแล้ว เราไม่เคยเก็บไว้ในใจ มีอะไรถามหมด แต่ทีนี้คำตอบที่เขาตอบแต่ละทีกำกวมซะเหลือเกิน เราเลยสงสัยว่า หรือเป็นเรา ที่ต้องปรับตัว แล้วเลิกหาคำตอบซะ
ไลฟ์สไตล์เรากับแฟนไม่ตรงกัน
เรากับแฟนอายุห่างกันแค่ 2 ปี เราอยู่ในกรอบบ้านที่หวงตลอด ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่กลับบ้านดึก ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เพื่อนน้อยมาก ตั้งแต่เด็กจนเรียนมหาลัย เราก็เรียนภาคพิเศษ(เสาร์-อาทิตย์)เช่าหออยู่เพราะขับรถไกล วันธรรมดาก็ทำงานกลับมานอนบ้าน ทำให้ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นมากนัก คืออิจฉาคนที่เรียนมหาลัยภาคปกติอะ ได้ใช้ชีวิตส่วนตัวจริงๆ เราอยากมีฟีลลิ่งแบบนั้นบ้าง เพราะเราอยู่แต่ในบ้าน ส่วนแฟนเราก็เรียนภาคปกติ เพื่อนเขาเยอะ เขาได้ใช้ชีวิตมาเต็มที่แล้ว เขากับเพื่อนก็ไปร้านเหล้ากันเราก็ใช้เวลาเสาร์อาทิตย์ที่บางทียกคลาสถึงไป
-เข้าเรื่อง-
เรากับแฟนกับเพื่อนแฟนไปร้านเหล้า เราก็เอนจอยสนุกกับร้านเหล้าได้ปลดปล่อย แต่แฟนเราทำหน้าเฉยๆ นั่งนิ่ง ดื่ม เราก็ชอบเต้น พอมีผู้หญิงโต๊ะข้างๆเต้นเหมือนกัน เราก็ไปเต้นกับเขา เราจอยมาก แต่พอแฟนเริ่มเมา เขาก็ไปเต้นกับเพื่อน แล้วก็ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ เราก็ให้เพื่อนชายเขาดูแลกันไป เรามีหน้าที่พากลับห้อง พอเลิกงาน เขาก็มาคุยกัน ถามว่า ทำไมไม่อยู่โต๊ะ ไปโต๊ะอื่นทำไม เราก็ให้เหตุผลไปว่า ก็แกทำหน้าไม่จอย เราก็คิดว่าแฟนไม่จอยด้วย นางบอกว่า “เข้าใจหลายๆอย่างจากแกนะ แกอาจจะถูกบังคับอยู่ในกรอบไม่ค่อยได้ใช่ชีวิต มีโอกาสก็อยากจะใช่อยากจะจอย ชั้นเต้นมาเยอะแล้ว แกไม่ได้รุ้จักชันตอนมหาลัย มารู้จักตอนทำงานแล้ว แกอย่าคิดลบกันชันมากเลยนะ“
สิ่งที่เราต้องการคือ
อยากให้แฟนจอยกับเราบ้าง ในสถานการที่มันควรจะทำอะ ไม่ใช่เต้นแต่กับเพื่อน อยู่กับเราไม่เอาอะไรเลย ไปคอนเสิร์ตในงานสงกรานต์ เรายืนดู เราเต้น เราเอนจอย แต่แฟนยืนนิ่ง พอเราอยากไปตรงนั้นนี้ก็จะมีคำถามว่า ไปทำไม? พอเราอยากไปตรงนี้อีก ก็จะถามอีกว่า ไปทำไม? คือไม่เข้าใจจริงๆนะ แล้วก็วันปกติทำไมตอนเราชวนไปนั่งกินเบียร์ชิวๆกันมั้ย หาไรกินชิวๆ ใช้ชีวิตกลางคืนบ้าง แฟนเราก็พูดสารพัดอย่าง ปวดหลัง กรดไหลย้อน ง่วง เบื่อ แต่พออยู่กับเพื่อน ตี2 ตี3 ไม่เลิกไม่กลับ แล้วบอกเรา นานๆเจอเพื่อนที เราก็เข้าใจไม่ได้ว่าอะไร แต่กับเราเราไม่เคยทำเลยอะ ไม่ได้นานๆที แต่เราไม่ได้มีกิจกรรมร่วมกันเลย ในเรื่องที่เราอยากทำ
คำถามคือ
เราต้องปรับอะไร แล้วเราต้องคุยกับเขาว่าอะไรบ้าง เพราะเราคุยหลายรอบแล้ว เราไม่เคยเก็บไว้ในใจ มีอะไรถามหมด แต่ทีนี้คำตอบที่เขาตอบแต่ละทีกำกวมซะเหลือเกิน เราเลยสงสัยว่า หรือเป็นเรา ที่ต้องปรับตัว แล้วเลิกหาคำตอบซะ