อ้ายขี้เมาแต่ใจมักอีหล่า
ไผกะซาว่าอ้ายบ่เฮ็ดเวียก
กินเหล้าเมาเบิ่งแล้วน่ารังเกียจ
คนขี้เดียดเว้าพื้นจนเบิดบ้าน

ขี้เมามักคนงามคือจังน้อง
อ้ายหมายปองย่ามเจ้านั้นย่างผ่าน
จากที่อ้ายเคยเป็นคนขี้คร้าน
น่ารำคาญฮู้จักเริ่มเฮ็ดเวียก

ใจมักน้องสู้งานเพื่อสร้างตัว
หากน้องชัวร์เปิดใจพอได้เรียก
แมนอยู่หลาที่อ้ายเคยกลิ้งเกียก
อยากสิเรียกคนงามว่าที่รัก

  ชีวิตฮู้ว่าเฮาสู้เพื่อไผ
เป็นคนใหม่ปักหลักสร้างที่พัก
เงินทุกบาททุกสตางค์บ่เคยยัก
เห็นว่ามักสุรากะเลิกได้