ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้างครับ
ผมเคยมีแฟนที่ครบกับมา 3-4 เรารักกันมาก แต่ก็มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อยมากเหมือนกันครับ (แต่ก่อนผมจะเจ้าชู้หน่อยๆ) เราอยู่ด้วยกัน ใช้ชีวิตด้วยกัน จนถึงฝ่ายหญิงจบมหาลัย แต่ผมไม่จบครับ ผมต้องย้ายมหาลัยและก็ทำงานไปด้วย และแฟนผมก็ตามมาอยู่ด้วย (ผมตื้อให้มาเองครับ) และตรงที่ย้ายมาก็อยู่ใกล้กับครอบครัวผม แฟนกับครอบครัวผมก็เลยสนิทกันประมาณนึง เราย้ายมาอยู่ด้วยกันจะเกือบปี ก็ถึงวันรับปริญญาแฟนผม ผมก็เลยได้เจอครอบครัวของแฟนเป็นครั้งแรก แต่เป็นการเจอกันที่อึดอัดมาก เพราะพ่อแม่ไม่ชอบผมเลย (ก็เคยทำลูกเขาร้องไห้ก็ไม่แปลก) พอตอนเย็นแฟนผมชวนไปฉลองกับครอบครัวของเทอ แต่ดูจากสีหน้าพ่อแม่เทอแล้ว ผมไปคงจะอึดอัดกันป่าวๆ ผมเลยบอกไว้คราวหน้าละกัน พองานรับปริญญาจบไป เราก็อยู่ด้วยอีกสักพักนึง ก่อนแฟนผมจะกลับบ้าน ตจว. ผมก็เลยไปส่ง และแวะไปงานบวชเพื่อนพอดีทางเดียวกัน แต่ก่อนหน้านั้น มีสายนึงโทรเข้ามาหาผม เป็นแม่ของแฟนผมครับ เขาก็ถามว่ารักลูกแม่มั้ย ถ้ารักก็ปล่อยลูกแม่ไปเถอะ ที่ลูกแม่ไปไหนไม่ได้ก็เพราะเขาอยากอยู่กับผม ตอนนั้นผมฟังแล้วผมช็อตไปเลยครับ ผมไม่รู้ว่าจะตอบแม่ยังไงดี
เพราะที่แม่พูดมันก็ถูก แล้วผมก็ใช้เวลาคิดมาสักพักใหญ่ๆ
ถ้าจะให้ผมบอกไปตรงๆ เค้ามีความกล้าไม่พอ
และกลัว กลัวว่าพวกผมจะใจอ่อน ไหนไม่อยากจากเธอไปไหน
ผมเลยตัดสินใจหายจากเธอไปเฉยๆ จนถึงตอนนี้ปัจจุบัน
ก็ 2 ปีแล้วครับ ผมยังไม่มั่นใจเลยว่าสิ่งที่ผมทำตอนนั้นมันถูกมั้ย
ปัจจุบันตอนนี้ผมนึกเสียดายอยู่แล้วก็โทษตัวเองอยู่เสมอแล้วก็คิดถึงเธออยู่ทุกวัน
และนี่ก็เป็นประสบการณ์ความรักช่วงหนึ่งของผมครับ
เรื่องราวความรักของผม
ผมเคยมีแฟนที่ครบกับมา 3-4 เรารักกันมาก แต่ก็มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อยมากเหมือนกันครับ (แต่ก่อนผมจะเจ้าชู้หน่อยๆ) เราอยู่ด้วยกัน ใช้ชีวิตด้วยกัน จนถึงฝ่ายหญิงจบมหาลัย แต่ผมไม่จบครับ ผมต้องย้ายมหาลัยและก็ทำงานไปด้วย และแฟนผมก็ตามมาอยู่ด้วย (ผมตื้อให้มาเองครับ) และตรงที่ย้ายมาก็อยู่ใกล้กับครอบครัวผม แฟนกับครอบครัวผมก็เลยสนิทกันประมาณนึง เราย้ายมาอยู่ด้วยกันจะเกือบปี ก็ถึงวันรับปริญญาแฟนผม ผมก็เลยได้เจอครอบครัวของแฟนเป็นครั้งแรก แต่เป็นการเจอกันที่อึดอัดมาก เพราะพ่อแม่ไม่ชอบผมเลย (ก็เคยทำลูกเขาร้องไห้ก็ไม่แปลก) พอตอนเย็นแฟนผมชวนไปฉลองกับครอบครัวของเทอ แต่ดูจากสีหน้าพ่อแม่เทอแล้ว ผมไปคงจะอึดอัดกันป่าวๆ ผมเลยบอกไว้คราวหน้าละกัน พองานรับปริญญาจบไป เราก็อยู่ด้วยอีกสักพักนึง ก่อนแฟนผมจะกลับบ้าน ตจว. ผมก็เลยไปส่ง และแวะไปงานบวชเพื่อนพอดีทางเดียวกัน แต่ก่อนหน้านั้น มีสายนึงโทรเข้ามาหาผม เป็นแม่ของแฟนผมครับ เขาก็ถามว่ารักลูกแม่มั้ย ถ้ารักก็ปล่อยลูกแม่ไปเถอะ ที่ลูกแม่ไปไหนไม่ได้ก็เพราะเขาอยากอยู่กับผม ตอนนั้นผมฟังแล้วผมช็อตไปเลยครับ ผมไม่รู้ว่าจะตอบแม่ยังไงดี
เพราะที่แม่พูดมันก็ถูก แล้วผมก็ใช้เวลาคิดมาสักพักใหญ่ๆ
ถ้าจะให้ผมบอกไปตรงๆ เค้ามีความกล้าไม่พอ
และกลัว กลัวว่าพวกผมจะใจอ่อน ไหนไม่อยากจากเธอไปไหน
ผมเลยตัดสินใจหายจากเธอไปเฉยๆ จนถึงตอนนี้ปัจจุบัน
ก็ 2 ปีแล้วครับ ผมยังไม่มั่นใจเลยว่าสิ่งที่ผมทำตอนนั้นมันถูกมั้ย
ปัจจุบันตอนนี้ผมนึกเสียดายอยู่แล้วก็โทษตัวเองอยู่เสมอแล้วก็คิดถึงเธออยู่ทุกวัน
และนี่ก็เป็นประสบการณ์ความรักช่วงหนึ่งของผมครับ