ผมขอคำปรึกษาอะไรก็ได้ครับ ผมไม่รู้จะขอเกี่ยวกับอะไรยังไงแต่อยากให้ทุกคนอ่านแล้วให้คำปรึกษาผมหน่อย ขอบคุณล่วงหน้าครับ

คือตอนนี้ผมเรียนอยู่ป.ตรีปีที่ 1 กำลังจะขึ้น ปี 2 ในมหาวิทยาลัย และคณะ ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงอยู่พอสมควร แต่สาขาของผม เมีคนเรียนน้อยและคนสนใจน้อยมากที่สุด ก็คือเรียนเกี่ยวกับ ดนตรีไทย จริงๆถามว่าผมชอบไหม กับการเรียนตรงนี้ ผมไม่ได้อยากเรียกว่าเป็นความชอบเลย แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมพอทำได้ในตอนนั้นเลยเลือกไป แล้วก็เป็นสิ่งที่พอทำได้แต่ก็ไม่ได้ดีพอขนาดนั้น ผมได้เข้าคณะที่อยากเข้าและมหาวิทยาลัยที่อยากเข้าแต่ไม่สามารถเรียนวิชาเอกที่อยากเรียนได้ ตอนนี้ผมไม่สามารถซิ่วไปเรียนคณะอื่นหรือมหาวิทยาลัยอื่นได้อีก อีกแล้วเพราะผมยซิ่วมารอบนึงแล้ว มันเป็นสายการเรียน ที่ค่อนข้างหาอาชีพทำยากมากๆ ผมไม่รู้เลยว่าผมจะหางานทำได้ไหมกับใบปริญญานี้ที่จบไป จะทำงานตรงสายหรือไม่ได้ตรงสายผมก็ไปได้ไม่สุดอยู่ดี Hard Skills อื่นๆผมก็พอมีอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้เด่นไปกว่าคนอื่นๆเลย แค่พอทำงานส่งอาจารย์ได้ ภาษาผมก็ไม่ได้อยู่ในเกณฑ์ที่ดี แค่พอฟังรู้เรื่องบ้างคำ อ่านออกเขียนได้นิดหน่อย แต่แปลไวๆแล้วโต้ตอบทันทีไม่ได้ ส่วนงานกราฟฟิกเป็นงานที่ผมชอบทำมากแต่ผมไม่สามารถใช้โปรแกรมยากๆได้เลย อย่างดีก็แค่ โปรแกรมพื้นฐานๆในไอแพด ซึ่งทำเป็นแค่กราฟฟิกพื้นๆทำยากๆไม่ค่อยได้ ไอเดียมีแต่ไม่รุ้จะทำออกมายังไงทำได้แต่อะไรเดิมๆ ร้องเพลงก็ชอบแต่เสียงเพี้ยนมากครับ ส่วนตัวผมเรียนสายวิทย์-คณิต-คอม มา แต่เรียนแค่พอรอดมาได้ สิ่งที่ผมเรียนมามันก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษเลย ซึ่งโรงเรียนที่ผมจบมาก็โรงเรียนธรรมดาแถวบ้าน พื้นฐานครอบครัวตอนนี้ถ้าผมจบไปไม่ได้ทำงานอะไรที่สามารถจุนเจือครอบครัวและตัวเองได้ก็อยู่ไม่ได้แน่ๆครับ อยากหางานพาร์ทไทม์ทำแต่ถ้าผมไม่ฝึกซ้อมสิ่งที่ผมเรียนอยู่ผมก็เรียนไม่รอดแน่ๆ สกิลด้านนี้ผมด้อยกว่ารุ่นน้องที่จะเข้ามาใหม่เสียอีกครับ ผมก็น้อยใจชีวิตตัวเองมากๆที่เกิดมาแล้วทำอะไรได้ไม่สุดซักอย่าง ทุกวันนี้นอนแทบไม่หลับ เครียดปวดหัวเกือบทุกวัน จนร้องไห้แทบไม่ออก เพื่อนชวนไปเที่ยวนชตลอดตั้งแต่มาเรียน ยังไม่เคยได้ไปด้วยเลย อย่างมากก็ไปแค่ห้างใกล้ๆ รู้สึกผิดตลอด มันดิ่งจนทำอะไรไม่ลง แต่ผมไม่เคยคิดที่จะอยากตายเลย เกิดมาไม่อยากตายด้วยซ้ำ ผมเป็นห่วงคนที่บ้านมากๆ ผมคิดไม่ออกจริงๆว่าที่บ้านจะอยู่กันยังไงถ้าไม่มีผม หรือมีผมเป็นผมที่ไม่ประสบความสำเร็จอะไรซักอย่าง ก็คงจะช่วยอะไรที่บ้านไม่ได้อยู่ดี ผมไม่รู้จะเลือกเดินไปทางไหนของชีวิตนี้ดีเลยมีแค่เดินตรงไปเรื่อยๆ ช่วยให้คำปรึกษาผมหน่อยครับ ผมไม่รู้จะขอคำปรึกษาว่าอย่างไร มีแค่เล่าออกไปได้เท่านั้นผมไม่รู้จะอธิบายไปยังไงต่อชีวิตผมมันดูยุ่งเหยิงไปหมด คิดนู่นคิดนี่ไปเรื่อยตลอดเวลา