สวัสดีค่ะ อยากขอความคิดเห็นจากทุกคนหน่อยค่ะ เราไม่รู้ว่าเราคิดมากไปเองไหม

คือเรื่องเกี่ยวกับแม่เรา ช่วงก่อนสงกรานต์แม่เราขึ้นกรุงเทพไป บอกว่าจะไปทำงาน แต่พอผ่านไปไม่กี่วัน (ประมาณวันที่ 14) แม่ก็กลับมาแล้ว

ตอนที่ไปรับที่สถานีรถไฟ แม่เล่าให้ฟังว่า
    •ที่พักร้อนมาก อยู่ไม่สบาย
    •อาบน้ำสระผมแล้วรู้สึกไม่โอเค
    •ถ้าจะไปทำงานต้องนั่งเรือ ก็กลัว
    •จะขึ้นรถเมล์หรือเดินทางก็กลัวไปหมด

แล้วมีเรื่องกระเป๋า น้าเราถามว่าทำไมไม่เอากระเป๋าลากไป แม่บอกว่าอาย เพราะมันใหญ่ กลัวคนมอง

เราฟังแล้วรู้สึกว่า แม่มีความกลัวและกังวลหลายอย่างมาก จนทำให้เหมือนทำอะไรไม่ได้เลย

มันไม่ได้มีแค่ครั้งนี้นะคะ ก่อนหน้านี้ก็เคยมีเหตุการณ์คล้าย ๆ กัน เช่น
แม่เคยหางานในพื้นที่ใกล้ ๆ แต่พอถามว่าได้งานไหม แม่ก็บอกประมาณว่า
“เขาไม่เอาแม่ เพราะแม่เข้าครัวไม่เป็น”
น้ำเสียงเหมือนคนที่ยอมแพ้ไปแล้ว ไม่อยากพยายามต่อ

ซึ่งเราฟังแล้วรู้สึกอึดอัดและไม่เข้าใจ
บางครั้งเราก็เผลอพูดแรง ๆ อย่างเช่น
“อายไปหมดแบบนี้ก็ไม่ต้องทำอะไรแล้วในชีวิต”

ตอนนี้เราเลยสับสนว่า
    •แม่เราเป็นคนขี้กลัว/ไม่มั่นใจเกินไปไหม
    •หรือจริง ๆ แล้วเราเป็นคนใจร้าย พูดแรงเกินไป
    •เราควรเข้าใจแม่ หรือควรเตือนยังไงดี
เราไม่ได้อยากว่าแม่นะคะ แต่เราแค่รู้สึกไม่สบายใจ และไม่รู้จะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไง

อยากขอความคิดเห็นจากคนอื่น ๆ หน่อยค่ะ ว่าควรมองเรื่องนี้ยังไง หรือควรคุยกับแม่แบบไหนดี
ขอบคุณค่ะ