รีวิวหลังชม “โกฮัง”

เอาดี หนังไทยแห่งปีได้เลยนะ เป็นแนวดราม่าที่ผ่านเลย แบบไม่ต้องลังเล concept 3 เจ้าของ 3 ช่วงเวลาความสุข ทำออกมาได้ดีมาก

plot และเนื้อเรื่องสำหรับผมโอเครเลย ส่วนการแสดง นักแสดงที่เป็นคนสำหรับผมถ้าถามว่าชอบพาร์ทไหนมากที่สุดก็คงเป็นพาร์ทของคุณลุงญี่ปุ่นตอนต้นเรื่อง ได้เห็นที่มาของน้องโกฮังว่าเป็นไงมาไง ทำไมถึงถูกเลี้ยงได้ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นหมาจร

ส่วนตัวน้องโกฮัง แค่โผล่มา สร้างซีนความสุขผมก็น้ำตาซึมแล้ว อาจจะเป็นคนที่อินกับหนังดราม่าหนักๆ ด้วยมั้ง เลยรู้สึกบ่อน้ำตาตื้น ยิ่งถ้าเป็นคนที่เลี้ยงหรือมีสัตว์เลี้ยงด้วยนะ โห….ต้องมีโดนเส้นกันบ้าง

การถ่ายทำ โอเคร pacing ของเรื่องดี สำหรับผมไม่ยาวไปนะ หนังดราม่ามันก็ต้องเน้นปูเรื่องสร้างอารมณ์ให้คนดูอินตาทตัวละครแบบนี้แหละ ส่วนตอนจบ ดีหรือไม่ลองไปลุ้นในโรงเอาครับ

ถ้าหิมะในประเทศไทยไม่ตก โกฮังก็จะไม่จากเราไปไหน🥹

โดยรวมใครอยากหาหนังดีๆ ดูสักเรื่องช่วยวันหยุดแบบนี้ ขี้เกียจออกไปข้างนอกเล่นน้ำ หรือไม่ได้ไปเที่ยว แวะมาดูหนัง มาดูเรื่องนี้หน่อยจะดีมากครับ

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้อยากจะชวนคุยถึงรายละเอียดของหนังครับ คือ ตอนที่เป็นซีนของลุงญี่ปุ่นที่รับเลี้ยงโกฮัง จะสังเกตได้เลย nature ของคนญี่ปุ่น จะมีความ strict แบบต้องเอาให้ชัวร์ว่า โกฮัง ถูกรับเลี้ยงไปแล้วมันจะปลอดภัยนะ ซึ่งเป็นรายละเอียดอุปนิสัยของคนญี่ปุ่นที่หนังใส่มาได้ดี ส่วนซีนของคนพม่า อันนี้ก็เล่าในมุมมองของความ dark ของวงการนำสัตว์มาหากินได้ดี ส่วนตัวรู้สึกว่าช่วงเวลาของโกฮังที่ำได้อยู่กับคนพม่านี้ือ ทรหด อดทน สุดๆ แบบต้องลำบากมาก เป็นเราเราคงเหนื่อยมากๆ ซึ่งจากสถานการณ์ที่โกฮังต้องผ่านกับคนพม่ามา พอมาเจอ ตู ตะวัน กับเจ้านาย ปัญหาสุขภาพจึงตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่เชื่อไหม ทุกๆ moment ที่โกฮังได้อยู่กับเจ้าของทั้ง 3 ช่วงเวลาสำหรับโกฮังแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆ และช่วงเวลานี้มันนานสำหรับน้องมากๆ เลย