อยากเล่าประสบการณ์ของโรคหลายบุกคลิกค่ะ ปล.ได้โปรดอย่าว่าเราเลยนะคะถ้าคุณไม่เชื่อ
อย่างแรก เราค้นพบว่าขี้ลืมมากเลยค่ะ มีครั้งหนึ่งเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อใช้เราไปกดเงินให้ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็คือทำบัตรเครดิตหายไปแล้วค่ะ โดนบ่นหูชาสุดๆค่ะ
สอง มีของบางอย่างที่เราไม่ชอบมาวางอยู่ในห้องค่ะ จู่ๆวันหนึ่งก็มีกล่องแมงมุมมาส่งค่ะ แมงมุมแปดขาที่ยังมีชีวิตอยู่หน่ะคะ ไม่รู้ว่าไปซื้อมาตอนไหนแต่ก็ทำอะไรได้เลยเลี้ยงเอาไว้ค่ะ ตอนแรกแทบจะช็อกตายเลยค่ะ
สาม ในหัวของเราก็มีบางครั้งที่เราเหมือนเป็นผู้ชมในสายตาของตัวเองค่ะ เหมือนมีใครบางคนกำลังใช้แขนหรือขาของเราอยูโดยที่เราได้แต่มองค่ะ
สี่ ความเป็นจริงของโรคหลายบุกคลิกคือเราสามารถคุยกันในหัวได้นะคะ
ตอนแรกเราก็นึกว่าก็แค่เสียงในสมองทั่วๆไปที่เราคิดขึ้นมาเองค่ะ
แต่พอความต้องการมันไม่ตรงกันก็ทำให้ปวดหัวสุดๆเลยค่ะ
อย่างเช่น ขนมค่ะ เราชอบกินของหวาน แต่อีกคนไม่ค่อยสนใจค่ะ ส่วนมากจะโดนด่าเรื่องใช้เงินกับของกินเยอะเกินไปค่ะ
แล้วก็ เราคิดว่าตัวเองโดนอีกบุกคลิกหนึ่งแกล้งบ่อยๆค่ะ เราเป็นคนที่ชอบความสมบูรณ์แบบพอสมควรค่ะ แต่ตอนที่อีกคนออกมาเสร็จแล้วเรากลับมา มักจะเจอถุงเท้าที่ไม่เข้าคู่ม้วนรวมกันเก็บไว้ในลิ้นชักค่ะ
แล้วก็มีวีดีโอที่เราไปเต้นบนเวทีเหมือนคนเสียเส้นมาให้เห็นด้วยค่ะ รู้สึกอับอายสุดๆ
แต่น่าแปลกค่ะที่อีกคนขยันมากค่ะ ทำความสะอาดบ้านทั้งหลังได้หมดจดเลยค่ะ
เอาจริงๆเราคิดว่าการที่เรามีอีกบุคลิกหนึ่งก็คงจะมาจากการที่เราอยากจะทำอะไรสักอย่างแต่ไม่สามารถทำได้ค่ะ
สุดท้ายเท่าที่รู้มาค่ะ ดูเหมือนว่าอีกหนึ่งตัวตนของเราจะเป็นผู้ชายรุ่นลุงแก่ๆค่ะ แนวมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมและบุกลุยได้ทุกสถานการณ์ค่ะ อ้างอิงจากคนอื่นๆที่เคยได้เห็นเราอีกคนค่ะ เขาชอบบ่นว่า อายุปูนนี้แล้ว... แก่ขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย... หรือ เด็กพวกนี้มัน... บวกกับเสื้อผ้าแนวผู้ชายสายเดินป่าค่ะ ทำให้คิดว่าน่าจะเป็นคุณลุงสายลุยค่ะ
สุดท้าย ตอนนี้....เรามีแมงมุมแปดตัวอยู่ในห้องค่ะ คงต้องปรับตัวกันอีกเยอะเลยล่ะค่ะ.....
โรคหลายบุคลิกที่อีกคนเป็นคุณลุงสายลุยป่าค่ะ
อย่างแรก เราค้นพบว่าขี้ลืมมากเลยค่ะ มีครั้งหนึ่งเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อใช้เราไปกดเงินให้ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็คือทำบัตรเครดิตหายไปแล้วค่ะ โดนบ่นหูชาสุดๆค่ะ
สอง มีของบางอย่างที่เราไม่ชอบมาวางอยู่ในห้องค่ะ จู่ๆวันหนึ่งก็มีกล่องแมงมุมมาส่งค่ะ แมงมุมแปดขาที่ยังมีชีวิตอยู่หน่ะคะ ไม่รู้ว่าไปซื้อมาตอนไหนแต่ก็ทำอะไรได้เลยเลี้ยงเอาไว้ค่ะ ตอนแรกแทบจะช็อกตายเลยค่ะ
สาม ในหัวของเราก็มีบางครั้งที่เราเหมือนเป็นผู้ชมในสายตาของตัวเองค่ะ เหมือนมีใครบางคนกำลังใช้แขนหรือขาของเราอยูโดยที่เราได้แต่มองค่ะ
สี่ ความเป็นจริงของโรคหลายบุกคลิกคือเราสามารถคุยกันในหัวได้นะคะ
ตอนแรกเราก็นึกว่าก็แค่เสียงในสมองทั่วๆไปที่เราคิดขึ้นมาเองค่ะ
แต่พอความต้องการมันไม่ตรงกันก็ทำให้ปวดหัวสุดๆเลยค่ะ
อย่างเช่น ขนมค่ะ เราชอบกินของหวาน แต่อีกคนไม่ค่อยสนใจค่ะ ส่วนมากจะโดนด่าเรื่องใช้เงินกับของกินเยอะเกินไปค่ะ
แล้วก็ เราคิดว่าตัวเองโดนอีกบุกคลิกหนึ่งแกล้งบ่อยๆค่ะ เราเป็นคนที่ชอบความสมบูรณ์แบบพอสมควรค่ะ แต่ตอนที่อีกคนออกมาเสร็จแล้วเรากลับมา มักจะเจอถุงเท้าที่ไม่เข้าคู่ม้วนรวมกันเก็บไว้ในลิ้นชักค่ะ
แล้วก็มีวีดีโอที่เราไปเต้นบนเวทีเหมือนคนเสียเส้นมาให้เห็นด้วยค่ะ รู้สึกอับอายสุดๆ
แต่น่าแปลกค่ะที่อีกคนขยันมากค่ะ ทำความสะอาดบ้านทั้งหลังได้หมดจดเลยค่ะ
เอาจริงๆเราคิดว่าการที่เรามีอีกบุคลิกหนึ่งก็คงจะมาจากการที่เราอยากจะทำอะไรสักอย่างแต่ไม่สามารถทำได้ค่ะ
สุดท้ายเท่าที่รู้มาค่ะ ดูเหมือนว่าอีกหนึ่งตัวตนของเราจะเป็นผู้ชายรุ่นลุงแก่ๆค่ะ แนวมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมและบุกลุยได้ทุกสถานการณ์ค่ะ อ้างอิงจากคนอื่นๆที่เคยได้เห็นเราอีกคนค่ะ เขาชอบบ่นว่า อายุปูนนี้แล้ว... แก่ขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย... หรือ เด็กพวกนี้มัน... บวกกับเสื้อผ้าแนวผู้ชายสายเดินป่าค่ะ ทำให้คิดว่าน่าจะเป็นคุณลุงสายลุยค่ะ
สุดท้าย ตอนนี้....เรามีแมงมุมแปดตัวอยู่ในห้องค่ะ คงต้องปรับตัวกันอีกเยอะเลยล่ะค่ะ.....