หนูเหนื่อยกับคนในบ้าน

หนูเป็นเด็กคนนึงอายุ16ปีค่ะ ตั้งแต่เกิดมา หนูก็เป็นทั้งลูกคนแรกหลานคนแรก มันเลยมีเเต่คนคาดหวังกับหนูเยอะมาก ตั้งแต่อนุบาล2-ป.6หนูเรียนพิเศษทั้งเสาร์-อาทิตย์ จันทร์-ศุกร์เรียนทุกวันท้งเปิดปิดเทอม และเกรดต้องออกมาดี หนูเป็นเด็กที่ไม่ชอบเข้าสังคมเวลาอยู่กับญาติ เเละก็ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม ม.1ด้วยความที่เครียดกับเรื่องเรียนมานาน ม.1-ม.2เกรดเลยออกมาแย่มาก เพราะติดเพื่อน ขี้เกียจ ม.3พึ่งมาตั้งใจเรียน พอถึงวันจบหนูก็ไม่จบหนูดันต้องเรียนซํ้าม.3อีกปี เพราะเเก้ของเก่าไม่หมด คนในบ้านตอนรู้ก็ด่าสารพัด ซํ้าเติม เเละใช้คำพูดเเรง เอาหนูไปเปรียบเทีนบกับคนอื่น ซึ่งปกติคนในบ้านก็พูดเเบบนี้ เเต่ตอนนี้มันเเรงมากๆจนหนูคิดสั้นไม่อยากอยู่ก่อนหน้านี้ตั้งแต่เด็กก็มีความคิดว่าไม่อยู่บนโลก เเต่ตอนนี้มันชัดกว่าเดิมว่าอยู่ไปก็ไม่มีไรดีขึ้น หนูควรทำยังไงดีคะ