ช่วงนี้เราเลื่อนเจอโพสต์นึงในเฟสบุ๊ค ซึ่งเราเจอบ่อยมาก ทั้งจากเพจต่างๆเอาไปรีโพสเรียกเอนเกจ และจากคนแชร์ต่อๆกันมา
โพสต์ดังกล่าวจะจั่วหัวว่า ผู้หญิงถึงผู้หญิง มีเรื่องอะไรที่อยากแชร์ ซึ่งพอเราคลิกเข้าไปอ่าน เพื่อหวังว่าจะได้แรงบันดาลใจหรือคำแนะนำดีๆ แต่.. คอมเม้นท์เกิน70%แชร์มาว่า “ห้ามท้อง” , “ห้ามมีลูก” , “อย่าทิ้งชีวิตตัวเองเพื่อคนอื่น”.
เราเอง ในฐานะคนที่มีลูกน้อย วัย1.8ขวบ พอได้อ่านแล้วรู้สึกดิ่ง และซึมมาก เราเริ่มมองตัวเอง เราทำพลาดอะไรไปหรอ หรือเราคือผู้หญิงที่ล้มเหลวใช่ไหม เพราะเราเลือกที่จะมีลูก
คนที่ถูกใจคอมเม้นท์เหล่านี้หรือแชร์โพสต์นี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนที่ ใช้ชีวิตได้ดี ไม่ท้อง ไม่รีบแต่งงาน ทำตามคำแนะนำจากคอมเม้นท์ได้เป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่กับเรา เรากลับรู้สึก ฉันไม่น่าเข้ามาอ่าน มาเจอความคิดเห็นแบบนึ้เลย มันทำให้เราชะงัก เราซึม เราดิ่งมาก เราทำให้พ่อแม่เราผิดหวังไหม เรารีบไปหรือเปล่า หรือเราเป็นผู้หญิงที่เดินเกมชีวิตพลาดไปแบบไม่มีวันหวนกลับทัน เราหันไปมองลูกน้ำตาเราไหล ขอโทษที่แม่คิดอะไรโง่ๆ คิดว่าถ้าไม่มีลูกจะดีกว่าไหม หลังจากที่แม่อ่านความเห็นพวกนั้น ก็คิดอะไรหลายสิ่งหลายอย่างมากในหัว
เราผิดไหมที่รู้สึกแบบนี้ หรือเรามองโลกในแง่ร้าย หรือคิดลบเกินไป แนะนำเราได้เลยนะคะ
คอมเม้นท์ที่ทำให้มีแรงและกำลังใจมากขึ้น ก็พอมีอยู่บ้าง ตอนนี้นอนกอดลูก นั่งทบทวนความคิด ก็ตกผลึกได้ว่า แม่คิดถูกแล้วที่มีลูก ความสุขของแม่ ชีวิตแม่คงมาไม่ถึงจุดนี้ถ้าไม่มีกำลังใจสำคัญตัวน้อยๆ สู้กันต่อไปนะครับ
เจอโพสต์นึงในเฟสบุ๊คที่ไวรัลมาก และทำให้เราจิตตก
โพสต์ดังกล่าวจะจั่วหัวว่า ผู้หญิงถึงผู้หญิง มีเรื่องอะไรที่อยากแชร์ ซึ่งพอเราคลิกเข้าไปอ่าน เพื่อหวังว่าจะได้แรงบันดาลใจหรือคำแนะนำดีๆ แต่.. คอมเม้นท์เกิน70%แชร์มาว่า “ห้ามท้อง” , “ห้ามมีลูก” , “อย่าทิ้งชีวิตตัวเองเพื่อคนอื่น”.
เราเอง ในฐานะคนที่มีลูกน้อย วัย1.8ขวบ พอได้อ่านแล้วรู้สึกดิ่ง และซึมมาก เราเริ่มมองตัวเอง เราทำพลาดอะไรไปหรอ หรือเราคือผู้หญิงที่ล้มเหลวใช่ไหม เพราะเราเลือกที่จะมีลูก
คนที่ถูกใจคอมเม้นท์เหล่านี้หรือแชร์โพสต์นี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนที่ ใช้ชีวิตได้ดี ไม่ท้อง ไม่รีบแต่งงาน ทำตามคำแนะนำจากคอมเม้นท์ได้เป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่กับเรา เรากลับรู้สึก ฉันไม่น่าเข้ามาอ่าน มาเจอความคิดเห็นแบบนึ้เลย มันทำให้เราชะงัก เราซึม เราดิ่งมาก เราทำให้พ่อแม่เราผิดหวังไหม เรารีบไปหรือเปล่า หรือเราเป็นผู้หญิงที่เดินเกมชีวิตพลาดไปแบบไม่มีวันหวนกลับทัน เราหันไปมองลูกน้ำตาเราไหล ขอโทษที่แม่คิดอะไรโง่ๆ คิดว่าถ้าไม่มีลูกจะดีกว่าไหม หลังจากที่แม่อ่านความเห็นพวกนั้น ก็คิดอะไรหลายสิ่งหลายอย่างมากในหัว
เราผิดไหมที่รู้สึกแบบนี้ หรือเรามองโลกในแง่ร้าย หรือคิดลบเกินไป แนะนำเราได้เลยนะคะ
คอมเม้นท์ที่ทำให้มีแรงและกำลังใจมากขึ้น ก็พอมีอยู่บ้าง ตอนนี้นอนกอดลูก นั่งทบทวนความคิด ก็ตกผลึกได้ว่า แม่คิดถูกแล้วที่มีลูก ความสุขของแม่ ชีวิตแม่คงมาไม่ถึงจุดนี้ถ้าไม่มีกำลังใจสำคัญตัวน้อยๆ สู้กันต่อไปนะครับ