**เรื่องนี้มันดูจะเล็กน้อยสำหรับบางครอบครัว แต่เราไม่โดนพ่อปลุกแบบนี้มาก่อนนะ**
มันเป็นช่วงปิดเทอมเราก็นอนตื่นสายบ้าง บางทีก็ตื่นสายตอน9โมง แต่เมื่อตอนเช้าก็ยังหลับของเราซึ่งเรายังไม่ตื่นแล้วจู่ๆเราก็ได้ยินเสียงตะโกนดัง ว่าตื่นได้แล้วววววว ลากเสีนงยาวเลยที่หู (ภาพเราเหมือนคนฝันร้ายในภาพยนต์ที่ตัวจะสะดุ้งลืมตาตื่นแบบนั้นเลย) จากนั้นพอเราฟังเราแสดงปฎิกิริยาคือเอาผ้าห่มคลุมโปง คือ ตื่นมาก็หงุดหงิดเลยแบบไม่เข้าใจจะตะโกนใส่หูทำไม ซึ่งเวลานั้นเราไม่ได้สวนคำพูดอะไนกลับเราเงียบ เงียบแบบต้องเก็บสีหน้าทุกอย่างเพราะไม่อยากมาทะเลาะตอนเช้า เราเข้าไปในครัวเราก็เห็นว่า มีเบียร์ที่ถัง1ที่โต้ะอีก1 รู้เลยว่าเมาซึ่งก็ไม่สามารถคุยกันได้ตอนนั้น ถ้าคุยตอนนั้นคาดคงทะเลาะกันแน่ๆ
ตอนอยู่ที่โต้ะอาหารแม่ถาม ทำไมทำหน้าแบบนั้น (ความหมายคือ ทำไมต้องทำหน้าบึ้ง) แล้วเราต้องทำเป็นยิ้มทั้งที่หงุดหงิดและบวกกับพึ่งตื่นนอน ในเวลาเราต้องเก็บอารมณืทุกอย่างไว้แม้ว่าจะเก็บไม่อยู่ก็เถอะ พ่อถามก็ตอบตามปกติที่คุมน้ำเสียงตัวเอง
จนกินข้าวเสร็จก็ไปบอแม่ว่า พ่อตะโกนใส่หูเรา แม่เราก็พ่อแค่แกล้งลูกเท่านั้น เราก็หงุดหงิดตอบว่า ก็ไม่ชอบ แม่ก็ตอบกลับมาว่าจะเอาเหตุผลอะไรจากคนเมา หลังจากนั้นเราต้องมาทำตัวเองให้สงบสติอารมณ์ตัวเองแทน
เราอยากถามว่าเรานั้นคิดเล็กคิดน้อยเกินไปรึเปล่า เราผิดมั้ยที่ไม่ชอบการกระทำแบบนั้นเลย
แล้วมีวิธีอะไรที่ทำให้อารมณืตัวเองเย็นขึ้นในเวลานั้นดีกว่า
ผิดไหมที่งอนพ่อ เพราะพ่อตะโกนใส่หู เพื่อปลุกเราไปกินข้าว?
มันเป็นช่วงปิดเทอมเราก็นอนตื่นสายบ้าง บางทีก็ตื่นสายตอน9โมง แต่เมื่อตอนเช้าก็ยังหลับของเราซึ่งเรายังไม่ตื่นแล้วจู่ๆเราก็ได้ยินเสียงตะโกนดัง ว่าตื่นได้แล้วววววว ลากเสีนงยาวเลยที่หู (ภาพเราเหมือนคนฝันร้ายในภาพยนต์ที่ตัวจะสะดุ้งลืมตาตื่นแบบนั้นเลย) จากนั้นพอเราฟังเราแสดงปฎิกิริยาคือเอาผ้าห่มคลุมโปง คือ ตื่นมาก็หงุดหงิดเลยแบบไม่เข้าใจจะตะโกนใส่หูทำไม ซึ่งเวลานั้นเราไม่ได้สวนคำพูดอะไนกลับเราเงียบ เงียบแบบต้องเก็บสีหน้าทุกอย่างเพราะไม่อยากมาทะเลาะตอนเช้า เราเข้าไปในครัวเราก็เห็นว่า มีเบียร์ที่ถัง1ที่โต้ะอีก1 รู้เลยว่าเมาซึ่งก็ไม่สามารถคุยกันได้ตอนนั้น ถ้าคุยตอนนั้นคาดคงทะเลาะกันแน่ๆ
ตอนอยู่ที่โต้ะอาหารแม่ถาม ทำไมทำหน้าแบบนั้น (ความหมายคือ ทำไมต้องทำหน้าบึ้ง) แล้วเราต้องทำเป็นยิ้มทั้งที่หงุดหงิดและบวกกับพึ่งตื่นนอน ในเวลาเราต้องเก็บอารมณืทุกอย่างไว้แม้ว่าจะเก็บไม่อยู่ก็เถอะ พ่อถามก็ตอบตามปกติที่คุมน้ำเสียงตัวเอง
จนกินข้าวเสร็จก็ไปบอแม่ว่า พ่อตะโกนใส่หูเรา แม่เราก็พ่อแค่แกล้งลูกเท่านั้น เราก็หงุดหงิดตอบว่า ก็ไม่ชอบ แม่ก็ตอบกลับมาว่าจะเอาเหตุผลอะไรจากคนเมา หลังจากนั้นเราต้องมาทำตัวเองให้สงบสติอารมณ์ตัวเองแทน
เราอยากถามว่าเรานั้นคิดเล็กคิดน้อยเกินไปรึเปล่า เราผิดมั้ยที่ไม่ชอบการกระทำแบบนั้นเลย
แล้วมีวิธีอะไรที่ทำให้อารมณืตัวเองเย็นขึ้นในเวลานั้นดีกว่า