ตอนนี้อายุ 20+ กำลังเรียนมหาลัยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองกลัวที่จะถูกเกลียดถูกนินทา พึ่งมาเป็นตอนขึ้นปีสอง ปีหนึ่งมีกลุ่มเพื่อนคบ เรียนด้วยกันปกติ แต่พอปีสองมาเพื่อนก็ไปคบเพื่อนที่ชอบนินทาทุกคน แม้แต่เพื่อนสนิทตัวเองก็พูดในทางที่ไม่ดี รู้สึกว่าทัศนคติของคนคนนี้ไม่โอเคเลยค่ะ เราเลยค่อนข้างที่จะไม่ไปอยู่ตรงนั้น เวลาเราชวนเพื่อนกลุ่มตัวเองไปไหนมาไหนเพื่อนเราก็จะไม่ไป ยกเว้นว่าคนนั้นจะไปด้วย เราไม่ได้เมินเพื่อนหรือไม่คุยด้วยนะคะ เราปกติมากๆ แค่ไม่อยากให้เขาเอาเราไปพูดเลยเว้นระยะห่าง
ประเด็นคือเราเคยเห็นเพื่อนลงสตอรี่แนวว่าคนนั้นคนนี้แย่ เราเลยรู้สึกเหมือนเขาพยายามสื่อถึงเรา หลายครั้งมากๆ
บอกก่อนนะคะ เราเคยเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายในช่วงมัธยม คือเรามีเพื่อนที่สนิทมากๆ ที่รู้ทุกเรื่องในชีวิต ไม่ว่าจะร้ายหรือดีเขาคือคนเดียวที่รับรู้ แต่เรามารู้ทีหลังว่าทุกเรื่องที่เขารู้ เขาเอาไปโพสด่าเราในพื้นที่ที่เราไม่เคยเห็น แต่วันนั้นเราบังเอิญไปเจอ เราเก็บเรื่องนี้ไว้ แต่ความรู้สึกเราคือพังมากๆ เลยแชร์เรื่องในชีวิตน้อยลงและเขาก็เอามาโพสด่าเราอย่างเปิดเผย ใช้คำว่าเกลียดคนอย่าง เป็นไรทำไมไม่พูด ในมุมของเรา เราแตกสลายไปหมด นี่คือคนที่เราไว้ใจ แต่เขายังกล้าทำแบบนี้ สิ่งที่เขาโพสแล้วเราบังเอิญไปเจอ
1.เราประสบความสำเร็จ เขาบอกว่าเรามันไม่มีอะไรดีสักอย่างติดมหาลัยได้ไง
2.เขาด่าเราว่าโง่มาก (ระบุชื่อ)
และอีกหลายเรื่อง ที่ผ่านมาเราคิดมาตลอดว่าเราใส่ใจเพื่อนเราคนนี้น้อยไปมั้ยนะ ทำไมเขาถึงไม่เห็นเราเป็นเพื่อนเลย มันเสียใจจนกินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ สุดท้ายก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไป ทุกวันนี้ก็ยังคบกันอยู่ ด้วยความรู้สึกที่ว่าเราไม่อยากทำให้เขารู้สึกไม่ดี แต่ทุกครั้งมันยังเสียใจ เจ็บมาก จนกลายเป็นคนนอนไม่หลับ มีภาวะโดนผีอำคืนละหลายๆรอบ กลัวคนรอบข้างไม่ชอบทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร จนขึ้นปี 1 ภาวะนี้เริ่มหายไป เจอเพื่อนใหม่ที่เขาดูรักเรา เข้าใจเรา
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นเลย เพื่อนเริ่มมีความลับที่รู้กันแค่ 2 คน (คบกันอยู่ 3 คน) แต่พอมีอีกคนเข้ามาความรู้สึกเดิมก็กลับมาอีกครั้ง (บอกก่อนว่าเราเป็นคนค่อนข้างหัวไวทางวิชาการ) เพื่อนที่คบอยู่ก็จะคุยเฉพาะเรื่องงาน เวลาทำงานกลุ่มเขาก็จะอยากอยู่กับเราเสมอ แต่พอไม่มีงาน เขาก็นินทาเรา อันนี้รู้โดยชัดเจนแล้ว เรารู้สึกเหมือนไม่มีใครจริงใจกับเราสักคน คนนั้นนินทาเราคนที่นั่งอยู่ในวงสนทนาก็เอามาบอกเราต่อ แต่ก็นินทาเราด้วย และทุกครั้งที่เราเลือกกลุ่มทำงานอื่น เขาจะโน้ตแซะแบบเห็นได้ชัด ในชีวิตนี้มันจะมีคนที่เราสามารถไว้ใจได้จริงหรอ มันเจ็บปวดจนนอนไม่หลับ เรามอบความจริงใจและความรักให้คนอื่นก่อนเสมอ แต่พอเจออะไรแบบนี้เราเริ่มโทษตัวเอง ทำร้ายตัวเองว่าดีไม่พอ ทำไมทำไมอยู่แบบนั้น เราไม่สามารถเดินออกมาจากพวกเขาได้เพราะความรู้สึกผิดและไม่มีความกล้าพอที่จะพูดกับเพื่อนตรงๆว่าเราไม่โอเค เพราะเรื่องนี้ก็จะถูกพูดถึงไปอีก ตอนนี้เรามีอาการนอนไม่หลับ คิดวน ปวดหัว ร้องไห้ ไม่ชอบตัวเอง
อยากรู้ว่าทำไมเพื่อนกัน ถึงไม่ยินดีกับความสำเร็จของเพื่อนเลย ทำไมถึงต้องเอาเรื่องอะไรก็ไม่รู้มานินทา ใส่สีเติมไข่มันดูสนุกสำหรับคนพูด แต่มันทำลายความรู้สึกของคนอื่นมากๆ พยายามแก้ปัญหาที่ตัวเองโดยการไม่เข้าโซเชียล ปิดสตอรี่/โน้ตที่ไม่อยากเห็น แต่บางครั้งเลี่ยงไม่ได้แล้วเปิดเจอก็กลัวว่าคนนั้นคือเรามั้ย มันกระทบกับการใช้ชีวิตเรามากเลย เหนื่อยทุกครั้งที่ไปเรียน อึดอัดทุกครั้งที่เลือกความสบายใจ แต่เพื่อนมองว่าเราเห็นแก่ตัว เราไม่เคยสร้างความเดือดร้อนหรือความทุกข์ใจให้ใคร แล้วทำไมคนคนนั้นที่เจอแต่เรื่องแบบนี้ทำไมต้องเป็นเรา หรือเราไม่ควรอยู่ตรงนี้เลย
ต้องแก้ปัญหาเรื่องนี้ยังไง
ประเด็นคือเราเคยเห็นเพื่อนลงสตอรี่แนวว่าคนนั้นคนนี้แย่ เราเลยรู้สึกเหมือนเขาพยายามสื่อถึงเรา หลายครั้งมากๆ
บอกก่อนนะคะ เราเคยเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายในช่วงมัธยม คือเรามีเพื่อนที่สนิทมากๆ ที่รู้ทุกเรื่องในชีวิต ไม่ว่าจะร้ายหรือดีเขาคือคนเดียวที่รับรู้ แต่เรามารู้ทีหลังว่าทุกเรื่องที่เขารู้ เขาเอาไปโพสด่าเราในพื้นที่ที่เราไม่เคยเห็น แต่วันนั้นเราบังเอิญไปเจอ เราเก็บเรื่องนี้ไว้ แต่ความรู้สึกเราคือพังมากๆ เลยแชร์เรื่องในชีวิตน้อยลงและเขาก็เอามาโพสด่าเราอย่างเปิดเผย ใช้คำว่าเกลียดคนอย่าง เป็นไรทำไมไม่พูด ในมุมของเรา เราแตกสลายไปหมด นี่คือคนที่เราไว้ใจ แต่เขายังกล้าทำแบบนี้ สิ่งที่เขาโพสแล้วเราบังเอิญไปเจอ
1.เราประสบความสำเร็จ เขาบอกว่าเรามันไม่มีอะไรดีสักอย่างติดมหาลัยได้ไง
2.เขาด่าเราว่าโง่มาก (ระบุชื่อ)
และอีกหลายเรื่อง ที่ผ่านมาเราคิดมาตลอดว่าเราใส่ใจเพื่อนเราคนนี้น้อยไปมั้ยนะ ทำไมเขาถึงไม่เห็นเราเป็นเพื่อนเลย มันเสียใจจนกินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ สุดท้ายก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไป ทุกวันนี้ก็ยังคบกันอยู่ ด้วยความรู้สึกที่ว่าเราไม่อยากทำให้เขารู้สึกไม่ดี แต่ทุกครั้งมันยังเสียใจ เจ็บมาก จนกลายเป็นคนนอนไม่หลับ มีภาวะโดนผีอำคืนละหลายๆรอบ กลัวคนรอบข้างไม่ชอบทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไร จนขึ้นปี 1 ภาวะนี้เริ่มหายไป เจอเพื่อนใหม่ที่เขาดูรักเรา เข้าใจเรา
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นเลย เพื่อนเริ่มมีความลับที่รู้กันแค่ 2 คน (คบกันอยู่ 3 คน) แต่พอมีอีกคนเข้ามาความรู้สึกเดิมก็กลับมาอีกครั้ง (บอกก่อนว่าเราเป็นคนค่อนข้างหัวไวทางวิชาการ) เพื่อนที่คบอยู่ก็จะคุยเฉพาะเรื่องงาน เวลาทำงานกลุ่มเขาก็จะอยากอยู่กับเราเสมอ แต่พอไม่มีงาน เขาก็นินทาเรา อันนี้รู้โดยชัดเจนแล้ว เรารู้สึกเหมือนไม่มีใครจริงใจกับเราสักคน คนนั้นนินทาเราคนที่นั่งอยู่ในวงสนทนาก็เอามาบอกเราต่อ แต่ก็นินทาเราด้วย และทุกครั้งที่เราเลือกกลุ่มทำงานอื่น เขาจะโน้ตแซะแบบเห็นได้ชัด ในชีวิตนี้มันจะมีคนที่เราสามารถไว้ใจได้จริงหรอ มันเจ็บปวดจนนอนไม่หลับ เรามอบความจริงใจและความรักให้คนอื่นก่อนเสมอ แต่พอเจออะไรแบบนี้เราเริ่มโทษตัวเอง ทำร้ายตัวเองว่าดีไม่พอ ทำไมทำไมอยู่แบบนั้น เราไม่สามารถเดินออกมาจากพวกเขาได้เพราะความรู้สึกผิดและไม่มีความกล้าพอที่จะพูดกับเพื่อนตรงๆว่าเราไม่โอเค เพราะเรื่องนี้ก็จะถูกพูดถึงไปอีก ตอนนี้เรามีอาการนอนไม่หลับ คิดวน ปวดหัว ร้องไห้ ไม่ชอบตัวเอง
อยากรู้ว่าทำไมเพื่อนกัน ถึงไม่ยินดีกับความสำเร็จของเพื่อนเลย ทำไมถึงต้องเอาเรื่องอะไรก็ไม่รู้มานินทา ใส่สีเติมไข่มันดูสนุกสำหรับคนพูด แต่มันทำลายความรู้สึกของคนอื่นมากๆ พยายามแก้ปัญหาที่ตัวเองโดยการไม่เข้าโซเชียล ปิดสตอรี่/โน้ตที่ไม่อยากเห็น แต่บางครั้งเลี่ยงไม่ได้แล้วเปิดเจอก็กลัวว่าคนนั้นคือเรามั้ย มันกระทบกับการใช้ชีวิตเรามากเลย เหนื่อยทุกครั้งที่ไปเรียน อึดอัดทุกครั้งที่เลือกความสบายใจ แต่เพื่อนมองว่าเราเห็นแก่ตัว เราไม่เคยสร้างความเดือดร้อนหรือความทุกข์ใจให้ใคร แล้วทำไมคนคนนั้นที่เจอแต่เรื่องแบบนี้ทำไมต้องเป็นเรา หรือเราไม่ควรอยู่ตรงนี้เลย