วันนี้วันที่10 เมษา ราว ๆ 2 ทุ่ม เรานั่งรถกลับบ้านกลับครอบครัวค่ะ สมาชิกในรถก็มีเรากับน้องชายอายุ19นั่งอยู่เบาะหลัง แม่นั่งอยู่ข้างหน้าและพ่อเป็นคนขับ ถนนที่เรากำลังจะกลับบ้านเป็นทางที่ใช้ประจำค่ะ ในอำเภอะเกาะคาจังหวัดลำปาง ตรงระหว่างทางจะเข้าจุดชั่งน้ำหนักรถบรรทุกจะมีทางเลี้ยวแยกหน้าปั๊มน้ำมันที่มันใช้ทั้งเลี้ยวเข้าไปที่ปั๊มและเลี้ยวออกไปที่ถนนใหญ่ ส่วนพ่อเราจะเลี้ยวออกถนนใหญ่ค่ะก็เลยเปิดไฟเลี้ยวเอาไว้ เพราะด้านหลังมีรถตามหลังรถเรามาอยู่ไกล ๆ ราว ๆ สองคันได้
และก็มีมอร์เตอร์ไซต์คันนึงที่มาจากทางถนนใหญ่จะเลี้ยวเข้าปั๊ม มีคนขับเป็นผู้ชายรูปร่างผอมสูงอายุน่าจะวัยรุ่นไม่ก็30ต้น ๆ และมีผู้หญิงที่ดูอายุพอ ๆ กันนั่งซ้อนอยู่ แล้วเขาก็น่าจะเลี้ยวไปปั๊มเลยชะลอรถแล้วจอดอยู่ตรงทางเลี้ยว
แต่เขาหยุดอยู่ตรงกลางทางเลี้ยวที่พ่อเราจะออกไปถนนใหญ่พอดีค่ะ พ่อเราก็ชะลอไม่ทันเหมือนกันก็เลยเปี่ยงออกตรงช่องว่างที่อยู่ข้างหลังเขา รถก็ไม่ได้เฉี่ยวกันนะคะเพราะช่องว่างมันห่างพอให้รถออกไปได้ และเขาก็ไม่ยอมเลี้ยวเข้าไปในปั๊มทั้ง ๆ ที่รถเราก็เปิดไฟเลี้ยวมาตั้งแต่ไกลเลย
แต่ในจังหวะที่เลี้ยวไปทางถนนใหญ่ ผู้ชายที่ขับมอร์เตอร์ไซต์ก็หันมาตะโกนด่า บ่าค- เป็นภาษาเหนือใส่รถเราค่ะ แล้วคือรถเราเปิดกระจกเลยได้ยินกันทั้งรถ พ่อเราได้ยินก็หัวร้อนเลยหักเลี้ยวกลับและเข้าไปจอดในปั๊ม เรากลัวมากเลยค่ะว่ามอร์เตอร์ไซต์จะเข้ามาทำร้ายเพราะทางนั้นก็ดูท่าเอาเรื่องอยู่ และเหมือนจะมีอาวุธมีดยาวเหน็บมากับมอร์เตอร์ไซต์ด้วยค่ะ
ทั้งเราแม่และน้องก็บอกให้ถอยกลับเข้าปั๊มไปก่อนเพราะมอร์เตอร์ไซต์น่าจะไม่กล้าเข้ามาถ้ามีคนอยู่เยอะ ๆ พ่อเราเลยจอดอยู่ตรงปั๊มแป๊ปนึง มอร์เตอร์ไซต์คันนั้นก็ไม่ยอมเข้ามาและยังจอดอยู่ตรงทางเลี้ยวตรงนั้นเหมือนเดิม พ่อเราก็เลยขับออกไป แล้วพ่อรถเราออกไปแล้วมอร์ไซต์คันนั้นถึงขับเข้ามาในปั๊มค่ะ
โชคดีที่ไม่มีอะไรมาก แต่ผวากันไปหมดค่ะ ไม่เคยเจอแบบนี้เพราะเรามาทางตรงแล้วไม่ได้เฉี่ยวเขาเลย กะว่าจะไปขอกล้องที่หน้าปั๊มดูตอนเช้าเผื่อว่าจะเกิดปัญหาเพราะเรื่องนี้ขึ้นทีหลัง เพราะเราก็เปิดไฟเลี้ยวมาตั้งแต่ก่อนจะถึงทางแยกมาไกลมาก ๆ รถเราก็ไม่ได้เฉี่ยวรถเขา และมอร์เตอร์ไซต์ก็เป็นฝ่ายเปิดก่อนค่ะ
แล้วที่เรากลัวก็คือ แถวนั้นเป็นเขตชุมชน รถที่ขับไปมาส่วนใหญ่จะเป็นคนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น ซึ่งเราเองก็เหมือนกัน เราก็เลยกลัวว่าจะบังเอิญเจอมอร์เตอร์ไซต์คันนั้นอีกแล้วมีเรื่องกันค่ะ เพราะตอนที่เขาตะโกนด่าเขาดูเอาเรื่องมากเลย เราไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงดีเพราะกลัวว่าถ้าเจออีกอาจจะไม่ได้โชคดีแบบครั้งนี้ และยิ่งกลับบ้านช่วงกลางคืนกันทุกศุกร์ถึงอาทิตย์ด้วยก็เลยแพนิกมากค่ะ อันนี้อยากจะระบายค่ะเพราะว่าตอนนี้เรายังสั่นไม่หายเลย เราอาจจะคิดมากไปเองก็ได้คงเพราะเสพข่าวอะไรแบบนี้มากเกินไป แต่พอเจอแบบนี้เราก็กลัวจนไม่กล้าออกไปไหนแล้วค่ะT-T
เรานั่งรถกับครอบครัว แต่ระหว่างทางโดนมอร์เตอร์ไซต์ด่า ค- เรากลัวว่าเขาจะกลับมาหาเรื่องอีกค่ะ
และก็มีมอร์เตอร์ไซต์คันนึงที่มาจากทางถนนใหญ่จะเลี้ยวเข้าปั๊ม มีคนขับเป็นผู้ชายรูปร่างผอมสูงอายุน่าจะวัยรุ่นไม่ก็30ต้น ๆ และมีผู้หญิงที่ดูอายุพอ ๆ กันนั่งซ้อนอยู่ แล้วเขาก็น่าจะเลี้ยวไปปั๊มเลยชะลอรถแล้วจอดอยู่ตรงทางเลี้ยว
แต่เขาหยุดอยู่ตรงกลางทางเลี้ยวที่พ่อเราจะออกไปถนนใหญ่พอดีค่ะ พ่อเราก็ชะลอไม่ทันเหมือนกันก็เลยเปี่ยงออกตรงช่องว่างที่อยู่ข้างหลังเขา รถก็ไม่ได้เฉี่ยวกันนะคะเพราะช่องว่างมันห่างพอให้รถออกไปได้ และเขาก็ไม่ยอมเลี้ยวเข้าไปในปั๊มทั้ง ๆ ที่รถเราก็เปิดไฟเลี้ยวมาตั้งแต่ไกลเลย
แต่ในจังหวะที่เลี้ยวไปทางถนนใหญ่ ผู้ชายที่ขับมอร์เตอร์ไซต์ก็หันมาตะโกนด่า บ่าค- เป็นภาษาเหนือใส่รถเราค่ะ แล้วคือรถเราเปิดกระจกเลยได้ยินกันทั้งรถ พ่อเราได้ยินก็หัวร้อนเลยหักเลี้ยวกลับและเข้าไปจอดในปั๊ม เรากลัวมากเลยค่ะว่ามอร์เตอร์ไซต์จะเข้ามาทำร้ายเพราะทางนั้นก็ดูท่าเอาเรื่องอยู่ และเหมือนจะมีอาวุธมีดยาวเหน็บมากับมอร์เตอร์ไซต์ด้วยค่ะ
ทั้งเราแม่และน้องก็บอกให้ถอยกลับเข้าปั๊มไปก่อนเพราะมอร์เตอร์ไซต์น่าจะไม่กล้าเข้ามาถ้ามีคนอยู่เยอะ ๆ พ่อเราเลยจอดอยู่ตรงปั๊มแป๊ปนึง มอร์เตอร์ไซต์คันนั้นก็ไม่ยอมเข้ามาและยังจอดอยู่ตรงทางเลี้ยวตรงนั้นเหมือนเดิม พ่อเราก็เลยขับออกไป แล้วพ่อรถเราออกไปแล้วมอร์ไซต์คันนั้นถึงขับเข้ามาในปั๊มค่ะ
โชคดีที่ไม่มีอะไรมาก แต่ผวากันไปหมดค่ะ ไม่เคยเจอแบบนี้เพราะเรามาทางตรงแล้วไม่ได้เฉี่ยวเขาเลย กะว่าจะไปขอกล้องที่หน้าปั๊มดูตอนเช้าเผื่อว่าจะเกิดปัญหาเพราะเรื่องนี้ขึ้นทีหลัง เพราะเราก็เปิดไฟเลี้ยวมาตั้งแต่ก่อนจะถึงทางแยกมาไกลมาก ๆ รถเราก็ไม่ได้เฉี่ยวรถเขา และมอร์เตอร์ไซต์ก็เป็นฝ่ายเปิดก่อนค่ะ
แล้วที่เรากลัวก็คือ แถวนั้นเป็นเขตชุมชน รถที่ขับไปมาส่วนใหญ่จะเป็นคนที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น ซึ่งเราเองก็เหมือนกัน เราก็เลยกลัวว่าจะบังเอิญเจอมอร์เตอร์ไซต์คันนั้นอีกแล้วมีเรื่องกันค่ะ เพราะตอนที่เขาตะโกนด่าเขาดูเอาเรื่องมากเลย เราไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงดีเพราะกลัวว่าถ้าเจออีกอาจจะไม่ได้โชคดีแบบครั้งนี้ และยิ่งกลับบ้านช่วงกลางคืนกันทุกศุกร์ถึงอาทิตย์ด้วยก็เลยแพนิกมากค่ะ อันนี้อยากจะระบายค่ะเพราะว่าตอนนี้เรายังสั่นไม่หายเลย เราอาจจะคิดมากไปเองก็ได้คงเพราะเสพข่าวอะไรแบบนี้มากเกินไป แต่พอเจอแบบนี้เราก็กลัวจนไม่กล้าออกไปไหนแล้วค่ะT-T