สวัสดีครับ ผมแม็ค อายุ 23
ผมมีแฟนอยู่คนนึง เราเพิ่งคบหากัน ได้ซักระยะ เพิ่งอยู่ด้วยกันแค่ 1 ปี ในคอนโดแห่งนึง เราทั้งคู่รักกันมาก มากจนที่ว่าในชีวิตนี้ผมเพิ่งจะเคยเจอความรักที่ดีแบบนี้มาก่อน ผมเป็นวิศวกร แฟนผม เป็นโปรแกรมเมอร์สาว วัย 24 ปี เราทั้งคู่มีรายได้พอประมาณ สามารถดูแลชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ และมีเงินเหลือเก็บเพื่ออนาคต แต่อยู่มาวันนึง ขณะที่ผมกำลังขับรถ มอเตอร์ไซต์ ไปรับแฟน ตอนเลิกงาน เวลา 21:00 น. ก็เกิดอุบัติเหตุ ขณะออกมาจากบริษัทได้ไม่กี่กิโล ได้มีรถเก๋งเสียหลักมาพุ่งชน รถกระบะ แล้วรถกระบะ ก็เสียหลัก มาฟาดมอเตอร์ไซค์ที่ผมขับอยู่ ทำให้รถล้ม โดยที่ไม่ทันตั้งตัว (ผมขับมาด้วยความเร็ว 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อยู่เลนซ้ายสุด) และแฟนผมเสียชีวิตคาที่ เกิดเหตุ ส่วนผมกระดูกขาเคลื่อน และ แตกบริเวณหัวเข่า ทำให้เดินไม่ได้ ผมพักฟื้นที่โรงพยาบาลหลายวัน
งานศพแฟนผมก็ไม่ได้ไป เนื่องจากสภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย มันเป็นภาพบาดตาบาดใจในหัวใจของผมมาก ทั้งที่ผมและแฟน เป็นคนเข้าวัดทำบุญ อยู่เป็นประจำ และก็ไม่เคยคิด ว่าจะต้องจากกันด้วยเรื่องแบบนี้ ตอนนี้ก็ผ่านมา 1 เดือนแล้ว บางทีผมก็ไม่รู้ว่า จะเอายังไงต่อกับชีวิต ตอนนี้ขาผมยังไม่หาย เรื่องคดีก็ยังไม่ได้รับความเป็นธรรม ทั้งเรื่องสภาพจิตใจและร่างกาย ก็ถาถมเข้ามาเยอะ ตอนนี้ผมก็มาพักฟื้นอยู่ที่บ้าน ใช้เงินเก็บสำรองฉุกเฉินมารักษาตัว ส่วนเรื่องคดีทางผมของแฟนก็คงต้องไกล่เกลี่ยกันต่อไป (ทางร้อยเวรสรุปคดีว่ารถเก๋งขับรถโดยประมาทแต่เพียงผู้เดียว) ในใจก็สงสารทางแฟน ที่ต้องมาจากไปเพราะความประมาทของคน ด้วยวัยอันแค่นี้ และครอบครัวของแฟนคงต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปโดยไม่มีวันหวนกลับ
ปกติแล้วผมก็เป็นคนศึกษาหลักคำสอน ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่าชีวิตคนเรานั้นไม่เที่ยง แต่พอมาเกิดขึ้นกับตัวเองมันก็ยากที่จะรับมือ
ถ้าเป็นพี่ๆ จะทำ ยังไงกับเรื่องราวที่ผมเล่าให้ฟังครับ
ถ้าคนที่คุณรักจากไปคุณจะทำยังไง
ผมมีแฟนอยู่คนนึง เราเพิ่งคบหากัน ได้ซักระยะ เพิ่งอยู่ด้วยกันแค่ 1 ปี ในคอนโดแห่งนึง เราทั้งคู่รักกันมาก มากจนที่ว่าในชีวิตนี้ผมเพิ่งจะเคยเจอความรักที่ดีแบบนี้มาก่อน ผมเป็นวิศวกร แฟนผม เป็นโปรแกรมเมอร์สาว วัย 24 ปี เราทั้งคู่มีรายได้พอประมาณ สามารถดูแลชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ และมีเงินเหลือเก็บเพื่ออนาคต แต่อยู่มาวันนึง ขณะที่ผมกำลังขับรถ มอเตอร์ไซต์ ไปรับแฟน ตอนเลิกงาน เวลา 21:00 น. ก็เกิดอุบัติเหตุ ขณะออกมาจากบริษัทได้ไม่กี่กิโล ได้มีรถเก๋งเสียหลักมาพุ่งชน รถกระบะ แล้วรถกระบะ ก็เสียหลัก มาฟาดมอเตอร์ไซค์ที่ผมขับอยู่ ทำให้รถล้ม โดยที่ไม่ทันตั้งตัว (ผมขับมาด้วยความเร็ว 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อยู่เลนซ้ายสุด) และแฟนผมเสียชีวิตคาที่ เกิดเหตุ ส่วนผมกระดูกขาเคลื่อน และ แตกบริเวณหัวเข่า ทำให้เดินไม่ได้ ผมพักฟื้นที่โรงพยาบาลหลายวัน
งานศพแฟนผมก็ไม่ได้ไป เนื่องจากสภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย มันเป็นภาพบาดตาบาดใจในหัวใจของผมมาก ทั้งที่ผมและแฟน เป็นคนเข้าวัดทำบุญ อยู่เป็นประจำ และก็ไม่เคยคิด ว่าจะต้องจากกันด้วยเรื่องแบบนี้ ตอนนี้ก็ผ่านมา 1 เดือนแล้ว บางทีผมก็ไม่รู้ว่า จะเอายังไงต่อกับชีวิต ตอนนี้ขาผมยังไม่หาย เรื่องคดีก็ยังไม่ได้รับความเป็นธรรม ทั้งเรื่องสภาพจิตใจและร่างกาย ก็ถาถมเข้ามาเยอะ ตอนนี้ผมก็มาพักฟื้นอยู่ที่บ้าน ใช้เงินเก็บสำรองฉุกเฉินมารักษาตัว ส่วนเรื่องคดีทางผมของแฟนก็คงต้องไกล่เกลี่ยกันต่อไป (ทางร้อยเวรสรุปคดีว่ารถเก๋งขับรถโดยประมาทแต่เพียงผู้เดียว) ในใจก็สงสารทางแฟน ที่ต้องมาจากไปเพราะความประมาทของคน ด้วยวัยอันแค่นี้ และครอบครัวของแฟนคงต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปโดยไม่มีวันหวนกลับ
ปกติแล้วผมก็เป็นคนศึกษาหลักคำสอน ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่าชีวิตคนเรานั้นไม่เที่ยง แต่พอมาเกิดขึ้นกับตัวเองมันก็ยากที่จะรับมือ
ถ้าเป็นพี่ๆ จะทำ ยังไงกับเรื่องราวที่ผมเล่าให้ฟังครับ