เนื้อหาจากคำบรรยายของอาจารย์บับลี อับดุลเราะห์มาน
ในหัวข้อ
"ดุนยา คือการทดสอบ" สามารถสรุปได้ดังนี้ครับ
1. ธรรมชาติของโลกดุนยา
เป็นที่พำนักชั่วคราว:
โลกดุนยาเป็นเพียงสถานที่ที่อัลเลาะห์ให้มนุษย์มาอยู่เพียงชั่วคราวเท่านั้น และจุดหมายปลายทางสุดท้ายของทุกคนคือการกลับไปหาพระองค์
ลักษณะของดุนยา:
มีลักษณะสำคัญคือเป็น
"การละเล่น" และ
"สิ่งประดับประดา" ที่ไม่จีรังยั่งยืน อาจารย์เปรียบเทียบว่าดุนยาเหมือนใบหน้าที่แต่งแต้มให้สวยงามเพียงชั่วคราว แต่สุดท้ายก็ต้องกลับสู่สภาพเดิม (อาคีเราะห์)
ความไร้ค่า:
ชื่อ "ดุนยา" สะท้อนถึงความต่ำต้อยและไร้ราคาเมื่อเทียบกับอาคีเราะห์ ท่านนบีฯ เปรียบเทียบดุนยาเหมือนร่มไม้ที่คนเดินทางแวะพักเพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินทางต่อ
2. หัวใจของการทดสอบ
ดุนยาคือสนามสอบ:
อัลเลาะห์ใช้โลกนี้เป็นที่ทดสอบว่าบ่าวคนใดจะมี "อามาล" (การกระทำ) ที่ดีที่สุด เพื่อวัดผลสำหรับโลกหน้า
ความรักของอัลเลาะห์:
การที่มนุษย์โดนบททดสอบไม่ใช่เพราะพระองค์ทรงเกลียด แต่เป็นเพราะ
"พระองค์ทรงรัก" จึงส่งบททดสอบมาเพื่อเตือนและให้บ่าวกลับมาหาพระองค์
วัตถุประสงค์ของบททดสอบ:
เพื่อลบบาป:
ความเจ็บป่วยหรือความเสียใจจะช่วยลบล้างความผิดของบ่าวที่อาจจะละเลยการขออภัยโทษ (อิสติฆฟาร)
เพื่อยกเกียรติ:
บททดสอบที่หนักหนาจะมาพร้อมกับผลบุญอันยิ่งใหญ่และการยกฐานะในสวรรค์ให้สูงขึ้น
เพื่อคัดกรองผู้ศรัทธา:
เพื่อให้เห็นว่าใครคือผู้ที่อดทนและต่อสู้เพื่อพระองค์อย่างแท้จริง
3. ประเภทของบททดสอบหลัก 3 ประการ
อาจารย์ระบุว่าอุลามะอ์ได้แบ่งเรื่องที่อัลเลาะห์จะสอบบ่าวไว้ 3 เรื่องหลัก:
ตัวของเราเอง: เช่น ความเจ็บป่วย สุขภาพ ความโศกเศร้า และความผิดหวัง
ครอบครัว: บททดสอบเกี่ยวกับคู่ครอง ลูกหลาน และเครือญาติ
ทรัพย์สิน: การมีหรือไม่มีทรัพย์สิน และการบริหารจัดการทรัพย์นั้น
4. บทเรียนจากบรรดานบีและคนซอและห์
บรรดานบีโดนหนักที่สุด:
ท่านนบีมูฮัมมัด (ศ็อลฯ) โดนบททดสอบหนักกว่าคนทั่วไป เช่น ตอนเป็นไข้จะร้อนกว่าคนอื่น 2 เท่า หรือการอดอาหารจนต้องเอาหินผูกท้อง
แบบอย่างความอดทน:
ท่านนบีมูฮัมมัด (ศ็อลฯ) แม้จะโดนชาวฏออิฟขว้างหินจนบาดเจ็บเลือดอาบ แต่ท่านก็ไม่อาฆาตและหวังให้ลูกหลานของพวกเขารับอิสลาม
ท่านหญิงอาซียะฮ์:
ยอมสละอำนาจและชีวิตในวังของฟิรเอาน์ เพื่อรักษาความศรัทธาและขอเพียงบ้านในสวรรค์
นบีอิบรอฮีม: เชื่อมั่นในอัลเลาะห์อย่างที่สุดแม้จะอยู่ต่อหน้ากองไฟ จนอัลเลาะห์สั่งให้ไฟนั้นเย็นลง
5. วิธีการรับมือกับบททดสอบ
ดุนยาอยู่ที่มือ ไม่ใช่ที่ใจ:
พึงขอพรให้ดุนยาอยู่เพียงในมือ (ไว้ใช้งานเพื่ออาคีเราะห์) แต่อย่าให้เข้ามาอยู่ในหัวใจ เพราะจะทำให้กลัวความตายและหลุ่มหลง
การอดทน (ซอบัร): ความอดทนต่อบททดสอบไม่มีขีดจำกัด และผลบุญของมันจะถูกตอบแทนโดยไม่มีการคำนวณ
ระบายกับอัลเลาะห์: เมื่อมีปัญหา อย่ามุ่งระบายผ่านโซเชียลมีเดีย แต่ให้หันหน้าเข้าหากิบลัตและขอดุอาอ์ต่ออัลเลาะห์ เพราะพระองค์ทรงรักที่จะฟังเสียงของบ่าว
รู้จักพอ (เกาะนาอะฮ์): คนที่รวยที่สุดคือคนที่รู้จักพอ ส่วนคนที่รวยแต่ไม่รู้จักพอก็คือคนที่ยังจนอยู่
6. ข้อเตือนใจเพิ่มเติม
เรื่องการกิน:
มนุษย์มักพลาดท่าเพราะเรื่องการกิน เหมือนท่านนบีอาดัมที่โดนทดสอบด้วยผลไม้ การกินที่มากเกินไปทำให้อิหม่านอ่อนแอและหัวใจมืดบอด
การบริจาค: ทรัพย์สินที่อัลเลาะห์ให้มาไม่ใช่ของเราทั้งหมด แต่มีส่วนที่เป็นของคนลำบากรวมอยู่ด้วย การเป็นผู้ให้นั้นประเสริฐกว่าผู้รับ
การดูแลศาสนสถาน: อาจารย์สนับสนุนให้ช่วยกันดูแลและทำให้ "บาแล" หรือมัสยิดมีชีวิตชีวาด้วยการปฏิบัติศาสนกิจ ไม่ใช่สร้างทิ้งไว้ให้ร้าง
สรุปสั้นๆ คือ
ชีวิตในโลกนี้คือบททดสอบที่มีไว้เพื่อขัดเกลาเราให้คู่ควรกับบ้านที่แท้จริงในสวรรค์ และวันตายจะเป็นวันประกาศผลว่าเราจะ "รอด" หรือ "ร่วง"
สรุปจาก วีดีโอนี้ :
https://youtu.be/6brPIEPEc_Q
ดุนยา คือการทดสอบ โดย อาจารย์บับลี อับดุลเราะห์มาน
ในหัวข้อ "ดุนยา คือการทดสอบ" สามารถสรุปได้ดังนี้ครับ
1. ธรรมชาติของโลกดุนยา
เป็นที่พำนักชั่วคราว:
โลกดุนยาเป็นเพียงสถานที่ที่อัลเลาะห์ให้มนุษย์มาอยู่เพียงชั่วคราวเท่านั้น และจุดหมายปลายทางสุดท้ายของทุกคนคือการกลับไปหาพระองค์
ลักษณะของดุนยา:
มีลักษณะสำคัญคือเป็น "การละเล่น" และ "สิ่งประดับประดา" ที่ไม่จีรังยั่งยืน อาจารย์เปรียบเทียบว่าดุนยาเหมือนใบหน้าที่แต่งแต้มให้สวยงามเพียงชั่วคราว แต่สุดท้ายก็ต้องกลับสู่สภาพเดิม (อาคีเราะห์)
ความไร้ค่า:
ชื่อ "ดุนยา" สะท้อนถึงความต่ำต้อยและไร้ราคาเมื่อเทียบกับอาคีเราะห์ ท่านนบีฯ เปรียบเทียบดุนยาเหมือนร่มไม้ที่คนเดินทางแวะพักเพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินทางต่อ
2. หัวใจของการทดสอบ
ดุนยาคือสนามสอบ:
อัลเลาะห์ใช้โลกนี้เป็นที่ทดสอบว่าบ่าวคนใดจะมี "อามาล" (การกระทำ) ที่ดีที่สุด เพื่อวัดผลสำหรับโลกหน้า
ความรักของอัลเลาะห์:
การที่มนุษย์โดนบททดสอบไม่ใช่เพราะพระองค์ทรงเกลียด แต่เป็นเพราะ "พระองค์ทรงรัก" จึงส่งบททดสอบมาเพื่อเตือนและให้บ่าวกลับมาหาพระองค์
วัตถุประสงค์ของบททดสอบ:
เพื่อลบบาป:
ความเจ็บป่วยหรือความเสียใจจะช่วยลบล้างความผิดของบ่าวที่อาจจะละเลยการขออภัยโทษ (อิสติฆฟาร)
เพื่อยกเกียรติ:
บททดสอบที่หนักหนาจะมาพร้อมกับผลบุญอันยิ่งใหญ่และการยกฐานะในสวรรค์ให้สูงขึ้น
เพื่อคัดกรองผู้ศรัทธา:
เพื่อให้เห็นว่าใครคือผู้ที่อดทนและต่อสู้เพื่อพระองค์อย่างแท้จริง
3. ประเภทของบททดสอบหลัก 3 ประการ
อาจารย์ระบุว่าอุลามะอ์ได้แบ่งเรื่องที่อัลเลาะห์จะสอบบ่าวไว้ 3 เรื่องหลัก:
ตัวของเราเอง: เช่น ความเจ็บป่วย สุขภาพ ความโศกเศร้า และความผิดหวัง
ครอบครัว: บททดสอบเกี่ยวกับคู่ครอง ลูกหลาน และเครือญาติ
ทรัพย์สิน: การมีหรือไม่มีทรัพย์สิน และการบริหารจัดการทรัพย์นั้น
4. บทเรียนจากบรรดานบีและคนซอและห์
บรรดานบีโดนหนักที่สุด:
ท่านนบีมูฮัมมัด (ศ็อลฯ) โดนบททดสอบหนักกว่าคนทั่วไป เช่น ตอนเป็นไข้จะร้อนกว่าคนอื่น 2 เท่า หรือการอดอาหารจนต้องเอาหินผูกท้อง
แบบอย่างความอดทน:
ท่านนบีมูฮัมมัด (ศ็อลฯ) แม้จะโดนชาวฏออิฟขว้างหินจนบาดเจ็บเลือดอาบ แต่ท่านก็ไม่อาฆาตและหวังให้ลูกหลานของพวกเขารับอิสลาม
ท่านหญิงอาซียะฮ์:
ยอมสละอำนาจและชีวิตในวังของฟิรเอาน์ เพื่อรักษาความศรัทธาและขอเพียงบ้านในสวรรค์
นบีอิบรอฮีม: เชื่อมั่นในอัลเลาะห์อย่างที่สุดแม้จะอยู่ต่อหน้ากองไฟ จนอัลเลาะห์สั่งให้ไฟนั้นเย็นลง
5. วิธีการรับมือกับบททดสอบ
ดุนยาอยู่ที่มือ ไม่ใช่ที่ใจ:
พึงขอพรให้ดุนยาอยู่เพียงในมือ (ไว้ใช้งานเพื่ออาคีเราะห์) แต่อย่าให้เข้ามาอยู่ในหัวใจ เพราะจะทำให้กลัวความตายและหลุ่มหลง
การอดทน (ซอบัร): ความอดทนต่อบททดสอบไม่มีขีดจำกัด และผลบุญของมันจะถูกตอบแทนโดยไม่มีการคำนวณ
ระบายกับอัลเลาะห์: เมื่อมีปัญหา อย่ามุ่งระบายผ่านโซเชียลมีเดีย แต่ให้หันหน้าเข้าหากิบลัตและขอดุอาอ์ต่ออัลเลาะห์ เพราะพระองค์ทรงรักที่จะฟังเสียงของบ่าว
รู้จักพอ (เกาะนาอะฮ์): คนที่รวยที่สุดคือคนที่รู้จักพอ ส่วนคนที่รวยแต่ไม่รู้จักพอก็คือคนที่ยังจนอยู่
6. ข้อเตือนใจเพิ่มเติม
เรื่องการกิน:
มนุษย์มักพลาดท่าเพราะเรื่องการกิน เหมือนท่านนบีอาดัมที่โดนทดสอบด้วยผลไม้ การกินที่มากเกินไปทำให้อิหม่านอ่อนแอและหัวใจมืดบอด
การบริจาค: ทรัพย์สินที่อัลเลาะห์ให้มาไม่ใช่ของเราทั้งหมด แต่มีส่วนที่เป็นของคนลำบากรวมอยู่ด้วย การเป็นผู้ให้นั้นประเสริฐกว่าผู้รับ
การดูแลศาสนสถาน: อาจารย์สนับสนุนให้ช่วยกันดูแลและทำให้ "บาแล" หรือมัสยิดมีชีวิตชีวาด้วยการปฏิบัติศาสนกิจ ไม่ใช่สร้างทิ้งไว้ให้ร้าง
สรุปสั้นๆ คือ
ชีวิตในโลกนี้คือบททดสอบที่มีไว้เพื่อขัดเกลาเราให้คู่ควรกับบ้านที่แท้จริงในสวรรค์ และวันตายจะเป็นวันประกาศผลว่าเราจะ "รอด" หรือ "ร่วง"
สรุปจาก วีดีโอนี้ : https://youtu.be/6brPIEPEc_Q