เส้นทางสายบัญชี: เมื่อความทะเยอทะยานสวนทางกับจังหวะชีวิต

ดิฉันเริ่มทำงานที่แรกด้วยวุฒิ ปวส. และอยู่ที่นั่นนานถึง 7-8 ปี เป็นองค์กรที่มีชื่อเสียงและมั่นคงมาก สวัสดิการดีเยี่ยมครอบคลุมถึงครอบครัว การเติบโตของเงินเดือนอยู่ที่ประมาณ 5% ต่อปี เพื่อนร่วมงานและหัวหน้าก็น่ารักและเอ็นดูเราเสมอ แต่ข้อจำกัดคือต้องทำงาน 6 วัน
จุดเปลี่ยนสำคัญ คือตอนที่เรียนจบปริญญาตรีค่ะ ดิฉันตัดสินใจลาออกเพื่อไปรับตำแหน่งที่สูงขึ้น แม้เงินเดือนจะใกล้เคียงที่เดิม แต่หวังเรื่องความท้าทายและวันทำงานที่น้อยลง (ทำ 5 วัน) ทว่าความจริงกลับไม่เป็นเหมือนตอนสัมภาษณ์ ดิฉันจึงตัดสินใจลาออกหลังเริ่มงานได้เพียง 2 เดือน

โชคดีที่ได้งานใหม่ทันทีในบริษัทขนาดใหญ่ ตำแหน่งงานเน้นการตรวจสอบและทำ Report ซึ่งทำมาได้เกือบปีแล้ว แม้งานจะสบายขึ้นแต่ลึกๆ กลับรู้สึกว่า "ชีวิตยังไม่เป็นอย่างที่หวัง" จึงเริ่มมองหาโอกาสใหม่อีกครั้ง และได้พบกับบทเรียนสำคัญจาก 3 การสัมภาษณ์ล่าสุด:

ครั้งที่ 1 (บริษัทต่างชาติ – Shared Services)
เงินเดือนที่เสนอสูงกว่าปัจจุบันประมาณ 10,000 บาท เลยตัดสินใจลองสมัครดู
บรรยากาศสัมภาษณ์ค่อนข้างสบาย คุยกันแค่ 2 คนกับ Manager ทุกอย่างดูเป็นไปได้ดี เค้าดูมั่นใจในทักษะด้านบัญชีของเรา
แต่จุดที่พลาดคือ “ภาษาอังกฤษ” เพราะตำแหน่งนี้ต้องใช้สื่อสารทางโทรศัพท์ในกรณีที่คุยทางอีเมลแล้วไม่เข้าใจ
สุดท้ายเลยไม่ได้โอกาสนี้ค่ะ

ครั้งที่ 2 (บริษัทโรงงานญี่ปุ่น มีชื่อเสียง เคยอยู่ในเครือ SCG)
เปิดรับ 2 ตำแหน่ง (Accounting / Report)
รอเรียกสัมภาษณ์ประมาณ 1 เดือน ตอนโทรมามีสอบถามประวัติคร่าว ๆ และแจ้งเรื่องเงินเดือน
ที่นี่เริ่มต้น 16K + ประสบการณ์ (แต่ไม่นับประสบการณ์ระดับ ปวส. คิดเฉพาะป.ตรี)
ซึ่งถือว่าต่ำกว่าฐานเงินเดือนปัจจุบันพอสมควร แต่มี Allowance 3K และโบนัส 6–7 เดือนต่อปี
เลยลองตัดสินใจลดความคาดหวังเงินเดือนลงเหลือประมาณ 20K เพราะคิดว่ารวมแล้วน่าจะพอรับได้
วันสัมภาษณ์มีผู้สัมภาษณ์ 5 ท่าน ผู้สมัคร 6 คน มีสอบข้อเขียนบัญชีก่อน
บรรยากาศโดยรวมค่อนข้างดี และส่วนตัวคิดว่าทำได้ดี มีความหวังว่าจะได้ เพราะรับถึง 2 คน
แต่หลังจากรอประมาณ 2 สัปดาห์ก็ยังไม่มีการติดต่อกลับ คิดว่าน่าจะไม่ได้แล้วค่ะ

ครั้งที่ 3 (บริษัทต่างชาติ – Accounting & Tax Officer)
ก่อนสัมภาษณ์มีสอบภาษาอังกฤษออนไลน์ (อ่าน 25 ข้อ / ฟัง 25 ข้อ ภายใน 50 นาที)
ผลออกมาผ่านเกินครึ่งเล็กน้อย
วันสัมภาษณ์มีผู้สมัครแค่เราคนเดียว สัมภาษณ์กับ Manager 2 คน
เค้าไม่ค่อยถามเยอะ เน้นอธิบายลักษณะงานและบรรยากาศในทีม
ตำแหน่งนี้สามารถต่อรองเงินเดือนได้ แต่ไม่มีรถรับส่ง ต้องเดินทางเอง (ไป-กลับประมาณ 52 กม.)
เวลางาน 07:00 – 17:00 ไม่มี OT และต้องบริหารงานเอง บางครั้งต้องเอางานกลับไปทำที่บ้าน
หลังสัมภาษณ์มีข้อสอบเขียนตอบอีเมล ซึ่งส่วนนี้ดิฉันทำไม่ได้เลย เพราะเขียนภาษาอังกฤษไม่คล่อง
เลยค่อนข้างมั่นใจว่าที่นี่ก็น่าจะไม่ได้อีกเช่นกัน

ตอนนี้เริ่มรู้สึกท้อค่ะ เหมือนออกมาหางานใหม่แล้วชีวิตยังไม่ดีขึ้นอย่างที่คิด
เลยลังเลว่าควร “ทนทำงานที่เดิมไปก่อน” หรือ “หางานต่อไปเรื่อย ๆ ดี”

ตอนนี้อายุ 30 ต้น ๆ และอยู่ต่างจังหวัด (โซนปริมณฑล) อาจจะมีตัวเลือกงานน้อยกว่ากรุงเทพฯ เล็กน้อย
ยินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่