นี่เป็นภาคขยายเกี่ยวกับพฤติกรรมการ่นำไปเล่าให้เพื่อนร่วมงานฟัง แบบนี้ถือว่าเป็นคนพาลไหม
ถ้าเราแก่ตัวไป แบบอีกปี 2 ปีเกษียณ เราจะเป็นแบบนี้ไหม ชอบให้คนมาประจบประแจงเอาใจ ทำไม่เป็นด้วยสิ มีลูกน้องคนโปรดนั่งใกล้เรา แบบว่าสอบไม่ได้สักที แต่รวย ต้องคอยปลอบว่า ลูกจ้างชั่วคราวเถึงจะสอบไม่ได้ แต◌่ก◌็เก่งกว่าพนักงานประจำอีกนะ ขนลุกในตัวตน ไม่อยากเฉียดใกล้เลย
พาลหาเรื่อง บิดเบือน ถ้าเป็นภาษาที่บ้านจะเรียกว่าคนเสนงอน
-เล่าว่า ไปเดินสวนกันที่โรงพยาบาลแล้วไม่ยกมือไหว้ โพสต์ลง facebook ว่า เจอผู้ใต้บังคับบัญชาที่โรงพยาบาลเดินสวนกันแต่ไม่ยกมือไหว้ คนที่ทำงานก็ถามว่าใคร เป็นไปตามคาด บอกคนที่ทำงานว่าเป็นเรา
คือเราพาแม่ไปโรงพยาบาลโดยให้นั่งรถเข็น แม่ปวดขาเดินไม่ไหว ก็พะวักพะวงเข็นรถคอยจะไปชนคนอื่น ไม่ได้เห็นเดินสวนกันระยะใกล้ไม่ได้เจตนาจะไม่ไหว้ ะไปเจอรองผู้บริหารนั่งอยู่ตรงทางเดินคนเดียวก็เข้สไปไหว้สวัสดี ถามว่ามาทำอะไร ก็บอกว่าพาผู้บริหารมาหาหมอ
-อีกหนึ่งเคสคือ บ่นกับเพื่อนร่วมงานเมื่อไหร่เราจะย้ายไปสักที
เพื่อนร่วมงานก็ถามว่ามันไปทำอะไรให้ถึงได้จงเกลียดจงชังมันนักหนา
ผู้บริหารตอบว่ามัน ไม่ทำงาน ทำงานไม่เป็น เจอหน้าครั้งแรกก็ไม่ประทับใจแล้วคนอื่นในที่ประชุมเขาก็ยกมือไหว้ฉันหมดมีมันคนเดียว
ที่เจอกันครั้งแรกคือวันรายงานตัว มาตั้งแต่ 8.30 น เข้าไปไหว้ผู้บริหารที่ในห้อง ยังนั่งพูดคุยถามกันอยู่เลยว่า
มีครอบครัวไหม
ออกพื้นที่ได้ไหม
ลุยได้ไหมช่วงเลิกงาน
เคยทำงาน่นี้มาก่อนหรือเปล่า
ไม่เคยทำมาก่อน แล้วจะทำงานได้หรอ
เอออาจจะเก่งกว่าคนเก่าก็ได้นะ
ส่วนคนที่มาส่ง นัดมาตอน 10:00 น ออกจากห้องผู้บริหารไปต้อนรับ แล้วก็พากันไปข้างบน
หัวหน้าแผนกต่างๆก็นั่งกันอยู่ข้างบนแล้ว ก็ยกมือกราดไหว้ทีเดียวเลย
แล้วผู้บริหารคนนี้ก็ขึ้นมาในห้องประชุม
พวกที่มาทีหลังก็ยกมือไหว◌้
ส่วนเราคุยกับคนที่ทำงานเรื่องรายชื่อที่จะแนะนำในที่ประชุมขณะนั้น
ก็บอกเพื่อนร่วมงานว่า
ก็เอาไปเล่าได้เนาะ สรุปจะให้ยกมือไหว้วันละกี่ครั้ง แล้วใครที่ไปนั่งคุยกับเขาในห้องแล้วก็ถามว่ามีครอบครัวไหมออกพื้นที่ได้ไหมเนี่ยเคยทำงานมาก่อนหรือเปล่า
พฤติกรรมของผู้บริหาร ภาค 2 พาลไหม
ถ้าเราแก่ตัวไป แบบอีกปี 2 ปีเกษียณ เราจะเป็นแบบนี้ไหม ชอบให้คนมาประจบประแจงเอาใจ ทำไม่เป็นด้วยสิ มีลูกน้องคนโปรดนั่งใกล้เรา แบบว่าสอบไม่ได้สักที แต่รวย ต้องคอยปลอบว่า ลูกจ้างชั่วคราวเถึงจะสอบไม่ได้ แต◌่ก◌็เก่งกว่าพนักงานประจำอีกนะ ขนลุกในตัวตน ไม่อยากเฉียดใกล้เลย
พาลหาเรื่อง บิดเบือน ถ้าเป็นภาษาที่บ้านจะเรียกว่าคนเสนงอน
-เล่าว่า ไปเดินสวนกันที่โรงพยาบาลแล้วไม่ยกมือไหว้ โพสต์ลง facebook ว่า เจอผู้ใต้บังคับบัญชาที่โรงพยาบาลเดินสวนกันแต่ไม่ยกมือไหว้ คนที่ทำงานก็ถามว่าใคร เป็นไปตามคาด บอกคนที่ทำงานว่าเป็นเรา
คือเราพาแม่ไปโรงพยาบาลโดยให้นั่งรถเข็น แม่ปวดขาเดินไม่ไหว ก็พะวักพะวงเข็นรถคอยจะไปชนคนอื่น ไม่ได้เห็นเดินสวนกันระยะใกล้ไม่ได้เจตนาจะไม่ไหว้ ะไปเจอรองผู้บริหารนั่งอยู่ตรงทางเดินคนเดียวก็เข้สไปไหว้สวัสดี ถามว่ามาทำอะไร ก็บอกว่าพาผู้บริหารมาหาหมอ
-อีกหนึ่งเคสคือ บ่นกับเพื่อนร่วมงานเมื่อไหร่เราจะย้ายไปสักที
เพื่อนร่วมงานก็ถามว่ามันไปทำอะไรให้ถึงได้จงเกลียดจงชังมันนักหนา
ผู้บริหารตอบว่ามัน ไม่ทำงาน ทำงานไม่เป็น เจอหน้าครั้งแรกก็ไม่ประทับใจแล้วคนอื่นในที่ประชุมเขาก็ยกมือไหว้ฉันหมดมีมันคนเดียว
ที่เจอกันครั้งแรกคือวันรายงานตัว มาตั้งแต่ 8.30 น เข้าไปไหว้ผู้บริหารที่ในห้อง ยังนั่งพูดคุยถามกันอยู่เลยว่า
มีครอบครัวไหม
ออกพื้นที่ได้ไหม
ลุยได้ไหมช่วงเลิกงาน
เคยทำงาน่นี้มาก่อนหรือเปล่า
ไม่เคยทำมาก่อน แล้วจะทำงานได้หรอ
เอออาจจะเก่งกว่าคนเก่าก็ได้นะ
ส่วนคนที่มาส่ง นัดมาตอน 10:00 น ออกจากห้องผู้บริหารไปต้อนรับ แล้วก็พากันไปข้างบน
หัวหน้าแผนกต่างๆก็นั่งกันอยู่ข้างบนแล้ว ก็ยกมือกราดไหว้ทีเดียวเลย
แล้วผู้บริหารคนนี้ก็ขึ้นมาในห้องประชุม
พวกที่มาทีหลังก็ยกมือไหว◌้
ส่วนเราคุยกับคนที่ทำงานเรื่องรายชื่อที่จะแนะนำในที่ประชุมขณะนั้น
ก็บอกเพื่อนร่วมงานว่า
ก็เอาไปเล่าได้เนาะ สรุปจะให้ยกมือไหว้วันละกี่ครั้ง แล้วใครที่ไปนั่งคุยกับเขาในห้องแล้วก็ถามว่ามีครอบครัวไหมออกพื้นที่ได้ไหมเนี่ยเคยทำงานมาก่อนหรือเปล่า