อยู่ที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา

ตามหัวข้อเลยค่ะ เรามาอยู่บ้านแฟน 10 ปี มีลูกด้วยกัน 2 คน คนเล็กยังไม่ถึงเดือนเลยค่ะ เรามีปัญหากับคนที่บ้านแฟนตลอด ทุกครั้งแฟนไม่เคยออกหน้าแทนเราเลยค่ะ อ้างว่าเป็นคนกลางตลอด รู้สึกอะไรก็พูดไม่ได้มันอึดอัดนะคะ ได้แต่อดทนเพื่อลูก  เราก็เป็นคนไม่ยอมคนสะด้วย มีปัญหาอะไรถ้าเราอึดอัดมากๆจนทนไม่ไหวแล้ว เราขอเคลียร์กับแม่ผัวเลยค่ะ แล้วทุกครั้งที่เราเคลียร์แฟนไม่เคยอยู่กับเราด้วยเลยค่ะ เราอยากกลับไปอยู่บ้านเราค่ะ ห่างกันแค่ต่างอำเภอ แฟนเราไม่ไปกับเราแน่ๆเพราะเราเคยคุยกันแล้วค่ะ แฟนทำงาน อบต.ได้เงินเดือน 9000 เราไม่ได้ดูถูกเงินหรอกนะคะ แต่เขาน่าจะหางานที่มันได้มากกว่านี้ แต่เขาก็ไม่เอา ถ้าเราไปอยู่บ้านเรา เราก็ต้องแยกกันอยู่ เราจะทำให้ครอบครัวไม่เป็นครอบครัวมั้ยค่ะ ก่อนหน้านั้นที่เราไม่กลับไปอยู่บ้านเพราะไม่มีคนเลี้ยงลูกให้ค่ะ แต่ตอนนี้แม่เราเกษียณแล้วเลยให้แม่เราเลี้ยงดีกว่า แม่ผัวสูบบุหรี่กินเหล้าค่ะเราไม่กล้าให้เลี้ยง คนแรกเราเลี้ยงเองค่ะ เลยไม่มีปัญหาอะไร ตอนนี้เราไม่กล้าพูดกับแฟนเลยว่าอยากกลับไปอยู่บ้านกลัวทะเลาะกันค่ะ เราควรทำไงดีค่ะ