บางครั้งฉันก็เหนื่อยเกินกว่าที่คิด

บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าใช้ชีวิตวนอยู่กับสิ่งเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ทุกวันเหมือนกำลังเดินอยู่ในวงล้อที่ไม่รู้จะจบเมื่อไหร่
ทำอะไรก็เหมือนเดิม ไม่มีอะไรใหม่ ๆ ให้ตื่นเต้น หรือทำให้ใจพองโตขึ้นบ้างเลย เวลาผ่านไปเร็วเหมือนลม
แต่บางครั้งฉันก็ยังไม่แน่ใจว่าตัวเองก้าวไปถึงไหนแล้ว

รู้สึกเบื่อกับกิจวัตรที่ต้องทำทุกวัน ทั้งงาน เรื่องส่วนตัว เรื่องเล็กเรื่องน้อยที่กวนใจเราตลอด มีบางวันที่แอบนั่งมองหน้าต่าง
แค่คิดว่าถ้าหยุดทุกอย่างสักวัน จะดีไหม แต่ก็รู้ว่าชีวิตมันต้องไปต่อ เลยปล่อยให้เวลาไหลไปช้า ๆ บ้าง
แล้วพยายามหาความสุขเล็ก ๆ จากสิ่งรอบตัว อย่างเสียงเพลงที่คุ้นเคย หนังสือที่อ่านแล้วใจสงบ
หรือรอยยิ้มเล็ก ๆ ของคนที่ผ่านไปผ่านมา บางทีความสุขมันไม่ได้ยิ่งใหญ่

แค่ได้พักใจจากความเบื่อหน่ายก็เพียงพอแล้ว ในใจก็ยังมีความหวังว่าบางวันจะมีเรื่องเล็ก ๆ ที่ทำให้ฉันหัวเราะได้เต็ม ๆ บ้าง
ถึงแม้ว่าชีวิตบางครั้งมันเหมือนทางตัน แต่ฉันก็ยังพยายามเดินต่อไป หาเหตุผลให้ตัวเองอยู่
และพยายามยิ้มกับสิ่งเล็ก ๆ รอบตัว ทั้งแสงแดดที่สาดเข้ามา เสียงนกที่ร้องไกล ๆ กลิ่นกาแฟยามบ่าย
หรือแม้แต่ความคิดเล็ก ๆ ที่ทำให้ใจสงบลง ความเบื่อ ความเหนื่อย มันอาจเป็นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ
ที่ต้องผ่านไป และบางที แค่หายใจเข้าลึก ๆ แล้วยิ้มให้ตัวเอง มันก็เพียงพอแล้วสำหรับวันนี้