น้าของฉันขอใช้นามสมมุติว่า “น้าเอ” เดิมเป็นคนมีงานมั่นคง นิสัยดี ใจเย็น และใช้ชีวิตได้ปกติ แต่ช่วงประมาณปี 2562–2563 เริ่มมีอาการผิดปกติ คือหมกมุ่นกับโทรศัพท์มาก เชื่อว่ามีคนแฮ็กโทรศัพท์และคอยติดตามหรือกลั่นแกล้ง ทั้งที่คนรอบข้างพยายามอธิบายว่าไม่น่าจะเป็นจริง แต่อาการลักษณะนี้เกิดขึ้นซ้ำ ๆ อยู่เรื่อยมา
ต่อมาในช่วงปี 2565–2566 อาการหวาดระแวงชัดขึ้น เขาเชื่อว่าที่ทำงานกลั่นแกล้งและตัดสินใจลาออก โดยคิดว่าถ้าออกจากงานแล้ว อาการที่รู้สึกว่ามีคนคอยตามหรือโพสต์ด่าเขาจะหายไป แต่หลังจากลาออก อาการกลับยิ่งหนักขึ้น
ตั้งแต่ปี 2566 จนถึงปัจจุบัน น้าเอมีอาการพูดคนเดียวบ่อยมาก โดยเฉพาะตอนกลางคืน จะพูดเหมือนคุยโทรศัพท์กับใครบางคน ทั้งที่ไม่ได้คุยกับใครจริง ๆ มีการด่าทอรุนแรง พูดเหมือนมีคนได้ยินหรือโต้ตอบกับเขา และมีความเชื่อที่ไม่ตรงกับความจริง เช่น เชื่อว่ามีคนเอาเรื่องของเขาไปพูด ไปขาย หรือมีคนคอยบอกข้อมูลต่าง ๆ ให้เขา ทั้งที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าใครบอก นอกจากนี้ยังเชื่อว่าตัวเองมีความสัมพันธ์กับยูทูบเบอร์คนหนึ่งผ่านทางคอมเมนต์ ทั้งที่ไม่เคยพบกันจริง
เคยพาไปพบแพทย์ได้ครั้งหนึ่ง หมอเกือบจะคิดวาน้าเอปกติ เพราะพูดโต้ตอบทุกอย่างเหมือนคนมีสติครบถ้วน แต่พอฉันบอกอาการอื่นๆ ที่น้าเอไม่ยอมบอก หมอวินิจฉันว่าเป็นโรคหวาดระแวง แต่ก็ให้ยาและกลับบ้านปกติ น้าเอไม่ยอมกินยาเลย และมองว่าคุยกับหมอไม่กี่คำจะมาตัดสินว่าน้าเอป่วยได้ยังไง ในเมื่อตัวน้าเอไม่ได้ป่วย (นี่คือความคิดของน้าเอ) แต่เขาไม่ยอมรับว่าตัวเองป่วย ไม่ยอมกินยา และไม่ยอมไปพบแพทย์ต่อ ตอนนี้อาการส่งผลกระทบกับทั้งตัวเขาและคนในครอบครัวมาก เพราะมีการตะโกนด่าเสียงดังแทบทุกคืน หวาดระแวงคนรอบตัว และกล่าวหาคนในบ้านอยู่บ่อยครั้ง
ฉันกลัวว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดจะเกิดขึ้นเมื่อคนๆ นึง ไม่ยอมรักษาตัวเองไม่ยอมกินยา กลัวจะทำเรื่องแย่ๆ ในบ้าน กลัวว่าเขาออกไปข้างนอกแล้วจะทำร้ายคนอื่นถ้าเขายังคิดว่าสิ่งที่เขาคิดในหัว สิ่งที่เขาเชื่อเป็นเรื่องจริง (คือมีคนคอยกลั่นแกล้ง ชักใย ติดตาม)
จะทำยังไงให้เขายอมรับการรักษาหรือมีวิธีไหนจะพาเขาเข้า รพ. รักษาแบบอยู่ใน รพ. จนกว่าอาการจะดีขึ้นได้บ้างคะ
คนในครอบครัวป่วยจิตเวชโรคหวาดระแวง ทำอย่างไรดีคะ
ต่อมาในช่วงปี 2565–2566 อาการหวาดระแวงชัดขึ้น เขาเชื่อว่าที่ทำงานกลั่นแกล้งและตัดสินใจลาออก โดยคิดว่าถ้าออกจากงานแล้ว อาการที่รู้สึกว่ามีคนคอยตามหรือโพสต์ด่าเขาจะหายไป แต่หลังจากลาออก อาการกลับยิ่งหนักขึ้น
ตั้งแต่ปี 2566 จนถึงปัจจุบัน น้าเอมีอาการพูดคนเดียวบ่อยมาก โดยเฉพาะตอนกลางคืน จะพูดเหมือนคุยโทรศัพท์กับใครบางคน ทั้งที่ไม่ได้คุยกับใครจริง ๆ มีการด่าทอรุนแรง พูดเหมือนมีคนได้ยินหรือโต้ตอบกับเขา และมีความเชื่อที่ไม่ตรงกับความจริง เช่น เชื่อว่ามีคนเอาเรื่องของเขาไปพูด ไปขาย หรือมีคนคอยบอกข้อมูลต่าง ๆ ให้เขา ทั้งที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าใครบอก นอกจากนี้ยังเชื่อว่าตัวเองมีความสัมพันธ์กับยูทูบเบอร์คนหนึ่งผ่านทางคอมเมนต์ ทั้งที่ไม่เคยพบกันจริง
เคยพาไปพบแพทย์ได้ครั้งหนึ่ง หมอเกือบจะคิดวาน้าเอปกติ เพราะพูดโต้ตอบทุกอย่างเหมือนคนมีสติครบถ้วน แต่พอฉันบอกอาการอื่นๆ ที่น้าเอไม่ยอมบอก หมอวินิจฉันว่าเป็นโรคหวาดระแวง แต่ก็ให้ยาและกลับบ้านปกติ น้าเอไม่ยอมกินยาเลย และมองว่าคุยกับหมอไม่กี่คำจะมาตัดสินว่าน้าเอป่วยได้ยังไง ในเมื่อตัวน้าเอไม่ได้ป่วย (นี่คือความคิดของน้าเอ) แต่เขาไม่ยอมรับว่าตัวเองป่วย ไม่ยอมกินยา และไม่ยอมไปพบแพทย์ต่อ ตอนนี้อาการส่งผลกระทบกับทั้งตัวเขาและคนในครอบครัวมาก เพราะมีการตะโกนด่าเสียงดังแทบทุกคืน หวาดระแวงคนรอบตัว และกล่าวหาคนในบ้านอยู่บ่อยครั้ง
ฉันกลัวว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดจะเกิดขึ้นเมื่อคนๆ นึง ไม่ยอมรักษาตัวเองไม่ยอมกินยา กลัวจะทำเรื่องแย่ๆ ในบ้าน กลัวว่าเขาออกไปข้างนอกแล้วจะทำร้ายคนอื่นถ้าเขายังคิดว่าสิ่งที่เขาคิดในหัว สิ่งที่เขาเชื่อเป็นเรื่องจริง (คือมีคนคอยกลั่นแกล้ง ชักใย ติดตาม)
จะทำยังไงให้เขายอมรับการรักษาหรือมีวิธีไหนจะพาเขาเข้า รพ. รักษาแบบอยู่ใน รพ. จนกว่าอาการจะดีขึ้นได้บ้างคะ