ทรัพย์สินสิ่งของมวลรวม เงินสดGDP ในประเทศก็มีอยู่เท่าเดิม เพียงแต่ใครเป็นคนรับสะสมก็จะมีใช้สุขสำราญมากกว่า

ทรัพย์สินสิ่งของมวลรวม เงินสดGDP ในประเทศก็มีอยู่เท่าเดิม เพียงแต่ใครเป็นคนรับสะสมก็จะมีใช้สุขสำราญมากกว่า

คนไม่มีอยู่ไม่ได้
สิ้นเครดิตคิดลงทุน
มีบารมีขายออกง่ายกำไรงาม

จำไว้หลานชาย

คนบางคนก็ไม่ได้รวยอะไรมากมายหรอกและไม่หมกมุ่นเรื่องความรวย
แต่ถ้าเขาจะให้ทานใครเขาก็ไม่คิดว่า จะไม่ได้ทำให้ชีวิตคนอื่นๆยอมรับเขาได้
การให้ทานคือการซื้อบารมี

คนไม่มีอยู่ไม่ได้
ถ้าตระหนี่ก็มีมากขึ้นไม่ได้
รู้แต่เทคนิคการเกียจคร้านโดยไม่มีอะไรใช้เอง ก็ทำยังไงล่ะจะพ้นนักเลง

ชีวิตจะเป็นอะไรก็เป็นให้เก่ง คนหลงอะไรนักหนา แต่อย่าปากหมากับสิ่งที่ยังไม่รู้อะไรจริง ถ้าหัวจิตหัวใจยังไม่สุข ก็อย่าเพิ่งรุกอย่างเสียความมั่นใจ บางคนมีธาตุขันธ์เป็นบ่าว จะให้เขาเป็นเจ้าเป็นนายเขาจะป่วย I mind is very art but i don't need you love and robbery art also you don't know of strengh and bad weigth.ศิลปะที่อยากได้เพียงแต่จะใช้เงินใครซื้อให้ถ้าไร้สมรรถภาพสามารถทำได้เอง
แม้เขาเป็นลูกใคร
แต่ถ้าสังคมมีการแข่งขันพัฒนาตัวเอง
ลูกใครก็มีสิทธิ์จะใช้ความสามารถแข่งขัน
แม้การแข่งขันการซื้อให้ชีวิตมีมากขึ้น
มากกว่าการไม่มีอะไรเลยที่บ่งบอกว่า
มีความสามารถหาได้

จะว่าคนอื่นไม่มีเกียรติไม่มีบารมีอะไร
แต่ชีวิตคนเรามีเพียงความรู้สึกว่าว่าตัวเองเป็นคนมีระดับเป็นไฮโซ
แต่ชีวิตมันก็งั้นๆเพราะอาชีพที่ทำก็เป็นอาชีพกระจอกๆเท่านั้นเอง
ที่ชีวิตมันมีสิทธิ

คนเป็นประสาท
ตะกวดก็มองว่าเป็นทองคำ
ถ้าเขามีรายได้สูงกว่าตัวเอง
ตัวเองมีเงินก็เอาเงินทุ่มให้คนอื่นคนไกล
โดยไม่รู้ตัวตนเขา
จนตัวเองก็ไม่มีเงินเหลืออะไรเลย
ความสามารถที่มีอยู่คือการโอนเงินแล้วรอจะถอนเงิน 20 ปี 20 ครั้งคืนทุน
การหวังลุ้นใช้ความคิดตัดขาดจากโลกความจริง
จนชีวิตบางคนก็เพี้ยนจิตหลุดจากเนื้อจากตัว
โดยให้ค่าเขาไปมาก
แต่ไม่ได้อะไรเลยในราคาที่ตัวเอง
ก็เกินจะเอื้อมไหวได้ในที่สุด
คิดไปเองว่าคนที่เห็นๆ
เขาเป็นคนบริสุทธิ์ไร้ตำหนิ
ก็คงจะไม่ใช่ความคิดที่ถูกเท่าไหร่
ก็ไม่ได้มองว่าถ้าเขาดีเลิศ
ก็คงจะมีชีวิตดุจเทพนิยายไปนานแล้ว
ก็คงไม่ลำบากลำบนเป็นคนชั้นผู้น้อย
ให้เขาต้องมีชีวิตเป็นเบ๊คนอะไรขนาดนั้น

ชีวิตนักลงทุนไม่ง่ายจะเก่งได้
ถ้ามีทุนน้อยแต่ชีวิตยังพัฒนาอะไรไม่ค่อยมาก
สิ่งที่จะต้องใช้เงินซื้อก็ยังขาดแคลน
จำเป็นกว่าการเอาเงินไปวางไว้ในพอร์ตนานๆ
โดยชีวิตก็ไม่ได้ฟื้นฟูใหม่ในทุกๆวัน

ชีวิตก็มีประสบการณ์สูงแล้วล่ะ
เรื่องรู้เทคนิคการเกียจคร้าน
แต่ชีวิตคนยังไม่สำเร็จ
เพราะไม่มีอะไรให้สามารถอดออมอย่างยั่งยืนได้
แล้วชีวิตคนจะได้อะไร
นอกจากการรอให้สิ่งที่ไม่ค่อยมีคุณภาพ
ฉุดชีวิตให้เสียคุณภาพของตัวเอง

มีเงินแต่รอให้คนอื่นเลือกใช้เงินของตัวเอง
จะเสียใจที่ชีวิตไม่ได้เลือกของเองในสิ่งที่ตัวเองต้องใช้

ก็อย่าหักหลังกันสิ
คนเขาก็ตั้งใจจะทำงาน
เพื่อป้องกันความจนตรอกทั้งนั้น

ก็แล้วแต่ลักษณะของผู้นำคนมีเกียรติ
เขาซื้อของที่ชีวิตเขามีค่าคู่ควร
ต่อความภูมิใจได้ซื้อของมีค่ามีราคาใช้ประโยชน์
ไม่เหมือนพ่อค้าแม่ค้าสอนหรอก

รวยอะไรๆคนก็รวยมากแล้ว
แต่ที่ชีวิตคนมีปัญหาไม่มีความสุข
คือการรวยไม่สุดโต่งแล้วไม่พอใจ
ทั้งที่ความรวยอะไรมีมากแล้ว
แต่อยากมีมากขึ้นไม่อยากขายเอาเงิน
มาใช้ยังชีพให้รอดนานๆก่อนที่จะล้มเหลวหนัก
เพราะป่วยด้วยโรคกิเลสเผาชีวิตจิตใจ
ก็คือการป่วยเป็นโรคศิลปะ
สุขภาพที่อ่อนแอของมนุษย์
จะมีโรคศิลปะที่คนก็ต่างไม่เข้าใจมายาศิลปะ
โดยให้ความสำคัญมากกว่า
การบริหารเงินให้ศิลปะของสิ่งสำคัญคือการดูแลรักษาชีวิตให้มากกว่า
ศิลปะฟุ่มเฟือยและการปฎิบัติราคาถูกเพียงการใช้ภาษา
และภาพโลกความจริงที่ชีวิตหวังจะเข้าไปภายในเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่รายล้อม
ด้วยศิลปะอันมั่งคั่งที่มีขันธะเป็นแรงกดดันความรู้สึกยากจะเข้าถึง
ถ้าสุขภาพดีสุขกายสุขจิตแล้ว
ก็หมายถึงความมั่งมีทางศิลปะรายรอบชีวิตทำงานสำเร็จแล้ว
การที่ชีวิตไม่หวังในศิลปะอันมั่งคั่งด้วยทรัย์สินศฤงคารมาก
ก็จะมีทุนที่ไม่เปลืองเพราะสร้างศิลปะฟุ่มเฟือยมาใช้
สำหรับการให้ชีวิตสามารถมีกินมีใช้สิ่งดูแลชีวิตเพื่อการทำงานศิลปะ
ให้เข้าใจให้แตกฉานมากขึ้นอย่างมีอนาคต

เสพติดการใช้เงินมาก
แต่ระวังความยั่งยืนของเงิน
ที่จะให้ใช้หมดเวลา
ของการมีเงินรายได้จะใช้ได้อีกมากกว่า
จะทำให้ชีวิตมีปัญหา
ไม่สามารถดูแลตัวเองได้
ด้วยชีวิตจิตใจและอวัยวะ
ที่มีความสามารถอะไรด้วยตัวเอง

ถ้าพ่อตารวยก็พอช่วยได้
ลูกจะป่วย แม่ยายบวช
อะไรๆก็ต้องเป็นคนพายเรือ
ไม่ใช่มัวแต่โอนเงินให้คนรับลงทุนไปเสพสุขสำราญ

คนไม่ต้องพัฒนาความสามารถหารายได้
แต่มีรายได้จากการแจกเงินแบบรอสบายๆ
จะไม่ได้ฝึกการใช้อวัยวะร่างกายตัวเองให้
สามารถทำงานได้ตามปกติ

แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่