สำหรับตัวเอง ผ่านมา 20 กว่าปีแล้วนะ ดักแก่ก่อนเลย
คงเป็นตอนจบป.ตรี ใหม่ๆ แล้วยังไม่ได้งาน จังหวะรองาน
เพื่อนเลยไปฝากให้ทำงานอู่รถ เป็น home office ตึกหลายชั้น เรียกว่าไม่ใช่อู่รถธรรมดาเลยนะ มีฐานะสุดๆ
รับงานจากศูนย์โตโยต้ามาซ่อมที่อู่อ่ะคิดดู รถเต็มลานจอด
เถ้าแก่เป็นเจ้าของแกก็พาเราไปติดต่อซ่อมงาน ไปไหนก็ไปกับแก แกสอนหมด กันชนรถเสียพาไปซ่อมที่ไหน ซื้ออะไหล่ที่ไหน พาไปหมด
งานอื่นๆทั่วไปเราก็ช่วยหมดไม่ได้สนใจอะไร จบใหม่ไฟแรงประมาณนั้น
เถ้าแก่ แกจะมีลูกสาวสองสองคน คนโตห่างกันไม่กี่ปี เพราะผมก็เพิ่งจบน้องเขายังเป็นนักศึกษาอยู่ก็ใกล้จบเช่นกัน
คือนานๆไป แกก็ให้เราขับรถไปรับไปส่งลูกสาวแกที่มหา'ลัย ก็มีคุยมีเล่นกันบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้มาแนวจีบอะไรนะ เพราะรู้ว่าเราอยู่ในฐานะอะไร
แต่จริงๆ ก็เข้าใจแหละว่า เฮียแกคงอยากให้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกแกอะไรประมาณนั้น
แต่ความคิดเราตอนนั้น เราไม่ได้ร่ำรวย อยู่แบบรู้ฐานะตัวเองเป็นอะไร และก็ไม่อยากก้าวเข้ามาแบบนี้ อยากใช้ความสามารถของตัวเองสร้างฐานะเองอะไรมากกว่า
อยู่ที่นี่ได้น่าจะประมาณ 6 เดือนได้มั้ง ไม่ค่อยแน่ใจระยะเวลาเท่าไร
พองานที่ทิ้งใบสมัครไว้เรียกตัว เราก็เลยขอเฮียแกลาออก ดูแกก็เศร้าเหมือนกัน แต่เราก็ขอเลือกทางนี้ดีกว่า พอออกไปก็ไม่ได้ติดต่ออะไรแกอีกเลย คิดถึงเฮียแกเหมือนกัน
คือมาคิดว่า ถ้าเลือกทางนี้ ชีวิตจะเป็นยังไงนะ แต่ที่แน่ๆ คงไม่ต้องห่วงเรื่องเงินทอง แต่ก็คงมีเรื่องอื่นตามมาแหละมันคงไม่สบายไปซะทุกอย่าง
ถ้าถามว่าเสียดายมั้ย ต้องตอบว่า ไม่หรอก ชีวิต มันเป็นแบบนี้แหละ เมื่อเลือกแล้ว ยังไม่ตาย ก็ต้องเดินหน้ากันต่อไป
เพื่อนๆ มีประสบการณ์อะไร แชร์กันได้ครับ ถือว่าย้อนเวลา กันสมองเสื่อม 555
คิดว่ามีอะไรที่น่าจะเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของตัวเองได้ ทั้งที่เราได้เลือก หรือไม่ได้เลือก มาแชร์กันครับ
คงเป็นตอนจบป.ตรี ใหม่ๆ แล้วยังไม่ได้งาน จังหวะรองาน
เพื่อนเลยไปฝากให้ทำงานอู่รถ เป็น home office ตึกหลายชั้น เรียกว่าไม่ใช่อู่รถธรรมดาเลยนะ มีฐานะสุดๆ
รับงานจากศูนย์โตโยต้ามาซ่อมที่อู่อ่ะคิดดู รถเต็มลานจอด
เถ้าแก่เป็นเจ้าของแกก็พาเราไปติดต่อซ่อมงาน ไปไหนก็ไปกับแก แกสอนหมด กันชนรถเสียพาไปซ่อมที่ไหน ซื้ออะไหล่ที่ไหน พาไปหมด
งานอื่นๆทั่วไปเราก็ช่วยหมดไม่ได้สนใจอะไร จบใหม่ไฟแรงประมาณนั้น
เถ้าแก่ แกจะมีลูกสาวสองสองคน คนโตห่างกันไม่กี่ปี เพราะผมก็เพิ่งจบน้องเขายังเป็นนักศึกษาอยู่ก็ใกล้จบเช่นกัน
คือนานๆไป แกก็ให้เราขับรถไปรับไปส่งลูกสาวแกที่มหา'ลัย ก็มีคุยมีเล่นกันบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้มาแนวจีบอะไรนะ เพราะรู้ว่าเราอยู่ในฐานะอะไร
แต่จริงๆ ก็เข้าใจแหละว่า เฮียแกคงอยากให้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกแกอะไรประมาณนั้น
แต่ความคิดเราตอนนั้น เราไม่ได้ร่ำรวย อยู่แบบรู้ฐานะตัวเองเป็นอะไร และก็ไม่อยากก้าวเข้ามาแบบนี้ อยากใช้ความสามารถของตัวเองสร้างฐานะเองอะไรมากกว่า
อยู่ที่นี่ได้น่าจะประมาณ 6 เดือนได้มั้ง ไม่ค่อยแน่ใจระยะเวลาเท่าไร
พองานที่ทิ้งใบสมัครไว้เรียกตัว เราก็เลยขอเฮียแกลาออก ดูแกก็เศร้าเหมือนกัน แต่เราก็ขอเลือกทางนี้ดีกว่า พอออกไปก็ไม่ได้ติดต่ออะไรแกอีกเลย คิดถึงเฮียแกเหมือนกัน
คือมาคิดว่า ถ้าเลือกทางนี้ ชีวิตจะเป็นยังไงนะ แต่ที่แน่ๆ คงไม่ต้องห่วงเรื่องเงินทอง แต่ก็คงมีเรื่องอื่นตามมาแหละมันคงไม่สบายไปซะทุกอย่าง
ถ้าถามว่าเสียดายมั้ย ต้องตอบว่า ไม่หรอก ชีวิต มันเป็นแบบนี้แหละ เมื่อเลือกแล้ว ยังไม่ตาย ก็ต้องเดินหน้ากันต่อไป
เพื่อนๆ มีประสบการณ์อะไร แชร์กันได้ครับ ถือว่าย้อนเวลา กันสมองเสื่อม 555