เห็นเศรษฐกิจช่วงนี้แล้วเป็นท้อค่ะ gen Z ตอนเรียนก็โควิด เรียนจบมาเจอวิกฤตว่างงานสูง ต่อด้วยสงคราม
ให้กระทู้นี้เป็นคุยแลกเปลี่ยนความรู้จากผู้มีประสบการณ์แล้วกันค่ะ //กลัวทัวร์ลง
จากกระทู้ก่อนที่หนูเคว้งคว้างกับชีวิตควรจะทำงานอะไรดี และพ่อพยายามพูดยัดเยียดทุกวันว่าต้องให้หนูทำงานข้าราชการให้ได้เพราะเป็นหนทางเดียวที่จะอยู่รอดในประเทศนี้และสบายตอนแก่ กับบอกว่าอย่าน้อยใจไปถ้าเห็นเพื่อนพากันได้เงินเดือนเยอะกว่า เราจะได้เปรียบพวกนั้นภายหลัง ไม่อยากอธิบายความคิดเห็นของตัวเองกับพ่อแม่เลยค่ะ เสียสุขภาพจิต เอาแต่เปิดการ์ดผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน มีอะไรหนูก็เก็บเงียบไม่เอ่ยปากสักคำ อยู่กับพ่อแม่ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย รู้สึกไม่ปลอดภัย
ประเด็นคือหนูไม่อยากสบายตอนแก่ค่ะ หนูอยากมีเงินในวัยนี้ อยากเอาเงินไปใช้ชีวิตตอนยังมีเรี่ยวแรง หนูอยากจะบรรลุเป้าหมายชีวิตของตัวเองก่อนตาย ซึ่งเป้าหมายชีวิตหนูมันเก็บไว้ทำตอนแก่/เกษียณไม่ได้ ถ้าหนูได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำหมดแล้วก็พร้อมตายค่ะ ไม่ติดบ่วงโลกมนุษย์ไปสู่สุคติ ex.ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ ได้กินซูชิโระ ได้กิน Momo paradise ทำไมเหมือนเด็กคิดสั้นแต่หนูคิดมาดีแล้วแหละ(?)
อีกอันนึงที่หนูได้ดูๆมา สนใจอย่างมาก คือการเป็นช่างทำเล็บในเมืองนอก รายได้ดีมาก เพราะใช้ทักษะงานศิลป์ด้วย พวกตระกูลเสริมสวยรายได้ดีหมด ทั้งทำผม ทำเล็บ ต่อขนตา สักลาย สักคิ้ว จากที่ไปหาข้อมูลในกลุ่มโยกย้าย ได้ความว่าร้านทำเล็บมีแต่คนเวียดนาม ทำชุ่ยและไม่ดีเลย แต่ลูกค้าเยอะมาก จองคิวเต็มทุกเดือน มีเก็บเงินส่งที่บ้านกันหมด หนูก็ติดตามพี่สาวเกาหลีช่างทำเล็บในอเมริกา แค่ทาสีเจลล้วนเฉยๆก็ได้150$ละ ชีเคยทำคอนเท้นอยู่ว่าทำไมลูกค้าถึงยอมจ่ายราคานี้ มันไม่ได้มีแค่ทำสวยอย่างเดียว แต่ชีทำเร็ว คุยสนุก ออกแบบเร็วด้วย ลูกค้ายื่นบรีฟแบบรวมมิตร ชีด้นสดได้ทันที เก่งมาก กับอ่านเจอมาว่าในต่างประเทศอาชีพที่ต้องสัมผัสร่างกายคน ต้องเรียนคอร์สของรัฐนั้นเพื่อเอาใบเซอร์ ค่าเรียนก็1000$ หนูเคยเรียนตัดผมชาย กับทำเล็บของศูนย์ฝึกอาชีพมา แต่ดันไม่มีคอร์สตัดหนังกับใช้เครื่องเจียรซะงั้น
ทำงานราชการ เอกชน หรือต่างประเทศดีกว่ากันคะ ถ้าหวังรายได้
ให้กระทู้นี้เป็นคุยแลกเปลี่ยนความรู้จากผู้มีประสบการณ์แล้วกันค่ะ //กลัวทัวร์ลง
จากกระทู้ก่อนที่หนูเคว้งคว้างกับชีวิตควรจะทำงานอะไรดี และพ่อพยายามพูดยัดเยียดทุกวันว่าต้องให้หนูทำงานข้าราชการให้ได้เพราะเป็นหนทางเดียวที่จะอยู่รอดในประเทศนี้และสบายตอนแก่ กับบอกว่าอย่าน้อยใจไปถ้าเห็นเพื่อนพากันได้เงินเดือนเยอะกว่า เราจะได้เปรียบพวกนั้นภายหลัง ไม่อยากอธิบายความคิดเห็นของตัวเองกับพ่อแม่เลยค่ะ เสียสุขภาพจิต เอาแต่เปิดการ์ดผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน มีอะไรหนูก็เก็บเงียบไม่เอ่ยปากสักคำ อยู่กับพ่อแม่ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย รู้สึกไม่ปลอดภัย
ประเด็นคือหนูไม่อยากสบายตอนแก่ค่ะ หนูอยากมีเงินในวัยนี้ อยากเอาเงินไปใช้ชีวิตตอนยังมีเรี่ยวแรง หนูอยากจะบรรลุเป้าหมายชีวิตของตัวเองก่อนตาย ซึ่งเป้าหมายชีวิตหนูมันเก็บไว้ทำตอนแก่/เกษียณไม่ได้ ถ้าหนูได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำหมดแล้วก็พร้อมตายค่ะ ไม่ติดบ่วงโลกมนุษย์ไปสู่สุคติ ex.ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ ได้กินซูชิโระ ได้กิน Momo paradise ทำไมเหมือนเด็กคิดสั้นแต่หนูคิดมาดีแล้วแหละ(?)
อีกอันนึงที่หนูได้ดูๆมา สนใจอย่างมาก คือการเป็นช่างทำเล็บในเมืองนอก รายได้ดีมาก เพราะใช้ทักษะงานศิลป์ด้วย พวกตระกูลเสริมสวยรายได้ดีหมด ทั้งทำผม ทำเล็บ ต่อขนตา สักลาย สักคิ้ว จากที่ไปหาข้อมูลในกลุ่มโยกย้าย ได้ความว่าร้านทำเล็บมีแต่คนเวียดนาม ทำชุ่ยและไม่ดีเลย แต่ลูกค้าเยอะมาก จองคิวเต็มทุกเดือน มีเก็บเงินส่งที่บ้านกันหมด หนูก็ติดตามพี่สาวเกาหลีช่างทำเล็บในอเมริกา แค่ทาสีเจลล้วนเฉยๆก็ได้150$ละ ชีเคยทำคอนเท้นอยู่ว่าทำไมลูกค้าถึงยอมจ่ายราคานี้ มันไม่ได้มีแค่ทำสวยอย่างเดียว แต่ชีทำเร็ว คุยสนุก ออกแบบเร็วด้วย ลูกค้ายื่นบรีฟแบบรวมมิตร ชีด้นสดได้ทันที เก่งมาก กับอ่านเจอมาว่าในต่างประเทศอาชีพที่ต้องสัมผัสร่างกายคน ต้องเรียนคอร์สของรัฐนั้นเพื่อเอาใบเซอร์ ค่าเรียนก็1000$ หนูเคยเรียนตัดผมชาย กับทำเล็บของศูนย์ฝึกอาชีพมา แต่ดันไม่มีคอร์สตัดหนังกับใช้เครื่องเจียรซะงั้น