ผมเป็นพนักงานประจำ รายได้หมื่นต้นๆ แต่วินัยการใช้เงินไม่มี ซื้อของที่ไม่จำเป็นอยู่เรื่อย ทำให้ไม่ค่อยมีเงินเก็บ จนไม่นานที่ผ่านมา…
ผมได้ไปกู้เงินจากแอพเถื่อน ที่รู้ว่าเถื่อน แต่คิดว่าตัวเองเอาอยู่ กลายเป็นว่า พอมาชำระหนี้ตอนเงินเดือนออก เห็นเลยว่ามันเก็บดอกโหดมาก และนี่คือจุดเริ่มต้น…
ผมสมัครสองแอพ นั่นคือ มีตัง กับ ไทยแนนซ์ ใครเล่นโซเชียล คงคุ้นตามันดี เพราะมันยิงแอดโฆษณาเก่งมาก เห็นแทบทุกแพล็ตฟอร์ม ของมีตังผมกู้มา 1,900 จ่ายพร้อมดอกคือ 3310 บาท ถ้าจำไม่ผิด เพราะปิดกั้นและลบแอพไปแล้ว ส่วนไทยแนนซ์ ผมกู้มา 3,000 ตัวละ 1,500 รวมดอกสองตัว 5520 บาทนี่แหละ รวมๆ ก็เกือบหมื่น แต่ตอนนี้น่าจะเกินไปล่ะมั้ง เพราะผมยังไม่ทันจ่ายเลย และมันน่าจะคิดดอกรายวันบวกไปอีก
พอรู้ว่าเกินรับมือคนเดียว ผมกัดฟัน ตัดสินใจ เล่าเรื่องนี้ ให้ผู้ปกครองฟัง แน่นอนว่าโดนด่าเละ แต่เตรียมใจมาแล้ว และผมได้ไปลงบันทึกประจำวันที่ สภ ใกล้บ้าน เผื่อว่าข้อมูลส่วนตัวจะถูกแอบอ้างโดยคนอื่น ตอนไปโรงพัก ตำรวจยังถามเลยว่า แล้วไปกู้ทำไม555 ผมก็ได้แต่ก้มหน้าสำนึก แต่พี่ตำรวจก็ให้คำแนะนำดีอยู่ ยังดีที่เป็นแบบนั้น ส่วนทางอื่นก็อธิบายคนรอบข้างไว้ และคนรู้จักที่เคยติดต่อ แม้ว่าจะแค่ครั้งเดียวก็ตาม ก็ต้องบอกเขาไป สุดท้าย รอรับมือ รอรับความอับอาย รอรับความเกลียดชัง จากทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกิดจากตัวเองทั้งสิ้น เราทำตัวเองล้วน ๆ
ผมรู้ดีว่า การชนปัญหาในครั้งนี้ มันจะแย่กว่าครั้งไหน ๆ ในชีวิต แต่การหนีปัญหา มันแย่กว่ามาก ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่า สิ่งที่ผมทำลงไป หลังจากรู้ว่าปัญหามันเกิดขึ้นแล้ว มันจะแก้ไขทันมั้ย มันจะช่วยทุกอย่างให้ดีขึ้นมั้ย บอกตรงๆ ครับ ไม่รู้เลย ได้แต่ภาวนาว่า ขอให้มีเรื่องดีๆ สักเรื่องเกิดขึ้นเถอะ ต่อให้มันจะน้อยนิดก็ตาม แต่อย่างน้อย มันก็เป็นลมหายใจที่ผมต้องการในช่วงที่สิ้นหวังแบบนี้
ความโง่เขลา ไม่เกี่ยวกับอายุ หรือ Gen มันเกี่ยวกับตัวบุคคลล้วน ๆ ผมได้เรียนรู้ตรงจุดนี้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แล้วในส่วนของการจ่ายคืน อยากจะบอกนะครับว่า ผมจ่ายแน่นอน ไม่คิดจะบิดจะเบี้ยวอะไรเลย ถ้าดอกเบี้ยตรงนั้นเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด แล้วถ้าจะฟ้องมา ก็ทำเลย อย่างน้อยเราก็บริสุทธิ์ใจที่จะจ่ายอย่างถูกต้อง แต่ขึ้นชื่อว่าแอพเถื่อน ที่เป็นของมิจฉาชีพ พวกมันจะกล้าหรือเปล่า อย่างมากที่เคยไปศึกษามา ถ้าไม่โทรจิกยิก ๆ ประจานลงโซเชี่ยล ก็สร้างความรำคาญให้คนรอบข้างแทน แต่ผมพร้อมแล้วครับ ไม่รู้ว่าพอถึงตอนนั้นจะไหวมั้ย แต่ตอนนี้ สุขภาพจิตเริ่มดีขึ้นละครับ ยังไม่มีความสุขร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่จะผ่านมันไปให้ได้ และไม่ประมาท
สุดท้าย อยากจะบอกทุกคนว่า จะหนี้ในระบบ หรือนอกระบบ ไม่มีมัน คุณโคตรโชคดีแล้วครับ ผมไม่รู้นะว่า จะใ้ช้เวลารีเซ็ตตัวเองจากจุดนี้นานแค่ไหน ถ้ามันจะทั้งชีวิต ผมก็ยอมครับ ถือเป็นบทเรียนราคาที่แพงที่สุดในชีวิตผมเลยล่ะ และใครที่กำลังเผชิญปัญหาแบบเดียวกัน มาแบ่งปันความคิดเห็นกันได้นะครับ หรือใครมีคำแนะนำดี ๆ หรือความรู้ทางกฎหมาย คอมเมนต์มาเลยครับ อะไรก็ได้ ที่ทำให้ผมยิ้มขึ้นมาได้ในเวลาแบบนี้ สักนิดก็ยังดี ขอร้องล่ะครับ…
จะมาแชร์ความโง่เขลาของตัวเอง ที่ไปกู้เงินผ่านแอพเถื่อนครับ
ผมได้ไปกู้เงินจากแอพเถื่อน ที่รู้ว่าเถื่อน แต่คิดว่าตัวเองเอาอยู่ กลายเป็นว่า พอมาชำระหนี้ตอนเงินเดือนออก เห็นเลยว่ามันเก็บดอกโหดมาก และนี่คือจุดเริ่มต้น…
ผมสมัครสองแอพ นั่นคือ มีตัง กับ ไทยแนนซ์ ใครเล่นโซเชียล คงคุ้นตามันดี เพราะมันยิงแอดโฆษณาเก่งมาก เห็นแทบทุกแพล็ตฟอร์ม ของมีตังผมกู้มา 1,900 จ่ายพร้อมดอกคือ 3310 บาท ถ้าจำไม่ผิด เพราะปิดกั้นและลบแอพไปแล้ว ส่วนไทยแนนซ์ ผมกู้มา 3,000 ตัวละ 1,500 รวมดอกสองตัว 5520 บาทนี่แหละ รวมๆ ก็เกือบหมื่น แต่ตอนนี้น่าจะเกินไปล่ะมั้ง เพราะผมยังไม่ทันจ่ายเลย และมันน่าจะคิดดอกรายวันบวกไปอีก
พอรู้ว่าเกินรับมือคนเดียว ผมกัดฟัน ตัดสินใจ เล่าเรื่องนี้ ให้ผู้ปกครองฟัง แน่นอนว่าโดนด่าเละ แต่เตรียมใจมาแล้ว และผมได้ไปลงบันทึกประจำวันที่ สภ ใกล้บ้าน เผื่อว่าข้อมูลส่วนตัวจะถูกแอบอ้างโดยคนอื่น ตอนไปโรงพัก ตำรวจยังถามเลยว่า แล้วไปกู้ทำไม555 ผมก็ได้แต่ก้มหน้าสำนึก แต่พี่ตำรวจก็ให้คำแนะนำดีอยู่ ยังดีที่เป็นแบบนั้น ส่วนทางอื่นก็อธิบายคนรอบข้างไว้ และคนรู้จักที่เคยติดต่อ แม้ว่าจะแค่ครั้งเดียวก็ตาม ก็ต้องบอกเขาไป สุดท้าย รอรับมือ รอรับความอับอาย รอรับความเกลียดชัง จากทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกิดจากตัวเองทั้งสิ้น เราทำตัวเองล้วน ๆ
ผมรู้ดีว่า การชนปัญหาในครั้งนี้ มันจะแย่กว่าครั้งไหน ๆ ในชีวิต แต่การหนีปัญหา มันแย่กว่ามาก ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่า สิ่งที่ผมทำลงไป หลังจากรู้ว่าปัญหามันเกิดขึ้นแล้ว มันจะแก้ไขทันมั้ย มันจะช่วยทุกอย่างให้ดีขึ้นมั้ย บอกตรงๆ ครับ ไม่รู้เลย ได้แต่ภาวนาว่า ขอให้มีเรื่องดีๆ สักเรื่องเกิดขึ้นเถอะ ต่อให้มันจะน้อยนิดก็ตาม แต่อย่างน้อย มันก็เป็นลมหายใจที่ผมต้องการในช่วงที่สิ้นหวังแบบนี้
ความโง่เขลา ไม่เกี่ยวกับอายุ หรือ Gen มันเกี่ยวกับตัวบุคคลล้วน ๆ ผมได้เรียนรู้ตรงจุดนี้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แล้วในส่วนของการจ่ายคืน อยากจะบอกนะครับว่า ผมจ่ายแน่นอน ไม่คิดจะบิดจะเบี้ยวอะไรเลย ถ้าดอกเบี้ยตรงนั้นเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด แล้วถ้าจะฟ้องมา ก็ทำเลย อย่างน้อยเราก็บริสุทธิ์ใจที่จะจ่ายอย่างถูกต้อง แต่ขึ้นชื่อว่าแอพเถื่อน ที่เป็นของมิจฉาชีพ พวกมันจะกล้าหรือเปล่า อย่างมากที่เคยไปศึกษามา ถ้าไม่โทรจิกยิก ๆ ประจานลงโซเชี่ยล ก็สร้างความรำคาญให้คนรอบข้างแทน แต่ผมพร้อมแล้วครับ ไม่รู้ว่าพอถึงตอนนั้นจะไหวมั้ย แต่ตอนนี้ สุขภาพจิตเริ่มดีขึ้นละครับ ยังไม่มีความสุขร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่จะผ่านมันไปให้ได้ และไม่ประมาท
สุดท้าย อยากจะบอกทุกคนว่า จะหนี้ในระบบ หรือนอกระบบ ไม่มีมัน คุณโคตรโชคดีแล้วครับ ผมไม่รู้นะว่า จะใ้ช้เวลารีเซ็ตตัวเองจากจุดนี้นานแค่ไหน ถ้ามันจะทั้งชีวิต ผมก็ยอมครับ ถือเป็นบทเรียนราคาที่แพงที่สุดในชีวิตผมเลยล่ะ และใครที่กำลังเผชิญปัญหาแบบเดียวกัน มาแบ่งปันความคิดเห็นกันได้นะครับ หรือใครมีคำแนะนำดี ๆ หรือความรู้ทางกฎหมาย คอมเมนต์มาเลยครับ อะไรก็ได้ ที่ทำให้ผมยิ้มขึ้นมาได้ในเวลาแบบนี้ สักนิดก็ยังดี ขอร้องล่ะครับ…