เพื่อนๆเคยมีความรู้สึกแบบนี้กันไหมคะ ทำงานบอเล็กๆ เกี่ยวกับแล็บสายการแพทย์ เข้างาน10โมงเช้า เลิกงาน5โมงเย็น อยู่ใจกลางเมือง เดินทางสะดวก มีโอบ้างประปราย รายได้(หลังรวมงาน part-time) ถือว่าดีสุด(ในความคิดเรา) สวัสดิการอาจจะยังไม่เริ่ด(มีแค่ประกันสังคม) แต่จากรายได้เราทำประกันเองได้สบายเลยค่ะ ลาพักร้อนยาวไปเติมศิลปินคนโปรดได้ฉ่ำๆ
อาจจะดูเป็นงานที่ทุกคนใฝ่ฝันใช่ไหมคะ มันใช่สำหรับเราตอนที่เข้ามาแรกๆค่ะ ในช่วงแรกเราพอใจกับงานนี้มาก เป็นงานตรงสายกับที่เราจบมา บวกกับช่วงนั้นเราเรียนต่อโท กดดันทั้งเรื่องวิจัย ดีเฟ้น ตีพิมเปเป้อ ทุกอย่างมันลงล็อคและซัพพอร์ทกันไปหมด
จนเราอยู่มาได้เกือบ2ปี เราเรียนจบโทแล้ว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้คือความรู้สึกไร้คุณค่า เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่า3เดือนแรกที่เราได้มาทำงานที่นี่เลย ไม่กล้าเขียนใส่เรซูเม่ด้วยซ้ำว่าประสบการณ์2ปี
เราคิดว่าเราอาจจะเป็นคนทะเยอทะยานหรือเปล่านะ ต้องการความท้าทายหรือเปล่านะ แต่เราก็ไม่ได้อยากทำงานหนักเป็นโรงงานนรก มันมีความสับสน ไม่รู้จะไปซ้ายหรือขวา จะหางานใหม่ งานของเราเป็นวิชาชีพ ยิ่งสาขาโทที่จบมามันค่อนข้างใหม่มากในไทย ตำแหน่งข้าราชการไม่มี เอกชนก็…บอกตามตรงว่าเห็นค่าแรงแล้วท้อเลยค่ะ พออยู่แต่ไม่พอกิน ยิ่งชีวิคขับเคลื่อนด้วยศิลปินคนโปรด ทั้งเศรษฐกิจ ปมนี้มันแก้ไม่ออกเลยค่ะ
อีกใจก็อยากโบยบินไปทำงานต่างประเทศนะคะ พร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ๆสุดๆ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีเลยค่ะ
ถ้าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆคนไหนผ่านมาเห็น และอ่านมาจนถึงตอนนี้
🤍หากคุณเจอปัญหาแบบเดียวกัน มาแชร์กันได้นะคะ ถึงเราจะช่วยหาทางออกไม่ได้ แต่ยินดีรับฟังค่ะ
🍀หากคุณเคยเจอปัญหาแบบเดียวกัน และเจอทางออกที่ใช่สำหรับตัวเองแล้ว ถ้าไม่รบกวนเกินไป ข่วยแบ่งปันกันด้วยนะคะ
ขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ ขอให้เป็นวันที่ดีของทุกคนค่ะ
Deep talk first jobber
อาจจะดูเป็นงานที่ทุกคนใฝ่ฝันใช่ไหมคะ มันใช่สำหรับเราตอนที่เข้ามาแรกๆค่ะ ในช่วงแรกเราพอใจกับงานนี้มาก เป็นงานตรงสายกับที่เราจบมา บวกกับช่วงนั้นเราเรียนต่อโท กดดันทั้งเรื่องวิจัย ดีเฟ้น ตีพิมเปเป้อ ทุกอย่างมันลงล็อคและซัพพอร์ทกันไปหมด
จนเราอยู่มาได้เกือบ2ปี เราเรียนจบโทแล้ว แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้คือความรู้สึกไร้คุณค่า เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่า3เดือนแรกที่เราได้มาทำงานที่นี่เลย ไม่กล้าเขียนใส่เรซูเม่ด้วยซ้ำว่าประสบการณ์2ปี
เราคิดว่าเราอาจจะเป็นคนทะเยอทะยานหรือเปล่านะ ต้องการความท้าทายหรือเปล่านะ แต่เราก็ไม่ได้อยากทำงานหนักเป็นโรงงานนรก มันมีความสับสน ไม่รู้จะไปซ้ายหรือขวา จะหางานใหม่ งานของเราเป็นวิชาชีพ ยิ่งสาขาโทที่จบมามันค่อนข้างใหม่มากในไทย ตำแหน่งข้าราชการไม่มี เอกชนก็…บอกตามตรงว่าเห็นค่าแรงแล้วท้อเลยค่ะ พออยู่แต่ไม่พอกิน ยิ่งชีวิคขับเคลื่อนด้วยศิลปินคนโปรด ทั้งเศรษฐกิจ ปมนี้มันแก้ไม่ออกเลยค่ะ
อีกใจก็อยากโบยบินไปทำงานต่างประเทศนะคะ พร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ๆสุดๆ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีเลยค่ะ
ถ้าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆคนไหนผ่านมาเห็น และอ่านมาจนถึงตอนนี้
🤍หากคุณเจอปัญหาแบบเดียวกัน มาแชร์กันได้นะคะ ถึงเราจะช่วยหาทางออกไม่ได้ แต่ยินดีรับฟังค่ะ
🍀หากคุณเคยเจอปัญหาแบบเดียวกัน และเจอทางออกที่ใช่สำหรับตัวเองแล้ว ถ้าไม่รบกวนเกินไป ข่วยแบ่งปันกันด้วยนะคะ
ขอขอบคุณล่วงหน้านะคะ ขอให้เป็นวันที่ดีของทุกคนค่ะ