beauty standards ของผู้ใหญ่ที่ยัดใส่เด็ก

เด็กที่ผิวไม่ขาว หน้าตาไม่ตรง beauty standards หรือมาตรฐานความงามที่ใครก็ไม่รู้เป็นคนกำหนด มีใครเคยอยู่ในสมการไหนบ้างคะ ฝ่ายโดน ฝ่ายกระทำ ตัวของเราเคยโดนเลือกปฏิบัติเกี่ยวกับรูปลักษณ์ ในตอนอนุบาลกับประถม แต่มัธยม ยังมีนิดหน่อย และรู้สึกว่า ตอนเด็กเราสัมผัสบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไปของผู้ใหญ่เวลาเจอเรา กับเด็กอีกคนที่ตัวเล็ก ผิวขาว ตาสองชั้นหลบใน/ตาชั้นเดียวเขาจะเอ็นดูเป็นพิเศษ แต่พอเขามาโฟกัสที่เรานํ้าเสียงจะเปลี่ยนไป พอเราโตขึ้นเราจึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในตอนนั้น ขอบคุณที่โตมาในยุคที่ความงามเริ่มเปิดกว้าง แต่ขณะเดียวกัน เราก็รู้สึกว่าในเรื่องความสวยเราไม่เคยได้รับมันจากผู้ใหญ่ แต่เราไม่ได้ไม่มั่นใจจนบั่นทอนตัวเอง ซํ้าเรากลับกลายเป็นคน Toxic ในด้านอื่นๆ ความไม่ไว้ใจรอยยิ้มของผู้ใหญ่ กลัวการถูกทอดทิ้งมากๆ กลัวว่าใครที่เราอยู่ด้วย จะเอ็นดูคนอื่น ทำให้เราจะเป็นฝ่ายเย็นชา กระด้างใส่อีกคน บางทีก็ไม่ผูกพันกับผู้ใหญ่คนไหนเลย ชิงทิ้งคนอื่นก่อน ชิงเปลี่ยนไปก่อน เพราะกลัวว่าตัวเองจะโดนทิ้ง ปัจจุบันมันก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่หลวงค่ะ เรามีข้อดีอื่นๆที่เรามั่นใจ แต่บางทีเราก็เห็นใครสักคนที่กำลังอยู่สมการนี้ เราก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า มันดีแล้วจริงหรอที่จะยัดมาตรฐานความงามใส่ลงกับเด็ก
เรารู้ค่ะว่าบางคนยังมีอยู่บ้าง ความรู้สึกบางอย่างที่เกิดการเปรียบเทียบ แต่เราภูมิใจกับตัวเองมาก ที่การเลือกคบเพื่อนเราเลือกจากความชอบที่เหมือนกัน ไม่สนใจว่าคนอื่นมองยังไง เราเวลาเห็นเพื่อนกลุ่มอื่น แก๊งค์นางฟ้าอะไรแบบนี้ เราไม่ยอมให้มันมาเข้าหูเพื่อนเป็นอันขาด เพราะเรากลัวว่าเขาจะกลายเป็นเหมือนเรา วันหนึ่งเขาอาจจะไม่มั่นใจกับอนิเมะที่ตัวเองติด ไม่มั่นใจกับแว่นที่ตัวเองใส่ ไม่มั่นใจกับเสื้อธรรมดาที่เขามีอยู่