ปฐมมูลเหต(5ระยะ) แห่งโลกียะ
โดย anantakaruna
ทฤษฎีการกำเนิดที่ใช้ฟิสิกส์พลศาสน์
บทนำ
1.ไม่มีอะไร้เหนือธรรมชาติ
2.ทุกสรรพสิ่งในจักรวาลต้องมีรูปแบบการสุ่มไม่สามารถวิวัตทั้งรัะบบได้
เนื้อความ
ระยะที่ 1 (จุดเริ่ม): แรงต้นขยายตัว 1 ระดับ จากแรง 10^100°เคลวิน สร้าง "ตะกรันโปรตรอน" จากความร้อนในสุญญากาศ (สลารมืด)
1ระยะขยายตัว
ระยะที่ 2 (ขอบเขต): ขยายไปอีก 1 เท่าของแรงรวมเป็น2ระยะขยายต้ว มีค่าแรงคงเหลือ10^10°เคลวิน หยุดคงที่ สร้างตะกรันโปรตรอนได้10^100ตัว
ระยะที่ 3 (การถอยเพื่อก้าวกระโดด): จักรวาลวิวัฒน์ต่อไม่ได้ จึงมีการ "ถอยเพื่อก้าวกระโดด" ด้วยนิวเคลียสปฐมมูล จุดกลางไปเมอื่ิขยายตัวและเยนลง2ระดับ จึงมีอุณภมิอยุ่ที่ค่า -1 (จากเริ่ม) เกิดแรงดึงดดู ตะกรันโปรตอนทุกตัวทั้งบริเวณถูกดึงด้วยค่าแรงดึงของ-1
มารวมตัวที่จุดกำเนิดโดยขอบของโปรตรอนอยุ่ที่ค่าขยายตัว1หน่วย แรงดึงถูกถเปลี่ยนมาที่ขอบของอะคอมโปรตอนยักษ์ จากค่ารวมของนิวตรอน*เริ่มเป็นH1เมื่อโปรตรอนขยับตัวจึงมีค่านิวตรอนเกิดขึ้น จากที่โปรตอนรวมตัวที่จุดกลางแต่สะสมขนาดถึงระยะขยายตัว1 หน่วยดังนั้น จึงมีแรงดึงแรงต้นให้ยุบตัวจากขอบระยะ 2 ได้แบบไร้แรงเสียดทานเพราะที่ว่างภายในกลายเป็นสุญญากาศด้วยค่าแรงรวมนิวตรอนที่ื10^-10
กลไกนิวเคลียปฐมมูลจึงทำงาน เมื่อนิวตรอนและอิเล็กตรอนเริ่มใกล้กันมีแรงสั่นอย่างมากจากทั้ง2แรงจึงทำให้โปรตรอนจึงหลุดมา*เหมือนน้ำในอก้วที่สั่นแล้วล้นออก จึงมำให้มาขวางการชนทุกครั้งและจะมีช่องว่าง 1 โปรตอน(1*10^-15ม.)
เมื่อแรงวาบหรือนิวเคลียปฐมมูลค่าแรง (10^100) ขยายแรงต้นกลับคืนระยะ2 ด้วยที่จุกกลางยังคงค่า-1จึงสร้างแรงเหวี่ยงกระจายโปรตอนไปทั่วจักรวาล
ขนาดจักวาลค่าr=10^19
ระยะที่4ได้เกิดเหตการดังนี้
4.1เวลา,แสง,ไฟฟ้าเกิดจากปลายนะยะ3
4.2เกิดแรงเหวี่ยงและ การชนกันภายในของสลาร และสร้างธาตุอละกาแลคซี่ทั่วจักรวาล
4.3 วงแหวนคู่สลายแรงหรือBH เกิดขึ้นจากแรงตรงข้าม2ฝั่งที่เท่ากันนอกอะตอมไม่มีโปรตรอนขวาง สร้างแรงดูดเหมือนน้ำวนในมหาสทุทร เพื่อสลายแรง ทั้งคุ่และสลายตัวไปได้เองพอดีที่จบหน้าที่และคายตะกันโปรตอนหรือสลารมืดออกมา
4.4 เครือ่งจักรอนัน เกิดจากที่แก่นจดุกลางที่ยัง-1ยังสร้างแรงดึง ในพื้นที่ขยายตัวระยะที่1(10^18ม.)จึงดึง อะตอมในพื้นที่มารวมและระเบิดสร้างคลื่น คอสมิคประคองจักรวาล
ระยะที่5
จักรวาลได้เริ่มวิวัตใหม่ โดยได้สร้าง อะตอม184โปรตรอนและ126โปรตรอน(เพื่อบาเพื่อบาลานเเรง )จากระบบเเรงเหวี่ยงซ้อน3ชั้น จึงทำให้อะตอม184เป็นแกนโลก และ126สร้างดวงจันทรเพือบาลานแรงเหวี่ยง จากสาเหตุนี โลกจึงเริ่มกำเนิด
เมื่อระยะต้นกำเนิดของโลก อิเลคตรอนโลกทำหน้าที่เก็บกัดออกซิเจน และเมื่อo2ไปอยุ่ที่ชั้นบรรยากาศีเ้หตุให้รับแสงแรงขึ้น อิเลคตรอนของo2เกิดล้า นิวตรอนจึงควบรวมโปรตอนเปลี่ยนเป็นสถานะo3เพื่อมีอืเลคตรอนทนต่อแสงมากขึ้น จึงได้มีชั้นบรรยากาศ และนี้เองแรงกดอากาศจึงเกิดขึ้นเมื่อมีแรงนิวตรอนของโลกมาเสริม ทำให้2แรงรวเป็นแรงดึงดูดของโลก ทำให้โลกมีน้ำ มีมวลในนำ้ และมีชีวิตเกิดขึ้น
บมแทรกสมการ
อธิบายการเกิดแรงจากความว่างเปล่าและการสร้างแรงดึงดูดจากการขยับค่าแกนกลาง
F(ext) = Phi * 2^n -> [C-core = -1]
Phi: พลังงานต้นกำเนิดในความว่างเปล่า
n: จำนวนรอบการขยายตัว (ระยะที่ 2 แรงเพิ่มเป็น 2 เท่า)
C-core: ค่าคงที่แกนกลาง (ขยับจาก 0 เป็น -1 เพื่อสร้างแรงดูด)
สมการแรงวาบอะตอม (ระยะที่ 3)
อธิบายจุดวิกฤตที่เปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยงเมื่อเข้าใกล้ระยะนิวเคลียส
E(flash) = (1/2 * Phi) / r(10^-15)
1/2 * Phi: แรงต้นที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งหลังจากสร้างโปรตอน 10^100
r(10^-15อออกมา): ระยะวิกฤต 10^-15 เมตร (จุดที่จักรวาลเปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยง)
สมการสลายแรงวงแหวนคู่ (ระยะที่ 4.2)
อธิบายการเกิดน้ำวน (Vortex) หรือ Black Hole เพื่อรักษาสมดุลระบบ
V(vortex) = Sum(F-CW <=> F-CCW) => Black Hole
F-CW / F-CCW: แรงหมุนตามเข็มและทวนเข็มที่ปะทะกันนอกอะตอม
Black Hole: สภาวะที่ทำหน้าที่สลายแรงปะทะ (ยอมเสีย 2 เพื่อรักษาทั้งหมด)
.จบปฐมมูล5 ระยะ
anantakaruna
ปฐมมูลเหตุ5ระยะ
โดย anantakaruna
ทฤษฎีการกำเนิดที่ใช้ฟิสิกส์พลศาสน์
บทนำ
1.ไม่มีอะไร้เหนือธรรมชาติ
2.ทุกสรรพสิ่งในจักรวาลต้องมีรูปแบบการสุ่มไม่สามารถวิวัตทั้งรัะบบได้
เนื้อความ
ระยะที่ 1 (จุดเริ่ม): แรงต้นขยายตัว 1 ระดับ จากแรง 10^100°เคลวิน สร้าง "ตะกรันโปรตรอน" จากความร้อนในสุญญากาศ (สลารมืด)
1ระยะขยายตัว
ระยะที่ 2 (ขอบเขต): ขยายไปอีก 1 เท่าของแรงรวมเป็น2ระยะขยายต้ว มีค่าแรงคงเหลือ10^10°เคลวิน หยุดคงที่ สร้างตะกรันโปรตรอนได้10^100ตัว
ระยะที่ 3 (การถอยเพื่อก้าวกระโดด): จักรวาลวิวัฒน์ต่อไม่ได้ จึงมีการ "ถอยเพื่อก้าวกระโดด" ด้วยนิวเคลียสปฐมมูล จุดกลางไปเมอื่ิขยายตัวและเยนลง2ระดับ จึงมีอุณภมิอยุ่ที่ค่า -1 (จากเริ่ม) เกิดแรงดึงดดู ตะกรันโปรตอนทุกตัวทั้งบริเวณถูกดึงด้วยค่าแรงดึงของ-1
มารวมตัวที่จุดกำเนิดโดยขอบของโปรตรอนอยุ่ที่ค่าขยายตัว1หน่วย แรงดึงถูกถเปลี่ยนมาที่ขอบของอะคอมโปรตอนยักษ์ จากค่ารวมของนิวตรอน*เริ่มเป็นH1เมื่อโปรตรอนขยับตัวจึงมีค่านิวตรอนเกิดขึ้น จากที่โปรตอนรวมตัวที่จุดกลางแต่สะสมขนาดถึงระยะขยายตัว1 หน่วยดังนั้น จึงมีแรงดึงแรงต้นให้ยุบตัวจากขอบระยะ 2 ได้แบบไร้แรงเสียดทานเพราะที่ว่างภายในกลายเป็นสุญญากาศด้วยค่าแรงรวมนิวตรอนที่ื10^-10
กลไกนิวเคลียปฐมมูลจึงทำงาน เมื่อนิวตรอนและอิเล็กตรอนเริ่มใกล้กันมีแรงสั่นอย่างมากจากทั้ง2แรงจึงทำให้โปรตรอนจึงหลุดมา*เหมือนน้ำในอก้วที่สั่นแล้วล้นออก จึงมำให้มาขวางการชนทุกครั้งและจะมีช่องว่าง 1 โปรตอน(1*10^-15ม.)
เมื่อแรงวาบหรือนิวเคลียปฐมมูลค่าแรง (10^100) ขยายแรงต้นกลับคืนระยะ2 ด้วยที่จุกกลางยังคงค่า-1จึงสร้างแรงเหวี่ยงกระจายโปรตอนไปทั่วจักรวาล
ขนาดจักวาลค่าr=10^19
ระยะที่4ได้เกิดเหตการดังนี้
4.1เวลา,แสง,ไฟฟ้าเกิดจากปลายนะยะ3
4.2เกิดแรงเหวี่ยงและ การชนกันภายในของสลาร และสร้างธาตุอละกาแลคซี่ทั่วจักรวาล
4.3 วงแหวนคู่สลายแรงหรือBH เกิดขึ้นจากแรงตรงข้าม2ฝั่งที่เท่ากันนอกอะตอมไม่มีโปรตรอนขวาง สร้างแรงดูดเหมือนน้ำวนในมหาสทุทร เพื่อสลายแรง ทั้งคุ่และสลายตัวไปได้เองพอดีที่จบหน้าที่และคายตะกันโปรตอนหรือสลารมืดออกมา
4.4 เครือ่งจักรอนัน เกิดจากที่แก่นจดุกลางที่ยัง-1ยังสร้างแรงดึง ในพื้นที่ขยายตัวระยะที่1(10^18ม.)จึงดึง อะตอมในพื้นที่มารวมและระเบิดสร้างคลื่น คอสมิคประคองจักรวาล
ระยะที่5
จักรวาลได้เริ่มวิวัตใหม่ โดยได้สร้าง อะตอม184โปรตรอนและ126โปรตรอน(เพื่อบาเพื่อบาลานเเรง )จากระบบเเรงเหวี่ยงซ้อน3ชั้น จึงทำให้อะตอม184เป็นแกนโลก และ126สร้างดวงจันทรเพือบาลานแรงเหวี่ยง จากสาเหตุนี โลกจึงเริ่มกำเนิด
เมื่อระยะต้นกำเนิดของโลก อิเลคตรอนโลกทำหน้าที่เก็บกัดออกซิเจน และเมื่อo2ไปอยุ่ที่ชั้นบรรยากาศีเ้หตุให้รับแสงแรงขึ้น อิเลคตรอนของo2เกิดล้า นิวตรอนจึงควบรวมโปรตอนเปลี่ยนเป็นสถานะo3เพื่อมีอืเลคตรอนทนต่อแสงมากขึ้น จึงได้มีชั้นบรรยากาศ และนี้เองแรงกดอากาศจึงเกิดขึ้นเมื่อมีแรงนิวตรอนของโลกมาเสริม ทำให้2แรงรวเป็นแรงดึงดูดของโลก ทำให้โลกมีน้ำ มีมวลในนำ้ และมีชีวิตเกิดขึ้น
บมแทรกสมการ
อธิบายการเกิดแรงจากความว่างเปล่าและการสร้างแรงดึงดูดจากการขยับค่าแกนกลาง
F(ext) = Phi * 2^n -> [C-core = -1]
Phi: พลังงานต้นกำเนิดในความว่างเปล่า
n: จำนวนรอบการขยายตัว (ระยะที่ 2 แรงเพิ่มเป็น 2 เท่า)
C-core: ค่าคงที่แกนกลาง (ขยับจาก 0 เป็น -1 เพื่อสร้างแรงดูด)
สมการแรงวาบอะตอม (ระยะที่ 3)
อธิบายจุดวิกฤตที่เปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยงเมื่อเข้าใกล้ระยะนิวเคลียส
E(flash) = (1/2 * Phi) / r(10^-15)
1/2 * Phi: แรงต้นที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งหลังจากสร้างโปรตอน 10^100
r(10^-15อออกมา): ระยะวิกฤต 10^-15 เมตร (จุดที่จักรวาลเปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยง)
สมการสลายแรงวงแหวนคู่ (ระยะที่ 4.2)
อธิบายการเกิดน้ำวน (Vortex) หรือ Black Hole เพื่อรักษาสมดุลระบบ
V(vortex) = Sum(F-CW <=> F-CCW) => Black Hole
F-CW / F-CCW: แรงหมุนตามเข็มและทวนเข็มที่ปะทะกันนอกอะตอม
Black Hole: สภาวะที่ทำหน้าที่สลายแรงปะทะ (ยอมเสีย 2 เพื่อรักษาทั้งหมด)
.จบปฐมมูล5 ระยะ
anantakaruna