คือเราเป็นคนที่sensitiveกับพวกสัตว์มากเลยในตอนเด็กเรากลับไปต่างจังหวัดที่สุรินทร์แล้วแม่จะเอาไก่2ตัวไปร้อยเอ็ดด้วยโดยการยัดพวกไก่ที่ยะงมีขีวิตอยู่ลงในกระสอบแล้วมัดตอนนั้นเราสงสารมันมากจนร้องให้ออกมาเลยคือกลัวมันจะอึดอัดหายใจไม่ออกไรงี้ แล้วก็มีอีกเรื่องตอนเราป.6เป็นช่วงก่อนพักเที่ยงคือมีนกตัวนึงเหมือนเป็นนกที่บาดเจ็บละเพื่อนผู้ชายก็พยายาทจะจับมันแต่นกมันพยายามบินหนีแต่มันกลับบินไปทางพัดลมเพดานแล้วมันก็โดนพัดลมปั่นจนตกลงมาตายกลางห้องเลยตอนนั้นเป็นช่วงพักเที่ยงพอดีทุกครกินข้าวในห่องละเราเห็นมันตายต่อหน้าตอนนั้นเราคือเสียใจมากสงสารมันมากเลยคือตอนนั้นเราคิดว่ายังไม่ทันได้บินได้เลยต้องมาตายแล้วแล้วเราก็ร้องให้จนตาบวมละก็หยิบที่โกยมาตัดนกไปโยนจรงระเบียงคือนอกระเบียงมันเป็นสวนละตอนนั้นคือเราเสียใจมากซึมเป็นวันเลยจากนั้นเราก็ไม่ชอบดูหนังหรือจะปิดตาทุกครั้งที่มีการฆ่าสัตว์หรือการที่สัตว์ตายหรือทรมาณ บางคนก็คิดว่าเราสำออยหรือแอ๊บทำเป็นอ่อนแอ
Sensitive กับสัตว์มาก