ประสบการณ์ความกดดันเด็กฝึกงาน

สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กคนนึงที่อยากทำงานตั้งแต่เด็ก แต่อายุไม่ถึงซักที จนอายุ16ปี ผมก็มีโอกาสได้ไปทำงานอยู่ร้านขายของแห่งหนึ่ง (ขอไม่เอ่ยถึง)
คล้ายๆโลตัส บิ๊กซีหรือเซเว่น
แต่ก่อนหน้านั้น ผมก็พอจะได้ทำงานแนวๆนึงอยู่
ผมเป็นรด.จิตอาสาอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เรียกว่า คอมแมน
คอมแมนคือรด.จิตอาสาที่ทำหน้าที่แทนคุณครู คอยคุมรด.ปกติ เป่าจราจรบ้าง ถ้ามีงานอะไรก็ต้องดูแลจัดการวางแผนกันเอง
เรื่องหน้างานไม่สำคัญเท่าไหร่ เพราะการจะเป็นคอมแมนนั้น ก็ต้องผ่านอะไรมากกว่ารด.ปกตินิดหน่อย (มั้ง)
ถึงจะเรียกว่าจิตอาสาก็เถอะ แต่ก่อนจะได้รับยศ ก็ต้องผ่านการฝึกฝนมาก่อน
ก่อนผมติดรด. ก็แค่เด็กอ้วนคนนึงนอนแต่อยู่บ้าน ไม่ทำอะไร เอาแต่กินแล้วก็นอน การที่ต้องมาวิดพื้นวันละ20-30ครั้ง วิ่งรอบรร.อีกนิดหน่อย ก็เหนื่อยหอบแทบตายแล้ว
แถมยังต้องฝึกความอดทน ความมั่นใจ แล้วก็น้ำเสียงอีก ตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าผมจะเข้าไปทำไม
แต่ก็ยังดีกว่านอนอ้วนอยู่บ้านเฉยๆเนะ
ผมก็เลยตัดสินใจว่าผมต้องเป็นคอมแมนให้ได้
และอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญในการเป็นคอมแมนคือ การฝึกรับแรงกดดัน การต้องมาคุมคนเป็นร้อยๆคน พร้อมกับประสานงานกับครู มันก็ต้องมีบ้างที่ทำงานผิดพลาดกันบ้าง ฉะนั้นการฝึกรับแรงกดดันสำหรับผู้นำก็ถือว่าสำคัญมาก
สุดท้ายผมก็ผ่านมันมาได้ ทั้งความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น น้ำเสียงที่ดุดัน ทักษะการเป็นผู้นำ และสิ่งที่สำคัญที่สุด การฝึกรับแรงกดดัน
แต่ถึงจะฝึกมายังไง ผมก็รับแรงกดดันจากผจก.และลูกค้าสุดสยึ๋ยกึ๋มไม่ได้เลย
นี่คือเรื่องราวก่อนจะปิดเทอมและเริ่มทำงานของผม
เข้าสู่เนื้อหาหลักของเราเลยดีกว่า
การทำงานอาทิตย์แรกของผม ผมได้ไปยืนC(เค้าเตอร์แคชเชียร์)คอยรับลูกค้า แล้วก็โดนผจก.จวกปกติ ช่วงแรกๆมีเอ๋อๆเด๋อๆบ้าง แต่ผมก็ฝึกรับแรงกดดันพร้อมความมั่นใจมาแล้วยังไงล่ะ
ช่วงแรกผมโดนด่าบ่อยมาก เพราะยังไม่เข้าใจการทำงานของที่นั่น ขอบ่นนิดหน่อยเถอะนะ ช่วงผมไปทำงานแรกๆแทบไม่มีใครสอนไรผมเลย ช่วงเวลาฉุกเฉิน ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง พี่เค้าก็ปล่อยผมยืนคนเดียวไปนั่นแหละ จนต้องเดินไปหาพี่เค้า (ยังไม่มีใครสอนให้กดกริ่งเรียกเลยด้วยซ้ำ) แล้วพอผมทำงี้แล้วเป็นไง ก็โดนจวกดิ ทำไมไม่กดกริ่งเรียกนู่นนี่นั่นฯ ผจก.ที่เป็นผช.ดุๆเข้มๆมีเฮฮาบ้าง แต่ตอนด่านี่ด่าได้ตลอด
แล้วตอนนั้นผมคิดว่า เออ มาทำงานก็ต้องทำงานให้เหนื่อยๆดิ ก็เลยยืนCตลอดการทำงานเลย เค้าไล่ไปกินข้าวก็ไม่ไป นู่นนี่นั่นก็ไม่ทำ สำหรับผม ตอนนั้นคิดว่า
ถ้าอยากเก่งกว่าคนอื่น สุดยอดกว่าคนอื่น ก็ต้องอดทนกว่าคนอื่นดิ(เผลอติดมาจากรด.กึ่มๆ)
ช่วงอาทิตย์แรกก็นั่นแหละ ไม่มีไรมาก แต่พอมาอาทิตย์2เนี่ยแหละ
ผจก.ที่เป็นผช.ดุๆเข้มๆก็เริ่มแผลงธาตุแท้ออกมาแล้ว
จำที่ผมบอกได้มั้ย ผมไม่ทำไรเลยนอกจากยืนCจนพี่เค้าต้องไล่ แต่ไล่ผมก็ไม่ไป
จนระเบิดก็ได้บึ้มแล้ว
ในวันวันหนึ่ง หลังจากผมยืนCกะเช้าเสร็จ สิ่งที่ทำคือควรจะเปลี่ยนกะ แต่ผมก็ยินต่อ ด้วยความมั่นใจอันเด็ดเดี่ยวว่า ผมต้องเก่งขึ้น
จนผจก.เดินมา พร้อมกับไล่ผมไปกินข้าว ผมก็ไม่ไปเหมือนเดิม จนพี่เค้าหมดความอดทน ต้องอธิบายพร้อมด่าผมว่า
ผมควรจะออกCแล้วไปกินข้าวทำอย่างอื่น นู่นนี่นั่น การที่ผมมายืนแบบนี้ แล้วถ้าผมทำเงินหายหรือคิดตังค์ผิด พี่ๆกะเช้ากะบ่ายก็ต้องมารับกรรมจากที่ผมทำไว้ด้วย
ผมเป็นคนที่มั่นใจในความหน้าด้านของตัวเอง ถ้าผมโดนด่าอะไรก็จะเก็บมาแก้ไขแค่นั้นเอง ไม่ได้เก็บมาคิดไรมาก
แต่นี้ ถ้ามันเป็นครั้งแรก ผมก็คงจะไม่รู้สึกอะไร แต่ผมทำไปหลายวันเลยน่ะสิ
พี่เค้าก็จวกผมพร้อมกับไล่ผมไปกินข้าว จากคนที่เตรียมรับแรงกดดันมาเต็มที่ โดนไปแบบนี้ ทำเอาหน้าชาเลย
ผมรู้สึกผิดที่ทำให้พี่คนอื่นๆต้องมารับความเสี่ยงจากการดื้อของผมแบบนี้ ผมก็ยอมไปกินข้าวแต่โดยดี พร้อมกับให้พี่เค้าสอนการทำสิ่งต่างๆหลังจากเปลี่ยนกะ
นี่เป็นเรื่องราวหนักหนาเรื่องแรกๆที่ผมโดน ยังมีเยอะกว่านี้ แต่ผมหมดเวลาแล้ว ผมต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า แต่นี้มันจะ5ทุ่มแถมยังไม่ได้ซักเสื้ออีก ปกตินอน2ทุ่ม ตื่นเช้าก็แทบลุกไม่ขึ้นอยู่แล้ว โดนไปขนาดนี้ พรุ่งนี้ผมน่าจะอ่วมอยู่ เอาเป็นว่าถ้าผมว่างเดี่ยวผมมาเขียนต่อแล้วกันนะครับ ขอบคุณมากครับ
สุดท้ายผมอยากจะรู้ว่าพี่ๆมีประสบการณ์การทำงานครั้งแรกเป็นยังไงบ้างครับ ผมอยากรู้เพราะผมไม่อยากรู้สึกแบบนี้คนเดียวครับ เรื่องราวต่อๆไปมันแย่(เพราะตัวผมเอง)กว่านี้อีกครับ ขอให้ทุกคนฝันดีนะครับ เจอกันใหม่พรุ่งนี้