ตอนนี้เราอยู่ในสถานะการที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเราคบกับแฟนคนนึงคบมาได้3ปีกว่าๆแล้วค่ะเรามีประสบการณ์ดีๆด้วยกันก็เยอะแต่ประสบการณ์แย่ๆก็เยอะเช่นกันเราสองจิตสองใจมากว่าเราอยากจะเลิกกับเขาแต่อีกใจเราก็รักเขามากเพราะเขาก็ทำดีกับเราเยอะข้อดีของเขาก็วันเกิดก็มีเค้กให้ดูแลเราแต่ไม่ถึงขั้นว่าดีแล้วก็ทางบ้านเขานิสัยดีมากทุกคนมองเราเหมือนเป็นลูกหลานจริงๆนี่คืออีกข้อที่ทำให้เราลังเลใจในการตัดความสัมพันธ์แม่เขาเองก็เคยพูดกับเราว่าอย่าเลิกกันเลยนะลูกไม่ต้องนึกถึงแฟนเราแต่นึกถึงแม่ก็ได้แล้วก็เขาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้เราหนักใจเลยข้อเสียก็เวลาเราทะเลาะกันเขาจะเป็นไฟทันทีไม่ว่าจะผิดหรือถูกเวลาทะเลาะเขาจะใช้คำพูดแรงๆไม่เคยมีแบบเดินจับมือกันไม่เคยโพสต์ถึงกันสตอรี่มีลงบ้างแค่เฉพาะวันสำคัญนอกนั้นไม่เคยมีเวลาทะเลาะชอบไล่เราบอกว่าถ้าทนไม่ได้ก็กลับบ้านไป(เรามาอยู่บ้านเขานะคะ)แล้วก็พวกโมเมนต์เล็กน้อยๆไม่มีนอกจากเราจะบอกว่าเช่นเธอทำไมเวลาไปเที่ยวไปชอบเดินจับมือเค้าทำไมเวลาเดินไม่รอเค้าเลยนิสัยเขามันดูติดขี้เกียจไปสะทุกอย่างชอบใช้เราแต่เราใช้เขาเขาไม่ทำนะคะถ้าเราไม่ทำบ้างก็งอนหาเหตุผลมาสารพัดมาว่าเราแม้แต่ของที่เราชอบเขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำเขาไม่ค่อยใส่ใจเราเลยเราคิดแบบนั้นเราจะต้องเป็นคนที่ทำให้เขาทุกอย่างแม้แต่ตอนเราร้องไห้เขาไม่เคยโอ๋แต่กลับบอกว่าเห็นร้องไห้แล้วมันดูน่าหงุดหงิดเขาก็ดีนะคะในบางเรื่องถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้พิมลงไปแต่ข้อเสียของเขาก็ทำให้เราลังเลใจอยู่เหมือนกันว่าเราควรอยู่หรือควรไป🥲