สวัสดีครับ ทุกคน วันนี้มีเรื่องอยากมาระบายและขอคำปรึกษาครับ
เรากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เราเคยรักคนคนหนึ่งมาก มากจนยอมมองข้ามอะไรหลายๆ อย่าง แต่ความจริงที่ได้รับกลับมาคือ "เขาไม่เคยมีเยื่อใยให้เราเลย"
สิ่งที่ทำให้เราเจ็บที่สุดคือ เวลาที่อยู่ด้วยกัน แทนที่จะเป็นช่วงเวลาของเรา เขากลับใช้เวลานั้นโทรหา หรือคุยกับ "เด็ก" ของเขาต่อหน้าเรา เหมือนเราไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นเลย ไม่มีความเกรงใจ ไม่มีความแคร์ความรู้สึกกันแม้แต่นิดเดียว
ตอนนี้เราเหมือนคนหลงทางครับ
ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่รัก ทำไมเรายังตัดใจไม่ได้สักที?
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมครับ แล้วคุณเลือกที่จะเดินออกมาตอนไหน?
เราควรเริ่ม "รักตัวเอง" และกู้ความรู้สึกที่เสียไปคืนมายังไงดี ในเมื่อตอนนี้ใจมันพังไปหมดแล้ว
ขอบคุณทุกคำแนะนำและทุกกำลังใจล่วงหน้านะครับ
(เราเจอกันทุกวัน)
รักแทบตายแต่ไม่มีความหมาย... เขาโทรหา "เด็ก" ตลอดเวลาที่อยู่กับเรา ควรจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี?
เรากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เราเคยรักคนคนหนึ่งมาก มากจนยอมมองข้ามอะไรหลายๆ อย่าง แต่ความจริงที่ได้รับกลับมาคือ "เขาไม่เคยมีเยื่อใยให้เราเลย"
สิ่งที่ทำให้เราเจ็บที่สุดคือ เวลาที่อยู่ด้วยกัน แทนที่จะเป็นช่วงเวลาของเรา เขากลับใช้เวลานั้นโทรหา หรือคุยกับ "เด็ก" ของเขาต่อหน้าเรา เหมือนเราไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นเลย ไม่มีความเกรงใจ ไม่มีความแคร์ความรู้สึกกันแม้แต่นิดเดียว
ตอนนี้เราเหมือนคนหลงทางครับ
ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่รัก ทำไมเรายังตัดใจไม่ได้สักที?
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมครับ แล้วคุณเลือกที่จะเดินออกมาตอนไหน?
เราควรเริ่ม "รักตัวเอง" และกู้ความรู้สึกที่เสียไปคืนมายังไงดี ในเมื่อตอนนี้ใจมันพังไปหมดแล้ว
ขอบคุณทุกคำแนะนำและทุกกำลังใจล่วงหน้านะครับ
(เราเจอกันทุกวัน)