โค้ก : สวัสดีครับท่านผู้ชม โค้กผู้พิพากษารับประกันความยุติ-ธรรม

🇹🇭 : คิดยังไงกับเหยื่อ

โค้ก : ก็คงอร่อยเหมือนหมูแหละมั้ง เพราะหมูก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน

🇹🇭 : คิดยังไงกับนักโทษ

โค้ก : เป็นดั่งสัตว์ป่าล่าเหยื่อที่พลาดท่าโดนกับดัก แต่ที่แปลกก็คือไม่เห็นมีใครด่าเสือด่าสิงโตด่าปลาวาฬ เหมือนกับที่ด่ามนุษย์ด้วยกันเอง

🇹🇭 : สัตว์ล่าเหยื่อไปตามธรรมชาติ มนุษย์ล่าเหยื่อเพื่อความสะใจ

โค้ก : ความสะใจ = ธรรมชาติ

🇹🇭 : พูดจามักง่าย!

โค้ก : พวกควายมันก็ทำเรื่องง่ายให้ยากซะเอง 😈

🇹🇭 : ในเมื่อคุณแสดงความเฮี่ยออกมาขนาดนี้ คุณคงไม่จำเป็นต้องมีมารยาทแล้วสินะ

โค้ก : ถ้าไม่ติดว่ากลัวโดนรุมประชาทัณฑ์ ก็ตามนั้นเลยครับ

🇹🇭 : อ้าว คุณยังมียางอายอยู่อีกเหรอเนี่ย

โค้ก : ผมกลัวเพราะยังไม่พร้อมที่จะเสียผลประโยชน์ในชีวิต

🇹🇭 : โธ่ นึกว่าแน่

โค้ก : ผมชอบนะเวลาที่คุณรู้สึกสมเพชกับผม แสดงสันดานดิบได้ตรงไปตรงมาดี

🇹🇭 : มารยาทมีไว้เฉพาะกับคนที่ควรมี แน่นอนว่าไม่ใช่คุณ

โค้ก : จะหลอกตัวเองไปถึงไหนกันอีก อย่าฝืนธรรมชาติเลยน่ะ

🇹🇭 : เป็นมนุษย์ไม่ใช่สัตว์เดรัจฉาน

โค้ก : แต่สุดท้ายก็ต้องเป็นทาสให้กับเดรัจฉานบางประเภทอยู่ดี

🇹🇭 : ไม่ต้องเฝือก

โค้ก : สังคมโซเชียลเฝือกยิ่งกว่าผมหรือแม้แต่ป้าข้างบ้านอีก งั้นพวกนี้ก็ยิ่งกว่าเดรัจฉานสินะ

🇹🇭 : ใคร

โค้ก : สังคมโซเชียลไง

🇹🇭 : ใครถามคุณ

โค้ก : ก็คุณไง

🇹🇭 : ไม่

โค้ก : ใช่สิ จะไม่ได้ไง

🇹🇭 : ไม่ได้ถามคุณ

โค้ก : แต่ผมถามคุณ

🇹🇭 : เรื่องของคุณ

โค้ก : ผมขอตัดสินให้คุณโดนสูบลม ให้ตัวพองแล้วร่างก็ระเบิดบึ้ม! เลือดเนื้อเครื่องในเละเทะกระจุยกระจาย แต่ผมจะใช้พลังเหนือธรรมชาติให้คุณเป็นอมตะ และคุณก็จะต้องทรมานทะลุจักรวาลตลอดกาล ในสภาพเศษที่กระจุยกระจายไปทั่วทุกทิศ เหม็นเน่ากองอยู่กับพื้นอย่างน่าสมเพช

🇹🇭 : พลังเหนือธรรมชาติมีจริงที่ไหนกัน

โค้ก : นี่มันนิยายผม ผมจะทำอะไรก็ได้ ผมไม่กั๊กความเฮี่ยเหลือไว้หรอก ไหนๆผมก็หลุดพ้นกรอบสตอเบอแหลของพวกคุณแล้ว

🇹🇭 : พ่อมืงตาย!

โค้ก : พ่อตายเป็นเรื่องธรรมชาติ

🇹🇭 : เรื่องของมืง!

โค้ก : เออ เรื่องของกุ! แต่กุหมั่นไส้มืงมาพอละ กุจะไม่ยอมให้มืงต้องหนีความทรมาน

🇹🇭 : ไม่มีใครเฮี่ยได้เท่ามืงจริงๆ!

โค้ก : ยังมีคนที่เฮี่ยได้มากกว่ากุอีก

🇹🇭 : ใคร

โค้ก : จะบอกว่าใครถามใช่ไหม

🇹🇭 : ใครมันยังเฮี่ยได้มากกว่ามืงอีกฟะ!

โค้ก : กุในอนาคตไง 😈

🇹🇭 : 🖕🤬🖕