เวลาอ่านหนังสือพี่ๆก็คงจะสนุก ตื่นเต้นหรือชอบกันใช่มั้ยล่ะคะ และวันนี้หนูได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งมา มันได้สอนหนูในบางอย่างและตอกย้ำความจริงในชีวิต เวลาที่เรื่องราวของตัวละครถูกบรรยายว่าเขานั้นได้พบเจออะไรมาบ้าง ออกมาจากตรงน้ันอย่างไร แล้วอนาคตเป็นอย่างไรต่อ แต่ท้ายที่สุดจะ bad ending or happy ending ก็มีจุดจบเพราะหนังสือคือที่บันทึกสิ่งต่างๆลงไป เราจะเก็บหรือจะเผยแพร่ให้คนอ่านก็ได้ เวลาถูกความจริงย้ำเตือนในแบบที่เราไม่ได้คิด มันมักสะท้อนความจริงในชีวิตหนูออกมา ทำให้ตัวหนูที่เคยมีคำถามในใจว่าตัวเองดีพอยัง แต่จริงๆเราไม่ต้องตั้งคำถามแบบนั้นก็ได้นะคะ ถ้าเรารู้ว่าทุกคนมีคุณค่าเป็นของตัวเอง พอพูดแบบนี้มันก็ดูทั่วไปนะ คุณไม่เป็นเรานี่ ไม่รู้หรอก? (อันนี้หนูชอบคิดเวลาคนให้กำลังใจ หรือบอกว่าเราก็ทำได้นะ) ตัวตนของหนูก็แค่รอการยอมรับ โหยหามันเลยเกิดเป็นคำถาม แต่สักวันที่หนูยอมรับตัวตนของตัวเองได้ ไม่ผลักไสไล่ส่งความคิดตัวเองและวันนั้นหนูก็คงสิ้นหวัง5655 คนเรามักชอบคิดลบกันใช่หรือเปล่า หนูชอบว้าวุ่นคิดไปเรื่อย เวลาเจอคนเก่งๆก็แอบท้อแท้ แต่เราก็เก่งในแบบของเรานี่แหละ หนูเห็นชีวิตตัวเองมาตลอดและมักมองแต่ด้านลบๆ กลับกันคนอื่นเห็นหนูแค่ด้านเดียวแล้วชื่นชมบอกว่าเก่งเหมือนที่หนูเห็นเขา ว่าเขาก็เก่ง แต่บางคนก็เลือกที่จะมองด้านลบของคนอื่นตลอดและไม่เคยกลับไปมองสิ่งดีๆของเขาบ้าง(เหมือนที่ว่าทำดี100ครั้ง ทำเลว1ครั้ง) บนโลกนี้มีคนหลายประเภทและเราไม่เคยเหมือนกันมาตั้งแต่ต้นแล้วค่ะ ที่เห็นกันก็มีสังคมนิยมดังนั้นกระทู้นี้หนูแค่อยากมาบอกเล่าเรื่องของหนังสือและขอบคุณนักเขียนทุกคน หนูชอบมากเลยนะคะ ไม่ว่าจินตนาการของคุณนักเขียนหรือจะเป็นเรื่องราวในชีวิตของคุณนักเขียน ที่สื่อสารออกมาให้นักอ่านทุกคน

พอโดนข้อความตอกย้ำในใจมันเจ็บอยู่นะคะ สัตว์เดรัจฉาน(ไม่ค่อยชอบคำนี้เลย)จะรู้สึกดีกว่านี้มั้ยคะ หรือพวกเขาก็เหมือนเรา

หวังว่าพี่ๆจะแฮปปี้นะคะ อาจจะพิมไม่เข้าใจหรือดูบทหายบ้าง เป็นการพิมเล่าครั้งแรกเลยค่ะ^^ หนังสืออาจจะบอกเล่าเรื่องราวของใครสักคนในด้านที่เราไม่เคยรู้(มั้ง)