สวัสดีครับสมาชิกนักกลอน ปกติผมจะเน้นอ่านกระทู้อย่างเดียว แทบจะไม่ได้ตั้งของตัวเองเลย
พอดีเมื่อไม่นานมานี้มีโอกาสได้แต่งโคลงจากความบังเอิญ เลยแวะเอามาฝากไว้ให้ร่วมสนุกกัน
ที่มาของโคลงนี้ จะบอกว่ามาจากความบังเอิญล้วนๆ เพราะเป็นโคลงที่มาจากคำขอแม่ผมเอง
พอดีเขาเห็นโคลงที่ผมแต่งก่อนหน้านี้แล้วชอบ เลยให้ผมช่วยแต่งโคลง 7 วัน เอาไว้ส่งในไลน์
แทนสติ๊กเกอร์สวัสดีในวันต่างๆ ที่กลุ่มสูงวัยเขานิยมส่งต่อกัน แต่ในกลุ่มแม่ มีทั้งคนที่เกษียณ
และคนที่ยังทำงานอยู่ค่อนข้างเยอะ สุดท้ายก็เลยออกมาเป็นโคลงบทนี้ครับ
นี่คือโคลงก่อนหน้าที่เขาเห็นแล้วชอบ
ดินดื่นดาษเด่นได้ ด้วยใด
น้ำเนิ่นนานหนุนใน เนื่องเน้น
ลมเลี้ยงหลั่งเลยไหล หลอมหล่อ
ไฟใฝ่ไฝว้ไฟท์เฟ้น ฟ่อนฟ้องฟื้นฟ้า
ส่วนโคลงนี้คือที่เขาขอให้ช่วยแต่ง
จันทร์จรลีจึ่งแจ้ง โจ่งเจรียง
จ้อยจ่อยจึงจากเจียง จ่ายจ้าง
จนเจอจั่นเจาเจี๋ยง จางจิ่ง
จัดแจ่มใจจั๋งจั๋ง จ่อกแจ้กจอแจ
อังคารครวญไขว่คว้า คำคน
คัดข่าวคายแคบขน ขุ่นข้อง
คนขิงข่อยคละข้น คร่ำแข่ว
ขุนเข่าค่อยค่อยคล้อง แข้งคู่คนคด
พุธเพริศแพร้วผ่องแผ้ว พึงพอ
เพลิงไผ่พิเภกพ้อ ผ่อนผ้า
เพ่งพลังผ่านผอ. พุงผึ่ง
เพียงโผล่ผลาญพาลพร่า ผิ่งพล่อยพลับพลึง
พฤหัสหากหู่ห้อ หาห่วง
หายห่างเหินหันห้วง เหี่ยวห่อ
ให้หันเหียบห้ามหวง หด(วรนุช) <-- คำนี้พิมพ์ตรงๆไม่ได้เพราะน่าจะติดเซนเซอร์
หาญห่ามหอนหอมฮ้อ แห่งแห้งหอกหัก
ศุกร์สงบสร่างเศร้า เสริมศีล
ศรซ่อนเสียงศรินทร์ ส่ายสัญ
สุดเสียงแส่สาสิ้น สอดส่อง
ศักดิ์ส่งศรีสร้างสรรค์ แซ่ซ้องสรรเสริญ
เสาร์สุขสันต์ส่องสร้อย เสียงใส
เสื่อสะอาดสาดศรัย สู่ส้อง
ศราพส่งเสริมไซร้ สูญสั่ง
สาซื่อสมสัตย์ซ้อง ซึ่งซึ้งแสงโสม
อาทิตย์องค์เอ่ยเอื้อน เอียงอาย
อาบอิ่งอ้อยอ่างอ้าย เอื่อยอ้า
อุบอิบอ่านอาจไอ้ เอือมอ่า
โอนอ่อนอ่อยอีกอ่ะ เอ่กเอ้กออกอรุณ
ที่บอกว่าอยากให้ร่วมสนุกคือ ผมเอาโคลงทั้ง 2 บท ส่งให้ AI ตีความเพื่อหาความหมายที่ผมตั้งใจซ่อนไว้
รวมทั้งให้วิเคราะห์คุณค่าตามหลักเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป จนได้ข้อมูลมาบางส่วน ผมเลยอยากให้ทุกท่าน
ร่วมกันตีความและวิเคราะห์ เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง AI ที่ใช้ตรรกะโมเดลภาษาเป็นหลัก
กับมนุษย์ที่มีปัจจัยเรื่องของอารมณ์ ประสบการณ์ ความรู้สึกซึ่งเป็นเรื่องปัจเจกของแต่ละคนเพิ่มเข้าไป
แน่นอนว่าผลที่ได้ของแต่ละคนย่อมต่างกัน ถือซะว่าเป็นกิจกรรมผ่อนคลายยามว่างของบ่ายวันอาทิตย์ครับ
ขอบคุณล่วงหน้า สำหรับทุกท่านที่เข้ามาร่วมสนุกกันครับ
โคลงสี่กับการตีความและประเมินคุณค่า ผ่านสายตามนุษย์และ AI
พอดีเมื่อไม่นานมานี้มีโอกาสได้แต่งโคลงจากความบังเอิญ เลยแวะเอามาฝากไว้ให้ร่วมสนุกกัน
ที่มาของโคลงนี้ จะบอกว่ามาจากความบังเอิญล้วนๆ เพราะเป็นโคลงที่มาจากคำขอแม่ผมเอง
พอดีเขาเห็นโคลงที่ผมแต่งก่อนหน้านี้แล้วชอบ เลยให้ผมช่วยแต่งโคลง 7 วัน เอาไว้ส่งในไลน์
แทนสติ๊กเกอร์สวัสดีในวันต่างๆ ที่กลุ่มสูงวัยเขานิยมส่งต่อกัน แต่ในกลุ่มแม่ มีทั้งคนที่เกษียณ
และคนที่ยังทำงานอยู่ค่อนข้างเยอะ สุดท้ายก็เลยออกมาเป็นโคลงบทนี้ครับ
นี่คือโคลงก่อนหน้าที่เขาเห็นแล้วชอบ
ดินดื่นดาษเด่นได้ ด้วยใด
น้ำเนิ่นนานหนุนใน เนื่องเน้น
ลมเลี้ยงหลั่งเลยไหล หลอมหล่อ
ไฟใฝ่ไฝว้ไฟท์เฟ้น ฟ่อนฟ้องฟื้นฟ้า
ส่วนโคลงนี้คือที่เขาขอให้ช่วยแต่ง
จันทร์จรลีจึ่งแจ้ง โจ่งเจรียง
จ้อยจ่อยจึงจากเจียง จ่ายจ้าง
จนเจอจั่นเจาเจี๋ยง จางจิ่ง
จัดแจ่มใจจั๋งจั๋ง จ่อกแจ้กจอแจ
อังคารครวญไขว่คว้า คำคน
คัดข่าวคายแคบขน ขุ่นข้อง
คนขิงข่อยคละข้น คร่ำแข่ว
ขุนเข่าค่อยค่อยคล้อง แข้งคู่คนคด
พุธเพริศแพร้วผ่องแผ้ว พึงพอ
เพลิงไผ่พิเภกพ้อ ผ่อนผ้า
เพ่งพลังผ่านผอ. พุงผึ่ง
เพียงโผล่ผลาญพาลพร่า ผิ่งพล่อยพลับพลึง
พฤหัสหากหู่ห้อ หาห่วง
หายห่างเหินหันห้วง เหี่ยวห่อ
ให้หันเหียบห้ามหวง หด(วรนุช) <-- คำนี้พิมพ์ตรงๆไม่ได้เพราะน่าจะติดเซนเซอร์
หาญห่ามหอนหอมฮ้อ แห่งแห้งหอกหัก
ศุกร์สงบสร่างเศร้า เสริมศีล
ศรซ่อนเสียงศรินทร์ ส่ายสัญ
สุดเสียงแส่สาสิ้น สอดส่อง
ศักดิ์ส่งศรีสร้างสรรค์ แซ่ซ้องสรรเสริญ
เสาร์สุขสันต์ส่องสร้อย เสียงใส
เสื่อสะอาดสาดศรัย สู่ส้อง
ศราพส่งเสริมไซร้ สูญสั่ง
สาซื่อสมสัตย์ซ้อง ซึ่งซึ้งแสงโสม
อาทิตย์องค์เอ่ยเอื้อน เอียงอาย
อาบอิ่งอ้อยอ่างอ้าย เอื่อยอ้า
อุบอิบอ่านอาจไอ้ เอือมอ่า
โอนอ่อนอ่อยอีกอ่ะ เอ่กเอ้กออกอรุณ
ที่บอกว่าอยากให้ร่วมสนุกคือ ผมเอาโคลงทั้ง 2 บท ส่งให้ AI ตีความเพื่อหาความหมายที่ผมตั้งใจซ่อนไว้
รวมทั้งให้วิเคราะห์คุณค่าตามหลักเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป จนได้ข้อมูลมาบางส่วน ผมเลยอยากให้ทุกท่าน
ร่วมกันตีความและวิเคราะห์ เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง AI ที่ใช้ตรรกะโมเดลภาษาเป็นหลัก
กับมนุษย์ที่มีปัจจัยเรื่องของอารมณ์ ประสบการณ์ ความรู้สึกซึ่งเป็นเรื่องปัจเจกของแต่ละคนเพิ่มเข้าไป
แน่นอนว่าผลที่ได้ของแต่ละคนย่อมต่างกัน ถือซะว่าเป็นกิจกรรมผ่อนคลายยามว่างของบ่ายวันอาทิตย์ครับ