เกิดเป็นคนไทยต้องอดทน เพราะคนบางคนเห็นประชาชนเป็นของตาย! (เพื่อความบันเทิงเท่านั้น)

(กลอนต้นฉบับจาก "กำนันเมืองมโนไพร")
น้ำมันมีพอ กรูขอส่งไปรามัญกะลาว แต่ฝากบอกชาวบ้านช่วยประหยัดกันคนละลิตร

ฟรีวีซ่าอับปลี นักท่องเที่ยววิปริตชั้นดีย์ตามราวีคนพื้นที่ จะจี้ให้ยกเลิกกรูก็ไม่ทำ

ฝุ่นพีเอ็มเต็มปอดมันแค่บอกหน้ากากเมิงอ่ะ อย่าได้ถอด

น้ำมันแพงก็ใช้รถไฟ แต่นั่งๆไปเผือกโดนเครนมหาประลัยทับอย่างแรง

วันๆผูกขาดความเป็นชาติไทย ทั้งที่ความเป็นไทยอยู่กับคนเลือดเนื้อเชื้อไทย พูดไทยทุกคน

อย่าโทษนักกานเมืองทุกสมัยมันแมร่งจะทำได้ไงถ้าไม่มีฟันเฟืองเบื้องหลัง mouระยัมจะเซ็นได้ไง

ขายชินมันบอกขายชาติแต่ปตทเข้าตลาดเงียบไม่พูดสักคำ

ไม่แปลกใจคนไทยในมาเลย์บอกอยู่นี่ดีแล้วไม่หวังกลับไป ถึงเป็นชนกลุ่มน้อยจะเป็นไรหากได้รับการดูแลดี สวัสดิการสมศักดิ์ศรีไม่ต้องตายฟรี ถูกต่างชาติย่ำยีเหมือนใครต่อใคร

นึกว่าชาติเลิศประเสริญกว่าแดนใดที่ไหนได้ชีวิตคนชนบท ชาติเพื่อนบ้านซ้ายขวาแย่กว่านิดนึง

น้ำท่อมกัญชาพาชาติชริปหาย ลูกหลานวอดวายใน"เมืองพุทธ"

หรือเพราะนี่คือเมืองพุทธ ที่กรรมนำพาให้คนต้องเกิดมาเรียนรู้ว่าการเกิดมาเป็นทุกข์เพียงใด และต้องจากไปโดยต้องปล่อยวางกับให้อภัยชาติหน้าเอาใหม่เกิดให้ดีขึ้น

ชาติหน้าเกิดมาอาจหวังสวรรค์ แต่ด้วยความสัจจ์จริงนั้นแค่กำเนิดในชาติพัฒนา แล้วมีมือตรีนสติปัญญาทำมาหาเลี้ยง ก็น่าจะใกล้เคียงกันอยู่

อย่าอ้างศาสนาอย่าอ้างเทวดาอย่าอ้างชาติแล้วลืมประชาจำไว้ใส่กะลาอย่าลืมกองหนุนที่เลือกคุณมา ขอนาคนาคาจงเมตตาชีวิตชาวไทย