ระยะ1เกิดเเรงต้นมีค่า10^100°เคลวินในความวางเปล่า การเยนตัวของความร้อนเกิดตะกรัน คือ
โปรตรอนH1ขึ้น ในระยะที่1
ระยะที่2แรงขยายตัวอีก1เท่า สภาวะเเรงะเสมอตัวไม่เคลื่อนที่แรงหมดไป1/2 สร้างโปรตรอนอีกชุดรวมมีโปรตรอน10^100ที่ใจกลางค่า0ขยับมาที่ระยะ1แกนกลางจึงขยับไป-1เกิดสภาวะดึงดูด มีค่า10^-10
ระยะ3 เเรงดึงจากจุดกลางรวมโปรตรตอนเป็นก้อน้ดียวนิวตรอนมีค่าเท่าตรงข้ามเท่ากับแรงต้นที่เหลือ10^10เคลวิน เมื่อถุกดึงดูดจากแกนกลางที่สร้างนิวตรอนให้โป๊รตรอน เมื่อใกล้เข้าชนวงแหวนทั้ง2ดแรงอกิดภาวะสั่นอย่างหนักทำให้โปรตรอนหลุดออกมา้ป้นตวัเชื่อมแรงแทนการสัมผัวโดยตรงในระยะ10^-15 เพราะจักรวาลไม่ยอมให้เกิดวงเะหวนคุ่สลายแรงในอะตอมจึงเกิดวาบอะตอมหรือนิวเคลีย ซึ่งขยาบแรงต้นมาได้ค่า10^100มำให้แรงต้นกลับไปอบุ่ขุดขบายทีา2โปนตรอนทั้งระบบเกืดกระจายตัวเป็นเเรงเหวี่ยงตสมแรงมี่อิดลคตรอนนำพาไป ภาวะนี้แสงกำเนิดขึ้น
ระยะ4เมื่อเกิดแกเลคชึ่ใหญ่ๆ มีเเรงเหวี่ยงและสิ่งที่เกิดขึ้น
4.1การรวมตัวของโปรตรอนสร้างธาตุเพิ่มเมื่อนิวตรอนเป็นปรงดึงดูดเดิมกระจัดกระจายในระบบเเรงเหวียงอะตอมสร้างอิเลคตรอนหมุนรอบตัวตามลักษนะแรงเหวี่ยงโดยมีนิวตรอยพยุงไว้ภายใน ส่วนตัวที่ใกล้จุดกลางไม่ได้สร้างเพิ่มมีเพียงนิวตรอนที่กลายเปนอิเลคตรอรนและมีการรวมธาตุของอะตอม
4.2เกิดเเรงวงเเหวนค฿่สลายแนงเมื่อภาวะแรงตรงข้ามปะทะกัยแบบเท่ากันนอกอะตอมจึงสร้างเเบล้คโฮลสลายแรงทั้งคู่เพื่อไมให้เกอดกระทบอย้างอื่นแล้วคาายหากออกมาเปนวลารมืด
4.3เกิดการชนกันและสร้างแรงเหวี่ยงซ้อนตามแรงที่เกิดขึ้น
4.4มีการรวมโปรตรอนและการระเบิดจากแกนต่อเนื่องสร้างเเรงกระเพื่อมแบบอนันตเพื่อรักษาสภาวะขยายตัวนะดับ2ของแรงต้นคือคลื่นคอสมิคที่เราเจอ
ระยะ5เกิดเเรงเหวี่ยงซ้อนกัน3ช่วง จึงเกิดเเรงรวมอะคอมใหม่ได้184โปรตรอน และการเกิดของดาวนี้มีเศษของมวลอะตอมทั่หลุดมาจึงสร้างดาวบริวาลไว้ข้างๆดพื่อรักษาสมดุลแรงดาว184โปรตรอนมีโอหาสเกิดได้1ใน10^10ชึ่งชื่อชองดาว184นี้เราเรียกว่า "โลก" และมีดวงจันทรเปนเศษชากที่หลงเหลือคอยสร้างแรงสมดุลให้ระบบ
เราได้จักรวาลกลอนันต์มี รัศมี10^19ม.
โปรตรอน10^100ตัว
และธาต184อะตอม
จากแรงต้น10^100°K.
สมการเชิงประจักษ์
จุดศูนย์ถ่วง (ระยะที่ 1-2)
อธิบายการเกิดแรงจากความว่างเปล่าและการสร้างแรงดึงดูดจากการขยับค่าแกนกลาง
F(ext) = Phi * 2^n -> [C-core = -1]
Phi: พลังงานต้นกำเนิดในความว่างเปล่า
n: จำนวนรอบการขยายตัว (ระยะที่ 2 แรงเพิ่มเป็น 2 เท่า)
C-core: ค่าคงที่แกนกลาง (ขยับจาก 0 เป็น -1 เพื่อสร้างแรงดูด)
สมการแรงวาบอะตอม (ระยะที่ 3)
อธิบายจุดวิกฤตที่เปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยงเมื่อเข้าใกล้ระยะนิวเคลียส
E(flash) = (1/2 * Phi) / r(10^-15)
1/2 * Phi: แรงต้นที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งหลังจากสร้างโปรตอน 10^100
r(10^-15): ระยะวิกฤต 10^-15 เมตร (จุดที่จักรวาลเปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยง)
สมการสลายแรงวงแหวนคู่ (ระยะที่ 4.2)
อธิบายการเกิดน้ำวน (Vortex) หรือ Black Hole เพื่อรักษาสมดุลระบบ
V(vortex) = Sum(F-CW <=> F-CCW) => Black Hole
F-CW / F-CCW: แรงหมุนตามเข็มและทวนเข็มที่ปะทะกันนอกอะตอม
Black Hole: สภาวะที่ทำหน้าที่สลายแรงปะทะ (ยอมเสีย 2 เพื่อรักษาทั้งหมด)
โดย anantakaruna.
Theory of Everything rev.3 (28-3-69)
โปรตรอนH1ขึ้น ในระยะที่1
ระยะที่2แรงขยายตัวอีก1เท่า สภาวะเเรงะเสมอตัวไม่เคลื่อนที่แรงหมดไป1/2 สร้างโปรตรอนอีกชุดรวมมีโปรตรอน10^100ที่ใจกลางค่า0ขยับมาที่ระยะ1แกนกลางจึงขยับไป-1เกิดสภาวะดึงดูด มีค่า10^-10
ระยะ3 เเรงดึงจากจุดกลางรวมโปรตรตอนเป็นก้อน้ดียวนิวตรอนมีค่าเท่าตรงข้ามเท่ากับแรงต้นที่เหลือ10^10เคลวิน เมื่อถุกดึงดูดจากแกนกลางที่สร้างนิวตรอนให้โป๊รตรอน เมื่อใกล้เข้าชนวงแหวนทั้ง2ดแรงอกิดภาวะสั่นอย่างหนักทำให้โปรตรอนหลุดออกมา้ป้นตวัเชื่อมแรงแทนการสัมผัวโดยตรงในระยะ10^-15 เพราะจักรวาลไม่ยอมให้เกิดวงเะหวนคุ่สลายแรงในอะตอมจึงเกิดวาบอะตอมหรือนิวเคลีย ซึ่งขยาบแรงต้นมาได้ค่า10^100มำให้แรงต้นกลับไปอบุ่ขุดขบายทีา2โปนตรอนทั้งระบบเกืดกระจายตัวเป็นเเรงเหวี่ยงตสมแรงมี่อิดลคตรอนนำพาไป ภาวะนี้แสงกำเนิดขึ้น
ระยะ4เมื่อเกิดแกเลคชึ่ใหญ่ๆ มีเเรงเหวี่ยงและสิ่งที่เกิดขึ้น
4.1การรวมตัวของโปรตรอนสร้างธาตุเพิ่มเมื่อนิวตรอนเป็นปรงดึงดูดเดิมกระจัดกระจายในระบบเเรงเหวียงอะตอมสร้างอิเลคตรอนหมุนรอบตัวตามลักษนะแรงเหวี่ยงโดยมีนิวตรอยพยุงไว้ภายใน ส่วนตัวที่ใกล้จุดกลางไม่ได้สร้างเพิ่มมีเพียงนิวตรอนที่กลายเปนอิเลคตรอรนและมีการรวมธาตุของอะตอม
4.2เกิดเเรงวงเเหวนค฿่สลายแนงเมื่อภาวะแรงตรงข้ามปะทะกัยแบบเท่ากันนอกอะตอมจึงสร้างเเบล้คโฮลสลายแรงทั้งคู่เพื่อไมให้เกอดกระทบอย้างอื่นแล้วคาายหากออกมาเปนวลารมืด
4.3เกิดการชนกันและสร้างแรงเหวี่ยงซ้อนตามแรงที่เกิดขึ้น
4.4มีการรวมโปรตรอนและการระเบิดจากแกนต่อเนื่องสร้างเเรงกระเพื่อมแบบอนันตเพื่อรักษาสภาวะขยายตัวนะดับ2ของแรงต้นคือคลื่นคอสมิคที่เราเจอ
ระยะ5เกิดเเรงเหวี่ยงซ้อนกัน3ช่วง จึงเกิดเเรงรวมอะคอมใหม่ได้184โปรตรอน และการเกิดของดาวนี้มีเศษของมวลอะตอมทั่หลุดมาจึงสร้างดาวบริวาลไว้ข้างๆดพื่อรักษาสมดุลแรงดาว184โปรตรอนมีโอหาสเกิดได้1ใน10^10ชึ่งชื่อชองดาว184นี้เราเรียกว่า "โลก" และมีดวงจันทรเปนเศษชากที่หลงเหลือคอยสร้างแรงสมดุลให้ระบบ
เราได้จักรวาลกลอนันต์มี รัศมี10^19ม.
โปรตรอน10^100ตัว
และธาต184อะตอม
จากแรงต้น10^100°K.
สมการเชิงประจักษ์
จุดศูนย์ถ่วง (ระยะที่ 1-2)
อธิบายการเกิดแรงจากความว่างเปล่าและการสร้างแรงดึงดูดจากการขยับค่าแกนกลาง
F(ext) = Phi * 2^n -> [C-core = -1]
Phi: พลังงานต้นกำเนิดในความว่างเปล่า
n: จำนวนรอบการขยายตัว (ระยะที่ 2 แรงเพิ่มเป็น 2 เท่า)
C-core: ค่าคงที่แกนกลาง (ขยับจาก 0 เป็น -1 เพื่อสร้างแรงดูด)
สมการแรงวาบอะตอม (ระยะที่ 3)
อธิบายจุดวิกฤตที่เปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยงเมื่อเข้าใกล้ระยะนิวเคลียส
E(flash) = (1/2 * Phi) / r(10^-15)
1/2 * Phi: แรงต้นที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งหลังจากสร้างโปรตอน 10^100
r(10^-15): ระยะวิกฤต 10^-15 เมตร (จุดที่จักรวาลเปลี่ยนแรงดึงเป็นแรงเหวี่ยง)
สมการสลายแรงวงแหวนคู่ (ระยะที่ 4.2)
อธิบายการเกิดน้ำวน (Vortex) หรือ Black Hole เพื่อรักษาสมดุลระบบ
V(vortex) = Sum(F-CW <=> F-CCW) => Black Hole
F-CW / F-CCW: แรงหมุนตามเข็มและทวนเข็มที่ปะทะกันนอกอะตอม
Black Hole: สภาวะที่ทำหน้าที่สลายแรงปะทะ (ยอมเสีย 2 เพื่อรักษาทั้งหมด)
โดย anantakaruna.