ถ้าจะให้เท้าความคือเรื่องมันเริ่มขึ้นตั้งนานเมื่อ6-7ปีก่อนหน้านี้ ช่วงนั้นผมน่าจะอยู่ประมาณ ปี1-2 ผมเรียนอยู่วิทยาลัยนึฃในภาคอีสาน และผมได้มีแฟนคนนึง นางเรียนอยู่มหาลัยแห่งนึงแถวๆนครนายก แต่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญอยู่ที่ ด้วยความที่ว่าผมกับแฟนอยู่ห่างกันมาก ทำให้ต่างคนต่างมีกิ๊ก(ผมมีอยู่แล้ว ส่วนแฟนตอนนั้นที่รู้ว่ามีกิ๊กคือนางมาบอกตอนเลิกกันแล้ว) ผมจะจออนุญาตแทนตัวกิ๊กคนนี้ว่าน้องไผ่ละกันนะครับ
ผมกับน้องไผ่ เรารู้จักกันมานานแล้ว ถ้านับเวลาในตอนนั้นก็ประมาณ 4-5ปี ซึงผมกับน้องอายุห่างกับก็ 3-4 ปีได้อยู่ โดยผมกับน้องจะว่ามีสถานะเป็นกิ๊กกันก็ไม่เชิง (ไปมาหาสู่กันบ่อย แต่ไม่เคยลงลึก) แต่สุดท้ายแล้วด้วยความที่ไม่บริสุทใจ เลยทำให้โดนจับได้แล้วเลิกกันในที่สุด
ในตอนนั้นผมก็ค่อนข้างที่จะเฮิร์ท ต้องจูนตัวเองอยู่พักใหญ่ แต่ก็ไม่รู้ทำไมตอนนั้นมันทำให้ผมห่างกันกับน้องไผ่ไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ห่างกันจนหายไปจากกัน อย่างมากก็แค่2-3เดือน ซึ่งด้วยความเรายังเด็กเลยทำให้เรามูฟออนได้เร็ว หลังจากที่เฮิร์ทอยู่2-3เดือน ผมก็ได้มีแฟนใหม่ ใช่แล้วครับ คนนั้นคือน้องไผ่
คือถ้าจะให้เรียกว่าแฟนใหม่เลยมันก็คงจะเร็วไป ผมกลับมาจริงจัง คุยกับน้องมากขึ้น ใส่ใจมากขึ้น ซึ่งก็ใช้เวลาคุยกันอยู่นานจนผมจะจบปีที่ 3 ซึ่งระหว่างนั้นผมก็มีคนคุยอื่นอีก ที่น้องเหนือจากน้องไผ่ แต่ผมก็ไม่ได้เลิกกับน้อง
จนที่ผมจบปี 3 ผมได้มาฝึกงานที่ กทม ซึ่งน้องไผ่ตอนนั้นก็จะจบ ม.6 แล้ว ผมกับน้องคุยกันว่าน้องจะมาเรียน หรือมาทำงานที่จังหวัดที่ผมเรียนอยู่ (ครอบครัวน้องให้กลับไปอยู่บ้านที่ถาคเหนือ แต่น้องไม่ยอมไป) โดยถ้าผมฝึกงานเสร็จจะกลับมาอยู่ด้วยกัน
ปต่หลังจากที่ผมฝึกงานไปได้ประมาณ 2-3เดือน ผมได้เจอคนๆนึงที่เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตผม ผมได้คุยกับคนๆนั้น และห่างจากน้องไป จากที่โทรคุยกัน วีดิโอคอลกันทุกวัน เป็นคุยบ้าง คอลบ้าง ตอบแชทบ้าง เริ่มมีการดองแชทจาก 1-2ชั่วโมง เป็น10ชั่วโมง เป็นครึ่งวัน บางครั้งดองแชทนานเป็นวันสองวัน ทำให้จนวันนึงผมได้หายจากน้องไผ่คนนั้นไป..
นับตั้งแต่วันนั้นมาก็ผ่านมาได้ 5 ปีแล้ว วันนึงน้องไผ่ทักไอจีมา (แอคหลุมที่สมัครและฟอลน้องไว้นานแล้ว)
พูดถึงแอคหลุมนั้น มันคือแอคหลุมตอนที่ผมหายจสกน้องไปได้เกือบปี และผมเริ่มคิดบางอย่างได้ ทำให้ผมสมัครแอคนี้ และไปฟอลน้องไว้เพื่อดูความเคลื่อนไหวของน้อง แต่น้องก็ไม่มีความเคลลื่อนไหวใดเลย มีลงรูปบ้าง แต่นานๆลงที (นายๆแบบที่ว่าปีละรูปได้)
หลังจากที่น้องได้ทักมา ผมก็ไม่ได้ตอบในทันทีหลอก เพราะตอนนั้นค่อนข้างที่จะสมเพชตัวเองจนเข้าข่ายโรคจิตชนิดนึงเลยไม่ได้ตอบ ดองแชทนั้นไว้ประมาณ 4 ปี จนล่าสุดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาน้องได้ทักแชทนั้เดนมา ผมตัดสินใจตอบไปโดยปรึกษากับภรรยา และใช่ครับ หลังจากที่ผมคุยกับคนๆนึงนั้นผมได้อยู่กินด้วยกัน และมีเบบี๋ตัวน้อยนึงคน
ผมได้เรียนแจ้ง และปรึกษากับคุณภรรยา ถุงเรื่องราวที่ผ่านมา และสถานะที่เป็นกันอยู่ ภรรยาผมไม่ว่าอะไร แต่ก็แอบมีนอยๆอยู่ และผมได้ตอบน้องไป ซึ่งเหมือนน้องจะรู้ว่าผมเป็นใคร
ซึ่งเราคุยกันแค่ไม่กี่ประโยค และจบลงด้วยที่น้องอยากฟอลไอจีหลักผมมา ผมได้ปฏิเสธไป แต่ก็นั่นแหละครับ ผมอยากอวดลูกชายผมกับน้องไผ่ ทุกคนว่าผมควรที่จะส่งไปให้น้องดูดีไหมครับ
อยากอวดลูกชายกับแฟนเก่าจังเลยครับ😂😂
ผมกับน้องไผ่ เรารู้จักกันมานานแล้ว ถ้านับเวลาในตอนนั้นก็ประมาณ 4-5ปี ซึงผมกับน้องอายุห่างกับก็ 3-4 ปีได้อยู่ โดยผมกับน้องจะว่ามีสถานะเป็นกิ๊กกันก็ไม่เชิง (ไปมาหาสู่กันบ่อย แต่ไม่เคยลงลึก) แต่สุดท้ายแล้วด้วยความที่ไม่บริสุทใจ เลยทำให้โดนจับได้แล้วเลิกกันในที่สุด
ในตอนนั้นผมก็ค่อนข้างที่จะเฮิร์ท ต้องจูนตัวเองอยู่พักใหญ่ แต่ก็ไม่รู้ทำไมตอนนั้นมันทำให้ผมห่างกันกับน้องไผ่ไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ห่างกันจนหายไปจากกัน อย่างมากก็แค่2-3เดือน ซึ่งด้วยความเรายังเด็กเลยทำให้เรามูฟออนได้เร็ว หลังจากที่เฮิร์ทอยู่2-3เดือน ผมก็ได้มีแฟนใหม่ ใช่แล้วครับ คนนั้นคือน้องไผ่
คือถ้าจะให้เรียกว่าแฟนใหม่เลยมันก็คงจะเร็วไป ผมกลับมาจริงจัง คุยกับน้องมากขึ้น ใส่ใจมากขึ้น ซึ่งก็ใช้เวลาคุยกันอยู่นานจนผมจะจบปีที่ 3 ซึ่งระหว่างนั้นผมก็มีคนคุยอื่นอีก ที่น้องเหนือจากน้องไผ่ แต่ผมก็ไม่ได้เลิกกับน้อง
จนที่ผมจบปี 3 ผมได้มาฝึกงานที่ กทม ซึ่งน้องไผ่ตอนนั้นก็จะจบ ม.6 แล้ว ผมกับน้องคุยกันว่าน้องจะมาเรียน หรือมาทำงานที่จังหวัดที่ผมเรียนอยู่ (ครอบครัวน้องให้กลับไปอยู่บ้านที่ถาคเหนือ แต่น้องไม่ยอมไป) โดยถ้าผมฝึกงานเสร็จจะกลับมาอยู่ด้วยกัน
ปต่หลังจากที่ผมฝึกงานไปได้ประมาณ 2-3เดือน ผมได้เจอคนๆนึงที่เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตผม ผมได้คุยกับคนๆนั้น และห่างจากน้องไป จากที่โทรคุยกัน วีดิโอคอลกันทุกวัน เป็นคุยบ้าง คอลบ้าง ตอบแชทบ้าง เริ่มมีการดองแชทจาก 1-2ชั่วโมง เป็น10ชั่วโมง เป็นครึ่งวัน บางครั้งดองแชทนานเป็นวันสองวัน ทำให้จนวันนึงผมได้หายจากน้องไผ่คนนั้นไป..
นับตั้งแต่วันนั้นมาก็ผ่านมาได้ 5 ปีแล้ว วันนึงน้องไผ่ทักไอจีมา (แอคหลุมที่สมัครและฟอลน้องไว้นานแล้ว)
พูดถึงแอคหลุมนั้น มันคือแอคหลุมตอนที่ผมหายจสกน้องไปได้เกือบปี และผมเริ่มคิดบางอย่างได้ ทำให้ผมสมัครแอคนี้ และไปฟอลน้องไว้เพื่อดูความเคลื่อนไหวของน้อง แต่น้องก็ไม่มีความเคลลื่อนไหวใดเลย มีลงรูปบ้าง แต่นานๆลงที (นายๆแบบที่ว่าปีละรูปได้)
หลังจากที่น้องได้ทักมา ผมก็ไม่ได้ตอบในทันทีหลอก เพราะตอนนั้นค่อนข้างที่จะสมเพชตัวเองจนเข้าข่ายโรคจิตชนิดนึงเลยไม่ได้ตอบ ดองแชทนั้นไว้ประมาณ 4 ปี จนล่าสุดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาน้องได้ทักแชทนั้เดนมา ผมตัดสินใจตอบไปโดยปรึกษากับภรรยา และใช่ครับ หลังจากที่ผมคุยกับคนๆนึงนั้นผมได้อยู่กินด้วยกัน และมีเบบี๋ตัวน้อยนึงคน
ผมได้เรียนแจ้ง และปรึกษากับคุณภรรยา ถุงเรื่องราวที่ผ่านมา และสถานะที่เป็นกันอยู่ ภรรยาผมไม่ว่าอะไร แต่ก็แอบมีนอยๆอยู่ และผมได้ตอบน้องไป ซึ่งเหมือนน้องจะรู้ว่าผมเป็นใคร
ซึ่งเราคุยกันแค่ไม่กี่ประโยค และจบลงด้วยที่น้องอยากฟอลไอจีหลักผมมา ผมได้ปฏิเสธไป แต่ก็นั่นแหละครับ ผมอยากอวดลูกชายผมกับน้องไผ่ ทุกคนว่าผมควรที่จะส่งไปให้น้องดูดีไหมครับ