คือกับผู้หญิงคนนี้คือคนเเรก ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยครับ มันครั้งเเรกจริงๆ เเล้วมันใหม่มากผมไม่รู้อะไรเลย ผมทักตอนท้ายเดือน พศจิ คือตอนเเรกเนี่ยคุยได้10กว่าวันประมาณต้นเดือนธันวามันรีโพสเมื่อไหร่จะขอครับ เเล้ววันต่อมามันส่งคริปมาว่า อยู่เเบบนี้มันดีกว่า คือคนคุยไม่ใช่เเฟน เเล้วตอนต้นเดือนมกราเพื่อนมันก็บอกเมื่อไหร่จะขอคบมันรอตั้งเเต่ต้นปีเเล้ว เเล้วมันก็ทักมาบอกว่าตามที่เพื่อนมันบอก เราก็บอกว่ายังไม่ได้นั่งด้วยกันเลย มันก๋บอกไม่อยากนั่ง เเล้วต้นเดือนกุมภาก๋็เลิกคุยกัน อีกสักหลายวันผมก็ทักไงง้อ ทั้งๆที่ผมเป็นคนโดนบอกเลิก เเล้วก็คุยกันต่อ เเล้วผมคุยว่ามาเป็นเเฟนผมก่อนอะไรพวกนี้เล่นๆ มันบอกเลิกคุยเรื่องนี้อึดอัด เเล้วผมก็บอกตอนนั้นเคยบอกให้ขอคบนิ มันบอกจำไม่ได้ มันบอกว่าไม่อยากมีเเฟน คือความคิดผมถูกรึป่าวครับที่ว่าควรนั่งด้วยกันก่อนถึงจะขอคบเป็นเเฟนได้ หรือควรคบตั้งเเต่คุยกันถูกคอ รักกันเเล้ว เพราะมันบอกรักตั้งเเต่เเรกๆเลย ผมควรขอคบเลยไหมครับถ้าเกิดมันรัก มันคุยกันถูกปากถูกคอ ถ้าคบเเล้วอาจจะมานั่งด้วยทีหลังก็ได้ถูกไหมครับ

เเล้วความรักมันคืออะไรครับ ผมรู้สึกว่าอยากให้เขาเป็นทุกอย่างของผมเลย ทั้งเพื่อนสนิท ทั้งทุกอย่างเลย เล่าอะไรที่เจอให้ฟัง อยู่ด้วยกันสบายใจ มีเรื่องอะไรก็ระบายให้กัน ถึงบางวันจะไม่ค่อยได้คุยกัน เเต่ก็ยังมีกันอยู่ ถึงจะทะเลาะก็คุยกันเคลียกันไม่ไปไหน มันเป็นเรื่องปกติที่จะเบื่อกันบ้าง มีกันอยู่ดีกว่าไม่มีกันใช่ไหมครับ เเบบนี้รึป่าวความรัก

ตอนนี้ผมกับเขาเลิกกันเเล้ว เพราะว่า เขาไม่เลือกผมเเล้ว เบื่อ นิสัยผมอีก ผมก็จะเเก้ให้นะ เเต่เขาไม่เอาผมเเล้ว