คือเพื่อนสนิทยายเสียตอนแรกนัด เราว่าจะไปวันนี้10โมงสายๆ แต่เพื่อนบอกจะออกไปซื้อมาทำกับข้าว้าวไม่อยู่ให้มาตอนบ่ายๆ เราเลยรอ
ซักบ่ายสามก่ทักไปเพื่อนบอกมาได้ ไม่ถึงห้านาที คือเรากำลังจะออกจากบ้านเพื่อนก่บอกว่าแวะมาได้ แต่เพื่อนจะออกไปตลาด
ส่วนตัวเราถ้าไปเพื่อนก่ไม่อยู่เราก่ทำตัวไม่ถูก ก่เลยไม่ได้ไป
ก่ตั้งใจจะไปแต่แรกเตรียมตัวมาทั้งวัน ก่คิดว่าไม่น่าไปแล้ว เพราะตั้งใจจะไปวันนี้ แต่ก่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน
ส่วนตัวไม่ชอบคนเยอะ
พอตกดึกคือบ้านเราปิดไฟนอนแล้ว แล้ววเห็นเพื่อนส่งรูปมีเพื่อนหมู่บ้านเดียวกันที่เรียนมาด้วยกัน
แต่เป็นเพื่อนที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี รู้สึกไม่สนิทใจถ้าต้องเจอ
เพื่อนกลุ่มนี้เรารู้จักกันนานจนไม่มีความเกรงใจ คำพูดคำจา ทำให้เราไม่มีความมั่นใจ เราไม่กล้าถ่ายรูปจนถึงปัจจุบัน
แต่เพื่อนที่สนิทตอนมัธยมอยู่คนละห้อง จนตอนนั้นเรารู้สึกไม่มีความสุขทุกครั้งที่ไปโรงเรียน เราตัดสินใจย้ายลงมาโดยตอนนั้คิดว่าคงไม่มีเพื่อนแล้ว
ตอนนั้นปลงมาก
ก่เลยได้มาอยู่กับเพื่อนห้องนี้ คนนี้ก่รู้จักตั้งแต่เด็ก แต่ไม่สะดวกใจ เราแค่เห็นภาพพวกเค้าก่รู้สึกไม่ดี เลยไม่อยากเอาตัวเองอยู่ในจุดที่ไม่สบายใจ
แต่พ่อเราก่ไปงานศพอยู่ เราแสดงความเสียใจไปตั้งแต่แรกๆแล้ว
ส่วนตัวเราคิดว่าคงไม่ไปแล้วแต่ก่ดูจะไม่มีน้ำใจ แต่ปกติเพื่อนมีเรื่องไรเราช่วยตลอด
แต่พอมาวันนี้พอมีเพื่อนกลุ่มนี้เราไม่สะดวกใจจริงๆ
แต่เรากับคนกลุ่มนี้ไม่ได้มีปัญหาไรกันนะ เจอกันก่คุยปกติในเมื่อก่อนตอนมัธยม ตอนนี้มหาลัยปี2
เพียงแต่เรารู้สึกไม่ดีกับคำพูดที่เค้าเคยพูด สิ่งที่เค้าเคยทำ ซึ่งเค้าไม่รู้ตัวว่ามันทำเรารู้สึกแย่เลยเปนเราที่เฟดตัวออกมา
ทุกคนอาจจะคิดว่าหนูไม่มีความรู้สึก ไม่มีน้ำใจ แต่ถ้าหนูไปหนูต้องอยู่กับความรู้สึกไม่ดีแบบนั้นแต่ถ้าหนูไม่ไปอาจจะมองว่าไม่มีน้ำใจ
ส่วนตัวปิดเทอม กลับบ้านมาได้2วัน ไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ยังไง
หนูควรเลือกยังไงดีคะ หนูควรทำยังไง แต่ใจหนูไม่เอนไปทางไม่ไปส่วนตัวหนูก่ไม่ใช่คนพาตัวเองไปเจอกับสถานการ์ณที่ไม่ดี
ช่วยชี้แนะะด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
ไปดีมั้ย
ซักบ่ายสามก่ทักไปเพื่อนบอกมาได้ ไม่ถึงห้านาที คือเรากำลังจะออกจากบ้านเพื่อนก่บอกว่าแวะมาได้ แต่เพื่อนจะออกไปตลาด
ส่วนตัวเราถ้าไปเพื่อนก่ไม่อยู่เราก่ทำตัวไม่ถูก ก่เลยไม่ได้ไป
ก่ตั้งใจจะไปแต่แรกเตรียมตัวมาทั้งวัน ก่คิดว่าไม่น่าไปแล้ว เพราะตั้งใจจะไปวันนี้ แต่ก่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน
ส่วนตัวไม่ชอบคนเยอะ
พอตกดึกคือบ้านเราปิดไฟนอนแล้ว แล้ววเห็นเพื่อนส่งรูปมีเพื่อนหมู่บ้านเดียวกันที่เรียนมาด้วยกัน
แต่เป็นเพื่อนที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี รู้สึกไม่สนิทใจถ้าต้องเจอ
เพื่อนกลุ่มนี้เรารู้จักกันนานจนไม่มีความเกรงใจ คำพูดคำจา ทำให้เราไม่มีความมั่นใจ เราไม่กล้าถ่ายรูปจนถึงปัจจุบัน
แต่เพื่อนที่สนิทตอนมัธยมอยู่คนละห้อง จนตอนนั้นเรารู้สึกไม่มีความสุขทุกครั้งที่ไปโรงเรียน เราตัดสินใจย้ายลงมาโดยตอนนั้คิดว่าคงไม่มีเพื่อนแล้ว
ตอนนั้นปลงมาก
ก่เลยได้มาอยู่กับเพื่อนห้องนี้ คนนี้ก่รู้จักตั้งแต่เด็ก แต่ไม่สะดวกใจ เราแค่เห็นภาพพวกเค้าก่รู้สึกไม่ดี เลยไม่อยากเอาตัวเองอยู่ในจุดที่ไม่สบายใจ
แต่พ่อเราก่ไปงานศพอยู่ เราแสดงความเสียใจไปตั้งแต่แรกๆแล้ว
ส่วนตัวเราคิดว่าคงไม่ไปแล้วแต่ก่ดูจะไม่มีน้ำใจ แต่ปกติเพื่อนมีเรื่องไรเราช่วยตลอด
แต่พอมาวันนี้พอมีเพื่อนกลุ่มนี้เราไม่สะดวกใจจริงๆ
แต่เรากับคนกลุ่มนี้ไม่ได้มีปัญหาไรกันนะ เจอกันก่คุยปกติในเมื่อก่อนตอนมัธยม ตอนนี้มหาลัยปี2
เพียงแต่เรารู้สึกไม่ดีกับคำพูดที่เค้าเคยพูด สิ่งที่เค้าเคยทำ ซึ่งเค้าไม่รู้ตัวว่ามันทำเรารู้สึกแย่เลยเปนเราที่เฟดตัวออกมา
ทุกคนอาจจะคิดว่าหนูไม่มีความรู้สึก ไม่มีน้ำใจ แต่ถ้าหนูไปหนูต้องอยู่กับความรู้สึกไม่ดีแบบนั้นแต่ถ้าหนูไม่ไปอาจจะมองว่าไม่มีน้ำใจ
ส่วนตัวปิดเทอม กลับบ้านมาได้2วัน ไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ยังไง
หนูควรเลือกยังไงดีคะ หนูควรทำยังไง แต่ใจหนูไม่เอนไปทางไม่ไปส่วนตัวหนูก่ไม่ใช่คนพาตัวเองไปเจอกับสถานการ์ณที่ไม่ดี
ช่วยชี้แนะะด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ