รู้สึกไม่ชอบแม่แฟน

รู้สึกว่าไม่ชอบแม่แฟน ทั้งที่เค้าก็ไม่ได้ทำอะไรให้ขนาดนั้น แต่ทำไมไม่ชอบ รู้สึกรำคาญ แต่ตอนเจอหน้าก็คุยปกติ เค้ารักเรา เค้าชอบเรา แต่เรารู้สึกรำคาญ รู้สึกว่าเค้าวุ่นวาย ไม่ปล่อยให้ลูกเป็นอิสระ คอยควบคุมการใช้ชีวิตของลูก ส่วนลูกชายเขาก็เหมือนลูกแหง่ ยกตัวอย่างนะ เดินอยู่ในห้างกันสองคน จะซื้อข้าวหอมมะลิ เราแค่หันไปถามเเฟนว่า ซื้อยี่ห้อไหนดี ที่จริงเราก็มีในใจอยู่แล้วแค่อยากถามไปงั้น คำตอบคือแฟนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาแม่ ถามแม่ว่าซื้อข้าวหอมมะลิอะไรดีแม่ แล้วก็ยืนคุยโทรศัพท์ไปพักนึง เราก็เดินหนีเลย รู้สึกรำคาญ ทำไมต้องถาม อีกเรื่องนึง เราจะขายแป้งสงกรานต์ คือเราอ่ะหัวการค้า แต่แฟนเราไม่ได้เป็นอะไรเลย เราจะทำอะไรคือไม่ได้ปรึกษาใคร ทำคือทำเลย ส่วนแฟนจะเป็นประเภท โทรหาแต่แม่ ตัวอย่างเช่นสงกรานต์นี้เราจะขายแป้ง คือเรารู้แหล่งที่จะไปรับมาแล้ว เตรียมพร้อมแล้ว แต่แฟนก็วุ่นวายอยู่กับแต่แม่ โทรไปถามแม่ว่าแถวนั้นมีแป้งถูกๆ ขายไหมแม่ จะซื้อมาขาย แล้วแม่ก็บอกให้สั่งใน TikTok คือเจ้ากี้เจ้าการทำเป็นรู้ไปหมด เพราะเรารู้แล้วว่าในติ๊กต่อกมันแพง แล้วเราก็มีแหล่งของเราอยู่แล้ว จนทุกวันนี้ยังคุยกันไม่จบเรื่องแป้ง คือรู้สึกรำคาญตรงที่ยังจะถามอะไรอีกนักหนา เราเคลียร์เสร็จหมดแล้ว วุ่นวายอะไรกัน คือมันอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ว่ามันหลายเรื่อง หรือเราเรื่องมากเกินไปหรือเปล่า ที่รู้สึกไม่ชอบความวุ่นวาย แฟนเคยพูดว่าไปเช่าบ้านอยู่กันไหมแล้วก็ให้แม่เค้ามาอยู่ด้วย คือแบบ อะไรวะเนี่ย… แล้วแม่คือเรื่องมากลูกคุณหนูมาก เหมือนเกิดมาบนพรมแดง อะไรนิดหน่อยก็ไม่ได้ เธอฉันรำคาญทำงัยดี มันมีอีกเยอะ อยากพูดให้หมดก็ยาวไป เมื่อย

ตอนคบกันแรกๆแฟนเราบอกว่าแฟนเก่าเค้าไม่ชอบแม่ คบกันมาห้าปี แม่ไม่รู้จักแฟนเก่าเค้าเลย ฟิวแบบแฟนเก่าเกลียดมาก ด่าลับหลังตลอด ตอนแรกเราไม่เข้าใจว่าทำไมขนาดนั้น ตอนนี้เราเข้าใจละ